çocuk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
çocuk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

2 Mart 2010 Salı

Şimdi Reklamlar


Annelere ve anne adaylarına yönelik yazılar yazdığımız Annelere Özel'in yayın hayatına başladığını sizlere daha önce duyurmuştum. Sizlerin ilgisi sayesinde her daim güncel tuttuğumuz sitemiz yayın hayatına son hızla devam etmekte. Çocuklarda kabızlık sorunu, anne sütünü arttırmak, bebeklerde emzik kullanımı, bebekler için yemek tarifleri, gebeliğe hazırlık, ikinci el ürünler ve daha fazlası.......Siz Annelere Özel sitemize uğramadan geçmeyin :)

20 Kasım 2009 Cuma

Elif Mutfakta



Bir kızım olduğu için gerçekten çok şanslıyım. Geçenlerde misafirim gelecekti. Onlara yalancı tavukgöğsü yapayım dedim. Çok lezzetli oluyor, tarifini başka bir yazımda paylaşacağım. Dibinin tutmaması için tencerede sürekli karıştırmak gerekiyor sonra da mikserde uzun uzun çırpmak. Bu benim için gerçekten yorucu oluyordu. Ancak kızım bana yardım edince çok rahat oldu.


En Sevdiğimiz Çizgi Filmler















Elif büyüdükçe artık çizgi filmlerden de anlar oldu. Eskiden arada sırada Babytv açardım, şimdi artık babytv kesmiyor, daha konulu çizgi filmleri tercih ediyor.
Bu konuda ben de çok dikkatli davranmaya çalışıyorum. Bir kere izleyeceğimiz çizgi filmde şiddet olmamalı, öyle artist özentisi (bir ton makyajlı, seksi elbiseli) kızlar da olmamalı. Mesela Yumurcak tv'deki Caillou, Rahat Koltuk, Trt Çocuk'ta yayınlanan Franny'nin Ayakları, Arthur, İri ile Tıfıl ve Disney Channel'da yayınlanan Winnie the Pooh, Mickey Mouse vs. en çok tercih ettiklerimiz.
Çizgi film konusunda eskiye oranla zorlanmaya başladık. Çünkü eskiden biraz izleyip kapatınca tepki göstermezdi, izleyeceğim diye tutturmazdı. Şimdi artık ne zaman salona gelsek bana çizgi film aç diye tutturuyor, ya da açtığımızda kapatmayalım diye kıyameti koparıyor. Oysa onu televizyon başında bir süre oturtunca ne kadar mayıştığını görünce içim sızlıyor. Aslında kendisi değil de beyni uyuşuyormuş gibi geliyor. Ama onu böyle bir eğlenceden de uzak tutmak imkansız. Bir anne olarak dizginleri elde tutmak yapılacak en doğrusu.....Bu nedenle odasına televizyon almayı kesinlikle düşünmüyorum. En azından benim yanımda benim kontrolüm altında izlesin.

23 Ekim 2009 Cuma

Annelere Özel Bir Blog



Bugün size yeni bir blogdan sözetmek istiyorum. Yazdan beri üzerinde çalıştığım, ancak daha yeni yeni oturuşan bloğum. Bu seferki kişisel deneyimlerimi yazdığım bir blog değil, bu seferki mümkün olduğunca profesyonel olmaya çalıştığım, araştırmaya dayalı, bilgi verici bir blog. Annelere Özel. Evet tamamiyle anne adaylarına ve annelere yönelik olarak geliştirdiğim blogda annelik, bebek beslenmesi, bebek ve çocuk sağlığı, çocuk psikolojisi, hamilelik, sağlık ve güzellik ve benzeri konularda yazılmış yazılara ulaşabilirsiniz.
Annelere Özel'e bir uğramanız, blog hakkındaki düşüncelerinizi paylaşmanız, önerilerinizi sunmanız benim için gerçekten önemli. Görüşmek üzere....

23 Eylül 2009 Çarşamba

Hangi Hastane

Bir bayramı daha oldukça keyifli bir şekilde geçirdik. Ablamlar da buraya geldi. Kaan ile Elif için tam bayram oldu. Birlikte çok güzel oynadılar. Havalar da düşündüğümüz kadar kötü gitmedi, akşamları biraz serin oluyordu tabii ama gündüzleri gayet güzel güneşli geçti. Hatta kuzenim ve eşim denize bile girdiler, o kadar yani...Dün de tekne turu yaptık hep beraber. O mis gibi deniz kokan rüzgar yok mu????
Bayram bitince Erdek de boşaldı tabii. Bugün hava da güzel, sahil yolu sakin, deniz desen uykuda. Bu manzaraya doyum olmaz. İnsan bazen böyle küçük bir yerde sakinlik ve huzur içinde yaşama ihtiyacı duyuyor sanırım.
Karnım da gün geçtikçe büyüyor. Hatta kendime hamile pantolunu almak zorunda bile kaldım. Elif de kardeşini çok benimsedi. Geliyor kardeşini seviyor, onunla çikolatasını paylaşıyor. O doğunca onun ablası olacağını söyleyip duruyor. Dün meraklı minik dergisinin eylül sayısında zürafa konusu işleniyordu. Zürafanın annesi hamile, sonra kardeşi doğuyor. Onu okumak o kadar hoşuna gitti ki....Bugün de şöyle bir olay geçti:
Ben alışveriş yapmak için dışarı çıkmıştım. Ellerim dolu bir şekilde 5 katı çıktım tabii çok yorgun hissediyordum kendimi. Sonra Elif parka gitmek istedi. Ben de yorgun olduğumu akşamüstü götürebileceğimi söyledim. Sonra bana "ama kardeşim hasta değil ki" diye bir yorum yaptı. O anda kötü hissettim kendimi. Aklından artık neler geçiyor kimbilir. Ben de hemen yorgunluğumun kardeşinden dolayı olmadığı konusunda onu ikna etmeye çalıştım. Böyle bir fikre kapılırsa hepimiz için gerçekten çok zor ve üzücü olur.
İlkinde olduğu gibi doğumumu yine İstanbul'da yapmak istiyorum. Geçen sefer Memorial hastenesini tercih etmiştim. Ancak hem çok memnun kalmamamdan dolayı hem de annemlere çok uzak olmasından dolayı bu defa Anadolu yakasında bir hastane seçeceğim. Yakınlarımdan Kadıköy Şifa hastanesinin metini çok duyar oldum. Sanırım orayı tercih edeceğim. Tabii önemli olan doktor. En kısa zamanda bir doktor belirlemeliyim. Belki Ekim'de İstanbul'a geleceğim, o zaman kararımı vermiş de olacağım. Sizlerin de bu konudaki fikirleriniiönemsiyorum, yorumlarınızı bekliyorum.

10 Mayıs 2009 Pazar

Anneler Günü

Tüm annelerimizin ve anne adaylarının anneler günün kutlarım. Benim kutladığım üçüncü anneler günüm. Bu sene kızım bana her ne kadar anlamını anlamasa da "anneler günün kutlu olsun" dedi. Bunu duymak beni inanılmaz mutlu etti. Kimbilir daha ileriki senelerde neler hissedeceğim....Allah isteyen herkese bu duyguyu tatmayı nasip etsin.

Hasankeyf

Bu haftasonu oldukça yoğun geçti. Hiç evde değildik desem yeridir. Cumartesi günü Batman'a gittik. Önce Hasankeyf'e uğradık. Ardından da bizim yaklaşık 4 sene önce Kardeşini Seç kampanyasından seçmiş olduğumuz İsmail adında bir kardeşimiz vardı. Yıllardır haberleşmeye devam ediyoruz. Mektupla başladı sonra biz ona bazı şeyler (kitap, kırtasiye malzemeleri, eğitici oyunlar vs.) gönderdik. Annesi de çok iyi bir insan çıktı, hep bizi arayıp soruyordu. Elif doğduğunda Batman'dan kalkıp gelmişlerdi. Biz de Diyarbakır'dan ayrılmadan onları bir ziyaret edelim dedik, hem de yakın bir akrabalarının düğünü varmış, ona da davetliydik. Gittik çok iyi bir şekilde karşılandık. Akşam da kına gecesi vardı. Düğün ertesi günmüş, biz onu göremedik. Değişik bir kültür, değişik adetler, değişik bir eğlence anlayışı, gerçekten çok farklı bir deneyim oldu. Bir daha nerede göreceğim kürt düğünü....

İsmail ve abisi Hakan


İsmail'in kardeşi Hatice ile Elif çok eğlendiler

Bugün de türk yıldızlarının gösterisi vardı, oraya gittik. Güzel, güneşli bir gündü. Çok harika bir gösteri oldu. Elif de izlemeye doyamadı, Yiğit'le bir eğlendiler ki sormayın...Oradan da mangala
gittik, keyifli bir mangal sefasından sonra eve döndük akşam 8 gibi. Tabii Elif bugün sadece 15dak. uyuduğu için dönüşte daha arabaya biner binmez uyuyakaldı, pijamalarını giydirdim hiç uyanmadı bile, bayılmış resmen....

Türk yıldızlarını izlerken

Babamız nöbetçi olduğu için anneler günü sebebiyle maalesef ailecek bir şey yapma imkanımız olmadı ama filodaki mangal keyfi de gayet iyi sayılırdı. Bu kadar yoğun bir tempoda eşimin hediye alacak fırsatı olmadığı için hediyem yarına kaldı artık :))
Buarada cuma sabahı başımıza gelen olaydan bahsetmeden edemeyeceğim. Geçenlerde size lojmanda çıkan ve sonu çok kötü biten yangından sözetmiştim. Cuma sabahı 7:30'da da bizim apartmanımızda yangın çıktı. Üçüncü katta çıkan yangının dumanı bizim bulunduğumuz beşinci katta yoğunlaşmış. Panik halinde hemen Elif'i kaptığım gibi pijamalarla aşağıya indik. Ama ne iniş..Ben dördüncü kata inerken basamakları görmüyordum resmen. Üç kat boyunca nefes alınacak gibi değildi. Aşağıya indik Elif ile bu sefer babamız bir türlü çıkmadı. Tabii o bazı dairelere haber vermiş, yardım etmiş falan inmesi uzun sürdü. O inene kadar çok huzursuzdum. İtfaiye falan geldi neyse yangın söndürüldü. Ama biz bütün komşular böyle pijamalarla falan sabah sabah sokaklarda...Sonrasında herşey duruldu eve çıkalım dedik ama bizim evde durulacak gibi değildi, koku nasıl sarmış. Her yeri açtık, giyindik ve filoya gittik. Kahvaltımızı orada yaptık, olayın şokunu atlattık sonra hepimiz normal yaşantımıza döndük ama inanın kaç gün geçti hala Elif'in odasında is kokusu hala var. Onun odası baca gibi zaten, en ufacık bir kokuyu çekiyor hemen, neden bilmem. Velhasıl gerçekten çok ciddi bir olay atlattık aslında. Eğer o yangın gece çıkmış olsaydı şimdi size bu yazıyı yazıyor olamayabilirdim. Allah herkesi böyle kazalardan korusun.

19 Nisan 2009 Pazar

Beşinci Yıldönümümüz ve Üzücü Bir Hafta

beşinci yıldönümümüz

Perşembe günü evliliğimizin 5.yılını kutladık. Ne çabuk geçiyor zaman, evlendik 5 yıl geçti, Elif bile 2 yaşını geçti. Nasıl geçecek 5 yıl diye geldiğimiz Diyarbakır'ı bile doldurduk. 24 nisan'da tayinler açıklanıyor, çok heyecanlıyız. Ancak görseniz ailelerimiz bizden daha heyecanlı, sanki 24 nisan'da yola çıkıyoruz :))) Oysa haziran ortasına kadar daha buradayız.
Yıldönümümüz sebebiyle ailecek balık yemeye gittik. Maalesef çok orjinal birşey yapma imkanımız yok. Balığımızı yedik eve geldik, ben de evde ıslak kek yapmıştım, tatlı niyetine de onu yedik. Bundan sonraki yıllarımız da hep ağız tadıyla geçsin.

Bu haftasonu pek birşey yapamadık. Aslında cumartesi önemli bir gecemiz vardı ancak haftaiçi Balıkesir'de bir f-16 uçağının düşmesi ve bir pilot kardeşimizin şehit olması sebebiyle gecemiz iptal edildi. Ben de aldığım elbiseyi seneye giymek üzere kaldırdım. Uçağın düştüğü gece burada lojmanda da çok kötü bir yangın çıktı. Balkondan seyrederken bile tüylerimiz diken diken oldu. Yangında 4-5 yaşlarında bir çocuk hayatını kaybetti, annesi hamileymiş, bebeğini de maalesef kaybetmiş. Tam bir trajedi anlayacağınız. Gerçekten çok üzücü bir hafta geçirdik. Gün içinde pek aklıma gelmiyor ama gece başımı yastığa koyduğumda hep bu olayları ve geride kalanları düşünüyorum, çok etkilenmişim. Allah gidenlere rahmet eylesin, kalanlara sabır versin, kimseye de böyle acılar yaşatmasın.
Elif'le gün içinde öyle enteresan anlar yaşıyoruz ki, aslında herbirini bir yere not etsem diyorum ama unutuyorum. Aklımda kalan birşeyi paylaşmak istiyorum hemen.
Geçenlerde ben yemek hazırlarken Elif de bana "ben para kazanmaya gidiyorum" dedi. Ben de ona "para kazanıp ne alacaksın" dedim. "yemek alacağım" dedi. Sonra da bir süre sesi pek çıkmadı. Bir baktık ki, ayakkabılarını giymiş kapıyı açmaya çalışıyor. "Nereye gidiyorsun" diye sorduğumda "para kazanmaya gidiyorum" dedi. Çok güldüm :))) 

Diyarbakır'da gökyüzünün sarardığı ve çamur yağdığı günlerinden biri

Buaralar soru sormalara da başladı. Ne olsa "neden öyle dedin, neden güldün, neden baktın, neden acıyor, neden hasta oldun, nereye gidiyorsun, ne yapıyorsun, neden öyle duruyor vs." hiç arkası kesilmeyen sorular....Hepsine elimden geldiğince cevap vermeye çalışıyorum.
Geçenlerde renkli elişi kağıtarı aldım, onları kare şeklinde kesip kartonlara yapıştırdım. Bu hazırlanış aşamasında yapıştırıcıyı Elif sürdü ve çok eğlendi. Sonrasında da hazırladığımız malzemelerle oyunlar oynadık. Aynı olanları üstüste koyma, farklı olanları bulma vs. Farklı olanı bulma konusunda biraz hatalarımız oluyor ama aynı olanları rahatlıkla ayırabiliyor. Renkleri de artık tamamiyle öğrendik. Bir ara da farklı şekillerde renkli kartonlar hazırlamayı düşünüyorum. Böylece uzun zamandır üzerinde durmadığımız şekilleri de pekiştirmiş oluruz.

Eğitici oyunlarımız

Dün birlikte bezelye ayıkladık. Gerçekten de bana yardımı dokundu. O da çok keyif aldı, bezelyeleri ayıklamaktan. Sonra da birlikte bezelyeli makarna yaptık ve afiyetle yedik.

9 Mart 2009 Pazartesi

Elazığ Gezimizden Notlar

Cuma akşamı Almanya'ya giden arkadaşlarımızla son bir yemek yedik. Kızları Mercan da Elif'in en sevdği arkadaşlarından biri. Maalesef onu çok özleyecek. O akşam çok eğlendiler. Koltukların üzerinde zıplamaktan ter içinde kaldılar.

Elif ve Mercan

Yolda giderken
Ertesi sabah ise kahaltı ederken birden aklımıza esti Elazığ'a gittik. Ne zamandır gidelim görelim diyorduk, ama ya hava müsait olmuyordu ya da haftasonu birşeyler çıkıyordu. Ama uzun süredir Diyarbakır'da olmaktan da sıkılmıştık artık. Bir yerlere gidelim gezelim istiyorduk. Neyse karar verdik ve 1 saat içinde yola çıkmıştık bile. 2 saatlik bir mesafe Elazığ ama biz hiç durmadan Keban'a gidince yarım saat daha uzadı. Elif bu süre çerisinde biraz uyudu, biraz şarkı söyledi, biraz bakındı ama hiç sesi çıkmadı. Keban'a geldiğimizde yemek vakti olduğu için ilk önce dere kenarındaki bir alabalık restoranına gittik. Ondan sonra da baraja ulaştık. Baraj bendine çıktık. Hava biraz rüzgarlı olduğu için çok fazla duramadık. O arada Fırat üniversitesinden bir grup fotoğrafçılık klübü öğrencisi de geldi. Hepsi Elif'i görünce basın ordusu gibi resimlerini çekmek istedi. Elif bu durumdan biraz rahatsız oldu. Her resimde somurtuktu, ama gençler ona yine de bayıldı.
Keban Barajında

Kebandan sonra Elazığ merkeze, kalacağımız yere ulaştık. Biraz dinlendik, yemeğimizi yedik akşam da çok eskiden İstanbulda komşumuz olan tanıdıklarımıza uğradık. Gecemiz de eski günleri yadederek geçti anlayacağınız.
Ertesi gün kavaltımızı ettik. Sonra biraz merkezde dolaştık. Kapalıçarşı dedikleri yerden biraz alışveriş ettik. Bizim cevizli sucuk diye bildiğimize burada Orcik diyorlar ve çok çeşitli şekillerde yapıyorlar. Biraz orcik, biraz pestil, biraz kuru kayısı ve dut gibi şeyler alıp, Harput'a doğru yola koyulduk. Harput Elazığ'ın ilk yerleşim alanıymış. Aslında çok güzel ve heybetli bir kale ama kale duvarlarından çok azı ayakta kalabilmiş.
Alacalı Cami, Ulu Cami de camilerinden bazılarıydı. Ulu Cami'nin minaresi o kadar eğik duruyor ki, yakın bir zamanda düşecekmiş gibi geliyor insana.

Uzaktan Harput Kalesi

Harput Ulucami

Ardından da Meryem Ana kilisesini ziyaret ettik. Yer altında küçük bir kilisydi.
Yemeğimizi Harput'ta yedikten sonra Diyarbakır'a doğru yola çıktık.

 
Dönüşte hava bayağı bir kararmıştı, ha yağdı ha yağacak derken yağmura yakalanmadan ulaştık Diyarbakır'a. Elazığ'ın havasından sonra burası o kadar ılıman geldi ki...
Sonuç olarak güzel ve değişik bir haftasonu geçirdik. Ben Elazığ'ı gerçekten beğendim. Elif de çok keyif aldı. Elazığ'daki bir alışveriş merkezinde Diyarbakır'da maalsef hiç olmayan güzel bir oyuncakçı bulduk. Oradan bazı oyuncaklar aldık. Eve gelince ilk işi onları açmak oldu tabii.

Yeni oyuncağımız

19 Ocak 2009 Pazartesi

Haftasonu Kaçamağımız


Bu haftasonu burada hava çok güzeldi. Biz de pazar günü biraz Diyarbakır etrafını gezelim dedik. Aslında planlanmış birşey değildi, alışverişe çıktık sora dönüşte Elif arabada uyuyunca, biz de hadi gidebildiğimi kadar gidelim dedik. Diyarbakır'ın 25-30km ilerisindeki Çınar ilçesinde bir baraj gölü vardı. Biraz göl havası aldık. Hava orada çok ayazdı ancak yine de temiz hava hepimize iyi geldi. Küçük de olsa göl manazarası bana çok iyi geldi. Denizi çok özlediğimi farkettim. Elif de gölün üzerine konan kuşları seyrederken çok eğlendi.

Elif için oldukça sosyal bir haftasonu oldu. Arkadaşları Yiğit, Mercan ve Derya ile bol bol oynadı. Ancak iştah konusunda sıkıntımız var. Pazar günü sadece kahvaltı ile durdu. Meyve de yemiyor. Önümüzdeki haftasonu doktora götürmeyi düşünüyoruz, tahlillerini de yaptıracağız inşallah. Umarım diş çıkarıyordur da ondan dolayı iştahımız yoktur.
Hava bugün de çok güzel olduğu için, ben de öğlenci olduğum için sabahtan beraber çıktık biraz hava aldık. Dışarı çıkarken iyi de, iş eve dönmeye gelince orada kıyamet kopuyor maalesef. Bazı durumlarda hiçbir şekilde ikna olmuyor, bağırmaktan ve ağlamaktan bizi dinlemiyor bile. Geçen alışveriş merkezinde yemek iyemek istemedi, ağladı, yanımızdan kaçtı gitti. Biz de onu gizli gizli takip ettik. Jetonlu arabaların olduğu oyun alanına girdi, nasıl da kalabalık. Babası bir uçta ben bir uçta gözetliyoruz gizli gizli. Hiç bizi aradığı yoktu valla. Arabalara biniyor, iniyor, geziniyor. Arkasına bile bakmıyordu. Sonunda onu uzun süredir arıyormuşuz da yeni bulmuşuz numarası ile karşısına çıktık ama pek de umursuyor gözükmüyordu.

11 Ocak 2009 Pazar

Zor Bir dönem

Bugünlerde Elif ile çok büyük bir mücadele içindeyiz. Babamız daha sabırlı ama maalesef ben onun kadar sabırlı olamıyorum. Bez değiştirmek, bir yere gitmek için giyinmek, yemek yemek herşey ama herşey sorun oluyor. Israr edince kıyametler kopuyor. Kendi haline bırakıyoruz çoğu zaman. Evin içinde bodisi ile dolaşıp duruyor bir süre. Bizim ev de öyle sıcak değil, ama üşümek nedir bilmiyor ki....Bıraksan öyle gezer saatlerce. Ama anne yüreği işte, dayanamıyorum. Bazen pes edip kaçıyorum ortamdan. Babasının ikna etmesini bekliyorum.
Dün çok sıkıntılı bir gündü hepimiz açısından. Daha öğle yemeği ile başladı gerginliğimiz. Babamız ısrarla kendisinin yemesi için uğraşınca ben çıktım mutfaktan artık döke saça iki lokma birşeyler yemiş. Akşam da dışarı çıkacaktık, giyinirken yine bir gerginlik. Biz gidiyoruz, sen gelmiyor musun diye sorunca; siz gidin ben gelmiycem cevabı alıyoruz. 1 saate yakın uğraşlarımız sonucu ikna ettik ve elbisesini giydi. Arabaya binerken bu sefer tutturdu ön koltuğa oturacağım  diye. Neyse birşekilde yemek yiyeceğimiz yere geldik. Orada arkadaşı Mercan da vardı. Çok güzel oynadılar ama yemek yok. Israr ettim nafile. Gittiğimiz restoranın bayanlar tuvaletine çocuklar için ayrı bir bölüm yapmışlar. Küçük bir tuvalet ve küçük bir lavabo. Elif buraya eskiden beri bayılıyor. Sürekli orada ellerini yıkamak, sifonu çekmek, oturmak istiyor. İlk başta müsade ediyorum tabii, hevesini alsın diye ama ne bitmek bilmez bir heves bu. Elif'i sürekli tuvalletten topluyoruz. Tabii bir süre sonra gereksiz mızmızları ve karşı çıkışlarıyla ben yine geriliyorum. Babasına bırakıp sessizce masamda oturmaya başladım. Yoksa ağlayacaktım artık. Neyse eve giderken artık çok geç olmuştu. Arabada uyudu Elif. Eve geldiğimizde yavaşça üstünü değiştirmek istediğimde ayıldı maalsef ondan sonra da yatana kadar yine kök söktürdü. Artık kendi kendime "allahım sen aklımı koru, sen bana sabır ver" diye dua etmeye başladım.
Ne kadar zor bir dönemmiş bu böyle. Benim de sinirlerim mi gerilmiş nedir bilmiyorum. Dün akşam rüyamda da çok gerildim. Çıkmayan sokaklarda kayboluyorum, labirent gibi bir yerlerde dolanıp duruyorum, bir minibüs geçiyor onu kaçırdığım için çok pişman oluyorum, bir türlü evime ulaşamıyorum, ağlamaya başlıyorum. İçinde bulunduğum ruh halini ne de güzel yansıtıyor değil mi? 
Neyse dün akşam eşimle biraz konuştuk, tartıştık, çözüm yolları bulmaya çalıştık. Onun etkisiyle mi nedir bilmem bugün ben düne göre daha sakindim. Ama Elif aynı Elif.....Geçecek....Sabır.....

20 Ağustos 2008 Çarşamba

Kısa Bir Mola

Cuma günü babamız geliyor, Kapadokya ve Ankara olmak üzere kısa bir tatile çıkıyoruz. Bir müddet yazamayacağım. Haftaya kaldığımız yerden devam edeceğim.

8 Haziran 2008 Pazar

İstanbul Maceralarımız-1 (Babamızın Gelişi)


İstanbul'dan yazıyorum bu yazıyı. Geleli neredeyse bir hafta oldu ama ben zamanın nasıl geçtiğini hiç anlayamadım. Gelenler gidenler, doğumgünü kutlamaları falan derken bir haftayı devirmişiz bile.

Elif kedileri çok seviyor


Çarşamba günü benim doğumgünümdü. Yaşımı gizlemeye henüz gerek duymuyorum, 29. yaşgünümü kutladık. Ablamlar geldi, sade bir kutlama yaptık. Asıl sürpriz ertesi gün oldu. Akşamüstü balkonda otururken bir de baktık ki, babamız elinde valizle aşağıda. Nasıl yani??? olduk. Meğer pazartesi günü Konya'da olması gerekiyormuş, o da 2 gün izin almış buradan Konya'ya geçecekmiş. Tabii hepimiz bu duruma çok sevindik. Hatta bu hafta gittiğinde iş yoğunluğuna bakacak, belki önümüzdeki hafta yeniden gelip bizi Konya'ya götürecek. Aslında çok istiyorum Konya'yı görmek ama Elif ile nasıl olur otel odalarında çok emin olamıyorum. Bakalım artık.

29. yaşgünü kutlamam

Dün gündüzden vefat eden dedemizin mezarını ziyarete gittik. Elif uyuduğu için o arabada kaldı. Ardından Bostancıdaki lunaparktan geçerken, Elif'i lunaparka götürmeye karar verdik. Elif için çok eğlenceli oldu tabii. İlk önce üçümüz dönen ve havalanan bisiklete bindik. Elif, havaya kalkınca hiç korkmadı. Ardından da babaannesi ile birlikte atlıkarıncaya bindiler. Oradan da ablamlara yemeğe gittik. Abalamlara kuzenlerim de geldi. Çoluk çocuk acayip hareketli bir geceydi. Çocuklar çok güzel oynadılar. Sonra Elif dayanamdı uyudu tabii, biz de maç bitene kadar kaldık. 2-0'lık mağlubiyetten sonra maalesef ki sevinçle ayrılamadık.


Elif lunaparkta
Bugün de babaannemize gideceğiz yeniden, babamız da akşam otobüsüyle Konya'ya gidecek zaten. Bilgisayarı burada bırakması için ısrar ediyorum, eğer haftaiçinde size yazabilirsem zafer benimdir demektir :)


Elif ve Kaan

10 Mayıs 2008 Cumartesi

Anneler Gününüz Kutlu Olsun

İnsan anne olunca anlıyormuş bugünün özelliğini. Yıllardır annemin anneler gününü kutlarım ama bugünün ona ne hissettirdiğini şimdi anlıyorum. Ve kızımın birgün gelip beni öpeceği ve "anneler günün kutlu olsun anneciğim" diyeceği günleri sabırsızlıkla bekliyorum. Tüm annelerin Anneler Günü Kutlu Olsun.

4 Mayıs 2008 Pazar

Ve Babamız Gitti

Elif babaannesinin kucağında uçakları seyrederken


Sabah erkenden babamızı uğurladık. Elif şimdilik birşeyin farkında değil. Türk Yıldızlarının gösterisi vardı, balkondan onları izledik. Çok keyifli idi. Elif de bayıldı artık, hatta uykusu da vardı, gösteriyi izlesin diye biraz beklettik, sonrasında da hemen uyuyuverdi.

Türk yıldızlarının gösterisi çok güzeldi



Buarada geçenlerde ona oyuncak bir bebek arabası aldık. Çok hoşuna gitti. En sevdiği bebeğini oturttu sürekli gezdiriyor. Bir de amcasının aldığı gitar elinden hiç düşmüyor. Kitaplarla da arası iyi. Ancak uzun sürmemek kaydıyla. İlk Adım serisindeki (12-18 ay) sorduğum neredeyse herşeyi hemen gösteriyor.

Aşağıdaki videoda Elif'in bebeğine nasıl mama verdiğini izleyebilirsiniz.

6 Nisan 2008 Pazar

Elif'in İlk Kelimeleri

Elif dün yeni bir kelime daha söylemeye başladı. Duyduğumda inanamadım: ayakkabı. evet ayakkabı diyor ve gayet de net bir şekilde anlıyorsunuz. Çok ilginç ya, biz ona bütün gün kedi, köpek, maymun, kuş vs.gibi kelimeler öğretmeye çalışıyoruz, o gidiyor karga diyor, ayakkabı diyor. :))) Bakalım bizi daha nasıl şaşırtacak.
Dün annemleri Diyarbakır'da biraz gezdirdik. Önce Selim Amca'da kaburga dolması yedirdik onlara ve tabii ki künefe, ardından da Dağkapı'da güzel bir cafede kahve içirdik. Hava da güzeldi rahat rahat gezdik. Akşam da kurduk masamızı, şaraplar, rakılar, müzik falan çok keyifliydi. Elif de bize eşlik etti :) Elif uyuduktan sonra sohbet bir koyulaştı..Babam dayanamadı yattı; annem, Murat ve ben 2'ye kadar oturduk. Tabii ondan sonra Elif sabah 8'de uykusunu almış bir şekilde uyanınca bu benim için hiç keyifli olmadı.

11 Mart 2008 Salı

Yiğit 1 Yaşında

Haftasonu Yiğit bebeğe gittiğimizden bahsetmiştim. Yiğit'in gündüz yapılan doğumgünü partisine gidemediğimiz için akşamına gecikmeli olarak doğumgününü kutladık. Bizbizeydik, kalabalık olmadığı için de telaşe olmadı, keyifli geçti. O geceden çekilmiş bazı resimler.


İyi ki doğdun Yiğit

Elif ve Yiğit


Elif babasının omzunda çok mutlu

8 Mart 2008 Cumartesi

Elif'in Çınar Ağacı

Son günlerde çevreye olan duyarlılığımız hat safhada. Bugün de Elif adına bir çınar ağacı diktik. (geçen hafta diktiklerimiz çam ağacıydı) Murat için oldukça zahmetli oldu, umarım tutar. Ağacımıza isimlik de koyduk. Seneler sonra yolumuz yine Diyarbakır'a düşerse, ağacımız hala yaşıyor olursa çok keyif verici olur herhalde. Açık havada uzun süre kaldığımız için üçümüzün de yüzü kıpkırmızı olmuş. Güneş vardı ama çok hafif de rüzgar olduğu için hiç anlamadık nasıl yandığımızı. Bilseydim Elif'e koruyucu krem sürerdim. Ama kırmızı yanaklar çok yakıştı kızıma. Keşke resmini çekebilseydim de burada yayınlayabilseydim.
Bugün Elif'in sol üst dişi patlamış. Kahvaltı ederken farkettim. Ne zamandır bekliyorduk bu günü. Alt dişleri çıkalı o kadar uzun zaman oldu ki. Acaba bir sorun mu var diye düşünmeye başlamıştım içten içe.
Bugün Elif için yorucu bir gün oldu. Gündüz kaç saat açık hava ve güneş, akşam da Yiğit bebeği ziyaret onu çok yordu. Bakalım gecemiz nasıl geçecek?

6 Mart 2008 Perşembe

Bahar Geldi Hoşgeldi

Bugünlerde burada hava çok güzel, inanılmaz bir sıcak var. Bahar çok erken geldi, bu iyi mi kötü mü bilemiyorum gerçi. Havaların şimdiden bu kadar sıcak olması yazın da herzamankinden daha sıcak geçeceğinin belirtisi olsa gerek. Neyse havalar böyle güzel olunca bizim de kanımız kaynadı, yerimizde duramıyoruz. Ya parka gidiyoruz, ya da bir arkadaşa. Dün gittiğimiz arkadaşın 10 aylık bir kızı vardı, başka bir arkadaşında 14 aylık, ev kreşe döndü biranda. En sonunda artık çocukların uykusu gelip huysuzluk etmeye başlayınca apar topar çıktık, arkamızda savaş alanı gibi bir ev bıraktık. Ama çocukların biraraya gelmesi çok keyifli oluyor. Bu onlar için gerçekten bir ihtiyaç.
Geçen gün bebek arabamız, arabanın bagajında kaldığı için ve babamız da arabayla işe gittiği için parka yürüyerek gitme cesaretinde bulunduk. Burada adım başı park olduğu için zor olmadı ama Elif yol boyunca o kadar çok düştü ki, eve geldiğimzde üstü başı leş gibi olmuştu. Sanırım bu sokak kirlerine artık alışmam gerekiyor. Yoksa ıslak mendillerle bu iş olacak gibi değil. :))) Ve sanırım artık bebek deterjanı kullanmaya başlayabilirim. Bu zamana kadar ben hep granül sabun kullandım. Ama artık 1 yaşını geçti, ve sokaklarda oynamaya başladı. Zamanı gelmiştir diye düşünüyorum. Yalnız şu bebek yumuşatıcılarından emin değilim, içimden bir ses yumuşatıcı kullanma diyor. Ne de olsa yumuşutacı durulanmayan birşey. Biraz daha büyüsün bakalım da...
Son günlerde müziğe olan ilgisi birden belirgin derecede arttı. Müzik duyduğu zaman hemen sallanmaya ve rockçılar gibi kafa sallamaya başlıyor. Bu hallerini kameraya çekemediğim için çok üzülüyorum. Maalesef hala fotoğraf makinesi alamadık, 1-2 hafta daha sabretmemiz gerekiyor.

9 Ocak 2008 Çarşamba

Bağışıklık Sistemi mi? O da Ne?

Bağışıklık sisteminin nasıl çalıştığını anlatan bir animasyonu sizlerle paylaşmak istedim. Özellikle çocuklarınız daha büyük yaşlarda ise bu sevimli animasyonla onun eğlenerek öğrenmesini sağlayabilirsiniz.

http://www.pnomokok.com/bagisikliksistemi.html

7 Ocak 2008 Pazartesi


Son zamanlarda iyice anneci oldu. Paçalarımdan ayrılmıyor desem yeridir. İki dakikalığına bile kimseye bırakamıyorum, kıyameti koparıyor. Durmadan kucağıma almam için kollarını açıyor. Almak istemiyorum ama öyle inatçı ki. Dünden beri bel ağrılarım yeniden başladı. Haydi hayırlısı.


İstanbul'a gelmeden önce başlamış olan öksürüğü maalesef hala geçmedi. Doktor öksürük şurubu vermişti, 5 gün kullandık, geçmeyince bir 5 gün daha verdi. Şimdi yine biraz azalıyor ama şurubu kesince ne olur bilmem. Arada verdiğim ıhlamur ve rezene çayları dacabası. Bu seneki boğaz enfeksiyonu çok kötü. Kimi duysam herkes boğazlarından şikayetçi ve çok da uzun sürüyor. Neyse ki Elif'inki ciddi bir sorun değil. Aslında tam da ciğerlere inmemiş ama yine de özellikle geceleri ve sabahları boğulur gibi öksürünce içim rahat etmiyor.


Geçen gün İstanbul'a bu senenin ilk karı yağdı. Ben çok özlemişim. Geçen sene de Aralık başı itibariyla buraya gelmiştim ama havalar hep bahar tadında gitmişti. Elif karı görünce çok şaşırdı. Önce bir anlam veremedi ama sonra onun da hoşuna gitti. Yemeğini bile karı seyrederek yedi. Ne keyif ama :))



dedesi ile karı seyrederken