Elif Artık Çok Yaramaz

Merhaba,

Uzun zamandır bloğumu yenileyemedim çünkü Elif kızımız artık hiç de eskisi gibi uslu bir kız değil. En keyifli zamanı sabahları. Uyandığında gülücükler saçıyor, onunla çok hoş vakit geçiriyoruz. Ama öğleden sonraları bir azıyor vay halime. Gündüzleri uykusu çok kısa olduğu için ve sadece kucağımda uyuduğu için o uyurken hiçbir iş yapamıyorum. Uyanık olduğunda da yanından ayrıldığım an kıyamet kpuyor. Ne olacak bu durum bilmiyorum. Bazen ağlatmaya çalışıyorum, hemen yanına gitmiyorum; ama canım benim öyle içli içli ağlıyor ki onu öylece bırakmaya içim elvermiyor. Yani anlayacağınız Elifle bir gün nasıl başlıyor ve nasıl bitiyor anlamıyorum. Gece 23:30 ya da 24:00 olduğunda acayip rahatlıyorum.

Bugün yavaş yavaş ellerini kullanmaya başladı. Uzun süredir zaten ellerini keşfetmişti ve sürekli ağzına sokuyordu. Bugün eline verdiğimiz oyuncakları kavrayıp tuttuğu oldu. Hatta tutup ağzına bile götürdü. Bu bizi çok sevindirdi. Bu sayede belki kendi kendini oyalayabileceği için belki sürekli yanında durmak zorunda kalmayız.

Buarada kafasında konak oluştu. Bilmeyenler için, konak bebeklerin başında, yüzünde vs. yerlerinde oluşan, pul pul görünümünde, kepek gibi birşey. Çaresi zeytinyağı ya da bebeyağı sürüp bekletmek ve iyice taradıktan sonra yıkamak. Biz de öyle yaptık, şimdilik azaldı gibi ama tekrarlayabilirmiş. Ayrıca doktorun dediğine göre başında konak olan bebekler ileride kepekleri bireyler olurlarmış :)))

Anne sütüne devam ediyoruz. Sütümün kesilmemesi için bol bol sütlü tatlılar, tahin helvaları, bulgur pilavları, soğan vs. yiyip duruyorum. Allah sonumu hayır etsin ne diyeyim :))

Elif Doktorda

Merhabalar,

Ve sonunda beklediğimiz gün geldi. Geçtiğimiz cuma günü doktora gittik. Lojmanlarda neredeyse tüm çocukların gittiği bir doktor var, biz de ona götürdük. Gelelim sonuçlara...

Elif kızımız tam 5.550gr. olmuş, boyu da 60 cm. :)) Bu ay yapılması gereken bir sürü aşı vardı. 5'li karma dediğimiz (difteri, tetanos, boğmaca, çocuk felci ve menenjit) ve yeni çıkan rota virüsü aşısı. Dün aşılarını oldu. Neyse ki korktuğumuz gibi olmadı, akşam ateşi çıkmadı, tam tersine bütün gün uyudu neredeyse :) uyuşturucu mu vurdular ne??? Pazartesi günü de verem aşısı olacak. Onu Verem Savaş'ta yaptıracakmışız. Verem aşısından sonra iki gün yıkanmaması gerekirmiş. Buarada doktor yakında elini emmeye başlayacağını ve salya akıtacağını söyledi. Elif de sanki bunu duymuş da anlamış gibi akşamına elini emmeye başladı. Diş çıkarma süreci şimdiden başladı sanırım. Ne kadar da uzun sürecek demek ki...

Onun dışında anne sütüne devam ediyoruz. Gece uykularımız oldukça rahat geçiyor. Ancak gündüzleri hiç uyumuyor gibi birşey. Annemlerin gidişinden sonra ilk defa cuma günü kızımla birbaşımıza kaldık. Ben de kızımı bu zamana kadar sakin zannederdim. Oysa yalnız kalınca anladım ki sürekli ilgi istiyor. Yemek yapmak falan çok zor olacak bu gidişle. Neyse artık bakacağız çaresine.

Elif 62 Günlük

Ve Elif hızlı bir şekilde büyüyor. Bugün tam olarak 62 günlük oldu. Bu haftasonu doktora gideceğiz boyunu ve kilosunu öğreneceğiz bakalım. Sizleri de haberdar ederim. Yapılması gereken bir sürü de aşı var. Yine ağlatacaklar kızımı ;(

Dün bir arkadaşımızın oğlunu ziyaret ettim. Eliften 28 gün sonra doğmuştu ancak yaşamla ölüm arasında gidip gelmişti. Neyse ki yaşama tutunmayı başarmıştı. 3.750 idi kilosu ve küçücüktü. İlk defa kızım bana acayip büyük gözüktü. Dün Yiğit'in yanında dana gibi kaldı valla :)))

Gülücüklerimiz devam ediyor. Yüzüne bakıp güldüğünüzde size muhakkak karşılık veriyor. Şimdi de yeni yeni dil çıkarmalarımız başladı. Kürek gibi dili varmış meğer bizimkisinin. Dil hep dışarıda...

Burada havalar yine soğudu. Bulutlu ve yağışlı dışarısı, çok sevimsiz. Ama yine de kalın kalın giyip dışarı çıkıyoruz. Ne de olsa kar soğuğu değil. Yukarıdaki resim dünkü gezintimizden bir hatıra...

Elif Geziyor

Bu haftasonu oldukça yoğun geçti hepimiz için. Cuma gecesi annemler ve bazı arkadaşlarla birlikte orduevinde yemeğe gittik. Oradan da Mado'ya tatlı yemeye. Cumartesi günü ise Balıkçılarbaşı adı verilen (İstanbul'un Eminönü, tahtakalesi gibi bir yer) yerde gezdik, biraz alışveriş ettik. Ancak hava yağdı yağacak gibi olduğu için apar topar dönmek zorunda kaldık.

Pazar günü ise önce bizim lokalde brunch yaptık, ardından MegaCenter alışveriş merkezine gittik. Buarada otoparkta Elif hanım karnını doyurdu. Oradan da Gazi Köşkü adı verilen bir turistik mekana gittik. Orada da arabada altını değiştirdik, sonra da açık havada keyifli keyifli oturduk. Eve dönmemiz akşamüstü 6 oldu. Zaten neredeyse bütün gün uyumuştu ona rağmen eve gelince oldukça derin bir uykuya daldı. Açık hava çarptı herhalde :)))

Elif hanım bu gezmeler sırasında o kadar sakindi ki.. Zaten arabada hemen uyuyor sonra da kolay kolay ayımıyor. Ama uyanık olduğu zamanlarda bile hiç sesini çıkartmadan etrafı seyretti.

Yani anlayacağınız Elif hanımla her yere gidilir. Şimdi meme emdiği için herşey rahat. Uygun bir yer buldum mu emziriveriyorum. Çocuk yapmak isteyenlere duyurulur, bebekle sinema haricinde heryere gidebilirsiniz.

Elifli Günler

Diyarbakir'da normal yaşantımıza döndük. Burada havalar da çok güzel. Kızımla hergün yürüyüşe çıkıyoruz. Ancak daha anakucağına oturur oturmaz uyuduğu için dışarısını görme şansı henüz olmadı :) Yalnız bu anakucağını ben 5 kat yukarı nasıl çıkaracağım, bu gerçekten ciddi bir problem. Çünkü Elif hergeçen gün kilo almaya devam ediyor. (anne sütüne devam)

Artık yavaş yavaş kendini tanımaya başladı. Zaman zaman ellerini inceliyor. Burnuna doğru yakınlaştırıp inceliyor. Ama henüz eline verilen bir nesneyi bilinçli olarak tutamıyor.

Gülümsemeleri gitgide artıyor. Keyifli olduğu vakitleri görmenizi isterdim. Nasıl gülüyor anlatamam. Gözünün içine bakıyor, sen muck falan yapınca bilinçli olarak gülüyor. Onunla bol bol konuşuyorum çünkü ciddi ciddi dinliyor.

Alt açma ve banyolarımız çok keyifli. Temizliği çok seviyor. Ağladığı zamanlarda bile altını açınca susuveriyor. Banyoda da hiç ağlamıyor ancak artık balık gibi ynamaları başladı. Elimizden kaçıverecek diye korkuyorum. Geçen gün Muratla birlikte banyo yaptırma stajı yaptık. Annem de gözetmen oldu. Bana göre çok kötü değildi ama anneme göre sınıfta kalmışız. :)) Anneciğim sanırım daha gitma vaktiniz gelmedi o zaman:)))

Vakit buldukça yazmaya devam edeceğim...

Elif artık evinde

Yeniden merhaba...
Uzun süredir blogumu güncelleyemiyordum. Elifin hayatımıza girmesiyle herşey biranda değişti tabii. 45 günlük bir İstanbul macerasından sonra nihayet Diyarbakır'a, evimize, geldik. Öncelikle küçük kızıma uçakta çok uslu durduğu için çok teşekkür ediyorum. Ve tabii ki Murat'a...Neden mi? Eve geldiğimizde Elif için hazırlamış olduğu sürpriz nedeniyle...Kapıyı açtığımızda karşımızda Hoşgeldin Elif yazısı çıktı. Ve heryer rengarenk balonlarla doluydu. Odası bir rüya gibiydi. Herşey o kadar güzeldi ki...
Kızımız neyse ki yeni yerini yadırgamadı. Gece, herzaman olduğu gibi uyuması 1'i buldu :))) Kızım yani bari ilk gece kendi yatağında yatsaydın....
Bugün annemle birlikte Elif'in valizini açtık ve odasını düzene soktuk. Küçücük birşey ama maaşallah eşyaları ile başımızı döndürdü valla...
Biraz önce banyosunu yaptırdık. Misler gibi kokuyor şuanda. Ama hala uyumaya niyeti yok !!!
Şimdilik bu kadar olsun. Bundan sonra blogumu fırsat buldukça güncelleyeceğim. Size Elif ile ilgili gelişmeleri anlatacağım. Resim de koymak isterdim ama malum babamız bu konuda biraz hassas... Artık resimleri mail yolu ile gönderirim.