Son günlerde kendince bir dil geliştirdi Elif. Çince, japonca karışımı birşeye benziyor. Biz Elifçe diyoruz. Şımardığı ve kızdığı zamanlarda özellikle çok sık kullanıyor. Ben genelde üzerinde durmamaya çalışıyorum. Ya da onu anlayamadığımı o yüzden onun dediğini yapamayacağımı söylüyorum. Fazla üzerinde durmazsak sanırım kendi kendine sönecektir.
Dişimiz bir türlü gelemedi. Parmaklarını yiye yiye bir hal oldu zavallım. Elimizden birşey de gelmiyor, ne acı bir durum ya...
Babamızın gelmesine de artık az kaldı. Cuma günü sabah uçağıyla gelecek. Elif de onu sabırsızlıkla bekliyor, ve tabii ki babasının ona aldığı sürpriz hediyeyi...