Uzun zamandır yazamıyorum. Aranızda merak edenleriniz de olmuş sağolsunlar. Merak edilecek bir durum yok, sadece taşındık...Çok telaşeli bir süreç oldu tabii. Evimiz komple yenilenmişti güya ama yine de eksiği gediği hiç bitmedi. Hala bile sorunlarla uğraşıyorum. Duş teknemden şakır şakır su akıyor, usta geliyor yapmak için daha beter ediyor. Banyo yapmak eziyet oldu. Mutfağımın tavanı hala kurumadı küf içinde...Yani hangi birinden bahsedeyim. Bugün gerçekten sinirlerim çok bozuldu.
Allahtan Elif'im var evde beni teselli eden. Yoksa kimseden fayda yok, teselli yok. Ama Elif yanıma gelip de "öpiyim annecim" dediğinde, ona sarıldığımda dünyanın en şanslı ve en mutlu insanı olduğumu düşünüyorum.
Evimize taşınınca, Elif bir süre odasında yatmak istemedi. Hem bütün yaz aramızda yatınca alışkanlık oldu herhalde, hem de düzen değişikiliğinden evi yadırgadı sanırım. Akşamları çok uğraştık ama uzun bir süre korkuyorum odamdan diyerek hep aramızda yattı. Korkuyorum dediğinde çok ısrar edemiedik tabii ama onu ikna etmek için çok konuştuk. Yeni yeni odasında yatmaya başladı ama yine de hala gecenin bir vakti aramıza geliyor, sabahları bağırışları ve tekmeleriyle uyanıyoruz. Geçenlerde karnıma öyle bir tekme salladı ki uykudayken, artık o yanımızdayken hep tetikte olmak zorundayım.
Hala tekbaşına uyuması için onu ikna edemiyoruz. Buaralar müzik dinleyerek uyutuyoruz. Ama kardeşi gelene kadar alıştırmamız lazım yoksa hepimiz için çok zorlu geceler bizi bekliyor olacak.
Buarada hamilelik gayet iyi gidiyor. En son üçlü test de yaptırdım. Ama en sonki muayenden sonra bir daha Gürsel beye gitmeme kararı aldım. Çok ilgisiz, alakasız. Muayeneye girmem çıkmam 10 dakika içinde oldu bitti. Hiçbir bilgi vermiyor, bana soruyor ne yapmıştık diye. Ben hatırlatıyorum bazı şeyleri. Böyle doktor olur mu ya...Önümüzdeki hafta İstanbul'a gidiyorum. Kasım başında da Şifa hastanesinde muayene olacağım. Bandırma'da da başka bir doktor bulacağım artık. Çünkü her ay İstanbul'a gitmem mümkün olmayacaktır herhalde.