eğitici oyuncak etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
eğitici oyuncak etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

12 Ekim 2011 Çarşamba

Kuzular İşbaşında

Evden çalışmaya alıştım artık. Elif'i 9'da kreşe bıraktıktan sonra kapanıyorum salona çalışıyorum. Arada sırada küçük molalar verip oğluşumla da oynuyoruz. İşimi yapıyorum ama tabii bir yandan kulağım da onlar da. Bakıcı teyzemizi de gerektiğinde yönlendiriyorum. Böyle iş gerçekten zevkli.

yeni tarz bilgisayarım

Çalışıyorum diyorum ama resimde gördüğünüz üzere notebook ile masaüstü karışımı birşeyde çalışıyorum. Notebookumu daha 6 ay falan oldu alalı. Daha ilk aylarında başladı Emre tuşlarını koparmaya. Bazıları takıldı, bazıları görünürde takıldı. Uzun bir süre böyle ite kaka idare etmeye çalıştım ama geçenlerde yemek hazırladığım bir vakit gizlice salona girmiş. Bir de baktım ki klavyede tuş kalmamış neredeyse. Eşim hemen o hızla çıktı bana bir kablosuz klavye aldı geldi. İşte şimdi bu şekilde çalışıyorum ama en azından klavyemden memnunum. Bastı basmadı derdi ile uğraşmıyorum. Buarada fotoğraf makinemizin ekranı da yazın tatilde bozulmuştu. Burada servisi de yokmuş yaptıramadık hala. O nedenle fotoğraflar tamamiyle el yordamıyla çekildiği için tam ortalanmamış olabilir ama yine de iyi sayılır değil mi?


Artık Elif de bilgisayara merak sardı. Şu gelin giydirme, kız giydirme oyunları var ya, işte onlara takmış durumda. Giydiriyor sonra hayran hayran seyrediyor. Zaten bir süredir prenses hayranlığımız hat safhada. Elif ne ile en çok oynuyor diye soracak olursanız ona doğumgününde aldığımız prenses şatosu ve Barbieleri ile. Bakıyorum da bayağı kaptırıyor kendini. Onları konuşturuyor, dans ettiriyor, evlendiriyor. Keyifle oynuyor yani.


Gelin giydirme heveslisi

Emre ise doydoy diye isim verdiği tekneleri, arabaları ve ahşap labirenti ile oynamaktan keyif alıyor. Yapboz ile oynamasını sürekli teşvik etsem de çabuk pes eden cinsten bizimkisi. Yerine oturmayınca sıkılıp atıveriyor. Bir de bindiği bir atı var. Onunla da iyi vakit geçiriyor. Ama atta gidiyoruz deyince hepsini biranda atıyor :))

eğitici kelime kitabı

ahşap tek parçalı yapbozumuz

ahşap labirentimiz

Bugünlerde geceleri çok sık uyanır oldu. Gecenin o sessizliğinde çan gibi sesi yankılanıyor evde "anni...anne" Kucağıma alınca hemen uyuyuveriyor. Bazen kucağıma almadan direk "yat oğlum" deyince yatıyor hemen. Derdi diş mi yoksa başka birşey mi anlayamadım.

Elif sabahları bazen çok isteksiz gidiyor yine geçen seneki gibi. İleriki zamanlardan korkuyorum. Her sabah birşeyler bulmalıyım okulu cezbettirmek için. Öyle faaliyetler falan kesmiyor. Ya arkadaşlarına göstermek üzere bir oyuncak götürüyoruz, ya yeni bir kıyafet ki bu genelde elbise oluyor, giyiyoruz, ya arkadaşına resim çiziyor onu götürüyoruz falan. Yaratıcı olmak lazım :) "Arka Bahçede Bilim" en sevdiğimiz tv programı. Özellikle babası çok üzerinde duruyor bilime merakı artsın diye. Aslında merakı da var. Soru soruyor sık sık. Bazen öyle ilginç sorular soruyor ki bunları not alsam diyorum unutuyorum.

5 Mart 2010 Cuma

Doğum Yaklaştıkça Beklemek Zorlaşıyor

Son günlerde benim mi sinirlerim bozuk yoksa Elif iyicemi huysuzlaştı tam olarak anlayamıyorum. Belki ikisi birden. Ama zor günler geçirdiğimiz kesin. Herşeye ağlamak, herşeyde kendini yerlere atmak....Bazen kaçıp gitmek istiyorum, bazen de içimden dua ediyorum tanrıya bana sabır vermesi için....Onu anlamaya çalışıyorum, sakin kalmaya çalışıyorum, herşeye rağmen sarılıp öpüyorum ama... bazen....bazen zor oluyor işte...
Son günlerde aktivite kitaplarına merak sardık. Ona ilk önce Tübitak yayınlarının bir kitabını almıştım. "Farklı Olanı Bul" adındaki bu kitapta kolaydan zora doğru giden egzersizler var. Şekillerine göre, renklerine göre, yönlerine göre vs. farkları buluyor, çizgilerle birleştirme yapıyor, daire içine alıyor vs. Bu kitabı düşündüğümden çok hızlı bir şekilde yapınca ona yeni bir kitap daha aldım. Bu kitap 3-4 yaşa göre Kavramlar adında bir kitap. İçinde çeşit çeşit egzersizler var. Çok yararlı olduğunu düşünüyorum. Zihinsel becerilerinin yanı sıra el-göz koordinasyonunu da geliştirmesine yardımcı oluyor.


Bir de geçenlerde ona 25 parçalık yap-boz almıştım. İlk birkaç yapışı beraber yaptık baktım sonra kendi başına tamamladı. Böyle güzel sevinçler sıkıntımızı biraz gideriyor neyse ki....


Bebekle ilgili herşey tamam. Babaannemizin aldığı sepeti annemin bir komşusu tüllerle süslemiş sağolsun. Çok şirin olmuş. Tabii bizimkisi durur mu hemen sepetin içine cup diye atladı...Fazla tepki de vermek istemedim ama sepet parçalanacak diye de içim içimi yedi.
Yarın babamız gelecek inşallah. Salı günü de oğlumuz :) Artık son günler beklemeyle geçiyor.

28 Ocak 2010 Perşembe

Kar ve Elif'in Hastalığı

Bu sabah manzaramız


Karlar tam eriyor derken dün öğleden sonra başlayan kar yine heryeri bembeyaz yaptı. Dışarıda çok güzel bir manzara var. Ve biz maalsef eve kapanmak zorundayız. Çünkü Elif biraz hasta. Cumartesi gecesi kar ve fırtınaya rağmen babası ile dışarı çıktıkları için pazar akşamından beri burun akıntısı ve öksürük ile mücadele ediyoruz. Halbuki şimdi rüzgar da yok, tam çıkıp gezmelik, oynamalık hava....
Nezle ve öküsürk Elif'i biraz keyifsizleştirdi ilk başta. İlaçların da etkisiyle sürekli bir uyku halindeydi ve iştahsızdı. Bir yandan da nasıl sakin, nasıl uslu...Şimdi kendini daha iyi hissediyor, zaman zaman cadılıkları tutuyor:)) ama iştahımız hala tam gelmedi. Ona öğün aralarında bol bol ıhlamur ve ballı süt içiriyoruz. Öğünlerde de sıcak çorba...Tabii o yiyene kadar ne kadar sıcak kalabilirse....
Ben de gün geçtikçe ağırlaşmaya devam ediyorum. 33 haftam bitiyor yarın. Artık eğilip kalkmak gerçekten çok zor oluyor. Soğuklardan ve Elif'ten korumaya çalışıyorum kendimi, çünkü bu hamileliğimde burnum bir tıkandı mı geçmek bilmedi, aynı duruma düşeceğim diye çok endişeleniyorum.

Elif'in fotoğraf denemelerinden biri

Anneannemizin aldığı çamaşır makinası ile oynamayı seviyor

23 Ocak 2010 Cumartesi

Bandırma Bugün Bembeyaz

Dün akşam başlayan kar yağışı oldukça etkili oldu ve dün geceden beri burası bembeyaz. Ne zamandır bunu bekliyorduk. Ama maalesef rüzgar da beraberinde olunca dışarısı çok soğuk, çıkıp da kardan adam yapamadık henüz. Gerçi seyretmesi bile keyifli....
Buarada perşembe günü babaanemiz geldi yanımıza, tam zamanında gelmiş bir gün geç gelse havadan dolayı gelemeyecekti herhalde. Babaanne gelirken tabii eli boş da gelmemiş Elif bu durumdan çok memnun oldu. İlk hevesle anneannesinin yolladığı çamaşır makinesi ile bebeğinin elbiselerini yıkadı. Yıkadı derken gerçekten de yıkıyordu. İçine su koyuyorsun çalışmaya başlıyor, suyunu boşaltıyor, öyle gerçeğine yakın birşey yani...Babaannemiz de eğlenceli bir kutu oyunu getirmiş. Kartları diziyorsun sonra gözlerini kapatıyorsun bazı kartların arkasını çeviriyorsun, hangilerinde değişiklik yaptığını soruyorsun. Hafıza çalıştırıcı, dikkat geliştirici eğitici bir oyun yani...
Babaannemizin gelmesiyle biz de biraz nefes aldık. Çünkü Elif son zamanlarda artık hiç yanımızdan ayrılmaz olmuştu. Oyun bile oynarken sürekli bizi de dahil etmek istiyor, her an tepemizde birşeyler yapıyordu. Şimdi babaannesiyle oynuyor arada sırada, biz de oturup bilgisayar başında işlerimizi yapabiliyor ya da tv izleyebiliyoruz. Bilgisayar başında iş demişken, size bu konudan kısa bir süre sonra bahsedeceğim.
Babamızın başına dikiş atıldığını da sizinle paylaşamamıştım. Geçen cuma günü küçük bir iş kazası geçirdi ve başına dört dikiş atıldı. Bu nedenle bir hafta istirahat almıştı. Neyse ki yara herhangi bir sıkıntı vermedi. Sadece başını kollamaya çalıştı. Biz de ailece evde beraber vakit geçirme imkanı bulduk. Benim de ağırlaştığım şu dönemde gerçekten iyi geldi....Dün dikişlerini aldırdı, pazartesi mesaiye devam. Neyse ki bu sefer de babaannemiz olaca yanımda. Sağolsun çok yardımcı oluyor her konuda.