Bebek Büyütüyorum

Annelerin Bir Tanesi

2012-02-08T13:31:00.003+02:00

Cumartesi günü kapım çalındı ve sürpriz bir paket geldi. Pınar Pratik Anneler klübünden sürpriz hediyelerle dolu bir kutu. Blog yazarı bir anne olarak Pınar Pratik Anneler Klübü beni Annelerin Bir Tanesi ödülüne layık görmüş. Sağolsun :)

İki çocuklu bir anne ve bir blog yazarı olarak bana motive edici övgü dolu bir de mektup yazmışlar.

Kutudan neler mi çıktı?

Oscar ödülüm :) Onu hemen vitrinime koydum

Yumurta zamanlayıcı...Çok harika..İlk defa bugün denedim, çok kullanışlı. Ben ki yoğunluktan yumurtaların ne zaman kaynadığını bile fakedemiyorum genellikle. Şans eseri ya kayısı çıkıyor ya da çok sulu....Ama artık işim şansa kalmadı. Bu zamanlayıcı renk değiştirerek yumurtaların istediğim kıvama geldiğini görmemi sağlıyor.

(Fotoğrafın orjinali yatay duruyor ama ne yaptıysam burada düzeltmeyi başaramadım, kusura bakmayın)

Bir çift fırın eldiveni..Nasıl da ihtiyacım vardı. Evimdeki çok inceydi, kullanışlı değildi. Bunlar öyle kalın ki...

Çırpıcı...Henüz kullanma fırsatı bulamadım ama gördüğüm kadarıyla pratik bir alet.

Hem Pınar Pratik Anneler'e hem de bu organizasyona aracılık eden Alafortanfoni'ye çok teşekkürler.

Seni Özlüyoruz

2012-02-01T16:03:00.001+02:00

Çocukluk belki biraz fazla olur ama gençlik yıllarım Barış Manço ile geçmiştir. Onun şarkılarını dinlemekle geçerdi çoğu zamanım. Gülpembe, Alla Beni Pulla Beni ve Anlıyorsun değil mi? özellikle bu şarkıların yeri bir başkadır bende. Şimdi onun bütün şarkılarını dinlediğimde günümüzdeki "garip" müzik anlayışından sonra daha da anlamlı geliyor. Ölüm haberini üniversiteydeken McDonalds'ta yemek yerken almıştım. (Zaten o zamandan beri de oraya pek takılmıyorum) Dün gibi aklımda. Ertesi sabah Moda'daki evine gitmiştim, hava soğuktu ama o sokak o kadar kalabalıktı ki..Sonra Leventteki cami...Orada cenazesini bile görmemiştim kalabalıktan. Mezarlığa da gitmek istiyordum ancak aracımız yoktu, mezarlık da öyle ters bir yerdeydi ki..Maalesef oraya kadar eşlik edemedim kendisine, sanki onu yarı yolda bırakmış gibi hissetmiştim...Büyük bir kayıptı, günümüzde pek rastlayamayacağımız cinsten renkli bir kişiliği vardı. Şimdi onu, ölümünün 13. yılında şarkılarını dinleyerek anıyorum. Ve ne mutlu bana ki çocuklarım da onun şarkılarıyla büyüyor.

Bu Yazı Sana

2012-01-31T23:37:00.001+02:00

Aslında yazacak çok şey var. 5 yıl oldu sen dünyaya geleli. O kadar yolun başındasın ki...Öğreneceğin, yapacağın, göreceğin, yaşayacağın o kadar çok şey var ki...Yeter ki sendeki bu öğrenme hevesi, bu yaşama sevinci, bu çocuk ruhu hiç sona ermesin. Bazen abla olmaktan sıkılıp, tıpki kardeşin gibi küçük bir çocuk olma özlemi çektiğini anlıyorum. Ama itiraf edeyim o günlerini ben de özlemiyor değilim. Ama bazen de öyle olgun bir abla oluyorsun ki, davranışlarınla beni gerçekten şaşırtıyorsun. Ben seni iyi ve akıllı bir insan olarak yetiştirmeye çalışırken, aslında sen de bana o kadar çok şey öğrettin ki. Seni ilk kucağıma aldığımda artık hep bizimle olacağın gerçeğini öğrettin. Uykuya o kadar düşkün olan bana, geceleri uykusuz kalmayı, üstüne bir de sabah erkenden uyanmayı öğrettin. Sabrı öğrettin. İçimdeki çocuk ruhumu keşfettirdin. Soğukkanlı olmayı öğrettin. Daha pratik, daha esnek bir insan olmayı öğrettin. Kimi zaman dayanması zor bir öfkeyi kontrol altında tutmayı öğrettin. Kimi zaman da küçücük bir şeyin beni nasıl mutlu edebileceğini. Ve en önemlisi, sen bana evlat sevgisini öğrettin. İyi ki varsın benim güzel kızım. Hayatım seninle anlam kazandı. Nice mutlu yıllar....

Çocuklarınız için Güzel Bir Hediye Kampanyası

2012-01-30T22:45:00.001+02:00

Pek adetim değildir, kampanya bloglarını takip etmek. Hediye ürün kazanabilmek için bir sürü işlemi yapıp sonra da şanslı kişi ben miyim diye takip etmek. Ama tesadüfen dikkatimi çeken bu hediye kendim için değil zaten. Elif için eğlenceli olabilir diye düşündüm. Çekiliş yok, şartları yerine getirip başvuran ilk 100 kişiye verilecekmiş. Morpa Çocuk'tan 60 TL değerinde üyelik. Morpa Çocuk, çocukların bilişsel gelişimlerini destekleyici eğitici bir site. Henüz girme şansım olmadı üye olmak için aktivasyon kodu istiyor, ama sanırım bu yazıyı yazdıktan sonra deneme fırsatı elde edeceğim.

Hediyeyi veren blog yazarı bir iç mimar. Yaratıcı Tasarımlar bloğunun sahibi Pelin Pelister Akyürek. Bloğuyla ilk defa karşılaştım ama şöyle bir göz attığımda okunası bir blog olduğu hemen kendini belli ediyor. Hediye kampanyası ile ilgili detayları http://yaraticitasarimlar.blogspot.com/2012/01/yaratici-tasarimlardan-100-kisiye.html adresinden okuyabilirsiniz. Ayrıca daha vakit varken siz de katılıp minnoşlarınızı sevindirim derim.

Sömestr Tatilinde Neler Yapmalı?

2012-01-26T10:35:00.001+02:00

İstanbul, Ankarave İzmir’de nerelerde neler var? Anneysen.com tarafından hazırlanmış olan bu etkinlik listesini sizlerle paylaşmak istedim.

İSTANBUL

Gösteri/Tiyatro

Dünyaca Ünlü Dans Topluluğu Anadolu Ateşi’ndenmuhteşem çocuk gösterisi “Kıvılcım” 27 Ocak - 29 Ocaktarihleri arasında Haliç Kongre Merkezi’nde olacak. Biletix Tel: (0216) 556 98 00

Flying Superkids gösterisi, Türker İnanoğlu Maslak Show Center’da 20 Ocak –26 Ocak tarihleri arasında sahne alacak. Tel: (0 212) 286 66 86

Mickey Mouse ve arkadaşlarının çocuklara eğlenceli dakikalar yaşatacağıDisney’in yepyeni gösterisi Disney Live! Mickey'in Çılgın Yolculuğu, 19 Ocak –5 Şubat tarihleri arasında Bayrampaşa Ora Arena’da gerçekleşecek. Tel: (0 212) 443 15 50

Türkiye’nin İlk Yerli Ekiple Hazırlanan LisanslıÇocuk Müzikali Winx ClubMüzikali 22 Ocak ve 29 Ocak 2012 tarihlerinde Türker İnanoğlu Maslak Show Center’dagerçekleşecek. Tel: (0 212)286 66 86

Çin Ulusal Akrobasi Topluluğu “Rüya Takımı - Sihirli Akrobatlar” gösterisi,27 Ocak – 5 Şubat tarihleri arasında TİM Maslak Show Center’da sahnelenecek. Tel:(0 212) 286 66 86

TurkuazooAkvaryum 27 – 29 Ocak tarihleri arasında, son yıllarda şovlarıyla adlarındansıkça söz ettiren İngiltere’nin senkronize yüzme milli takımı sporcularındanoluşan Aquabatix grubunu ağırlayacak. Tel: (0212) 640 27 40

Eti ÇocukTiyatrosu’nun 2011-2012 sezonu oyunu “Çizmeli Kedi” 22 - 28 Ocak tarihleriarasında Doğuş Üniversitesi Tiyatro Salonu’nda çocukların beğenisine sunulacak.Tel: (0216) 327 96 32

Zorlu ÇocukTiyatrosu’nun sahneye koyduğu Çirkin Ördek Yavrusu Müzikali, sömestr boyuncahafta sonları Kenter Tiyatrosu’nda olacak. Tel: (0212) 246 35 89

En İyi AnimasyonOscar'ı alan Neşeli Ayaklar serisinin ikinci filmi, 3D formatında 20 Ocak’ta gösterimegirdi. Film, Türkiye genelindeki AFM Sinema Salonları ve birçok salonda çocukizleyicilerle buluşmayı bekliyor.

AVM Etkinlikleri

Profilo AlışverişMerkezi’nde sömestr boyunca origami , çerçeve yapım, tiyatro, çorap kukla,maske, elizi anahtarlık yapım atölyeleri düzenlenecek. Ayrıca 5 Şubat’a kadarhafta içi her gün saat 14:00-18:00 arasında hayal kahramanları ve palyoçalarçocuklara eşlik edecek. Tel: (0 212) 216 44 00

Akmerkez, 21Ocak- 4 Şubat tarihleri arasında düzenleyeceği etkinliklerle çocuklar ahşapplaka, eğlenceli magnet, kağıt mandallar, minik melekleri boyama, penguenailesi gibi faaliyetler yapacak. Tel:(0212) 282 01 70

Cevahir AVM’de 20 Ocak- 5 Şubat tarihleri arasında aileler tek fişle 50TL'lik alışveriş yaparak, çocuklarına 30 kg’a kadar ağırlık taşıma kapasitelibalonla Muhteşem Balon Deneyimi’ni yaşama şansı kazandıracak. Tel: (0212) 368 69 00

Beylikdüzü MigrosAlışveriş Merkezi’nde 23 Ocak’tan başlayarak 18 Mart’a kadar “Thema Anadolica”aktivitelerinde 11 farklı Anadolu uygarlığına ait gündelik yaşam, mimarigelişimler, sanatsal ögeler, kültürel değerler, mitos ve hikayeler birersaatlik atölyelerle uygulamalı olarak çocuklara aktarılacak. Tel: (0212) 852 0001

Koçtaş Beylikdüzümağazasında 28 Ocak günü Afacan Çocuğun Maceraları isimli Çocuk Tiyatrosu veİllüzyon Gösterisi düzenlenecek. Tel: (0212) 867 21 00

Neomarin AVM’desömestr boyunca Ayşenur Yazıcı ile makyaj atölyesi, Minik Eller Atölyesi Pastayapımı ve yüz boyama gibi aktivitelerle hem büyüklere, hem de çocuklara eğlencesunacak. Tel: (0216) 670 12 00

Atölye/Kurs

MucitlerAtölyesi’nin 30 Ocak-3 Şubat tarihlerinde düzenleyeceği sömestr programında çocuklar birbirinden ilginç deneyler yapacak,bilimsel oyuncaklar tasarlayacak, zekâ geliştirici oyunlar oynayacak ve her günfarklı bir robot tasarlayacaklar. Tel: (0216)594 60 67

Söz Danışmanlık’ta 3 Şubat’a kadar farklı tarihlerde düzenlenecek olanStopmotion Animasyon, Robotik Kulübü, Mutfakta Tasarım Atölyesi gibietkinliklerle çocuklar birbirinden farklı deneyimler yaşayacak. Tel: (0216) 414 26 30

Akbank SanatÇağdaş Sanat Atölyesi'nin 28 Ocak tarihinde düzenlenecek olan “Sarkis Su İçindeSuluboya” etkinliğinde 6-12 yaş arası çocuklar Sarkis’in su içinde suluboyatekniğini öğreniyorlar. Aynı gün PACE Çocuk Sanat Merkezi ve Akbank Sanatişbirliği ile gerçekleştirilen atölye çalışması ise 7-12 yaş grubundakiçocuklara hayallerindeki oyuncak heykelleri yapma ve hatta bu heykellerleoynama imkânı sunuyor. Tel: (0212) 252 3500-01

İstanbul OyuncakMüzesi’nde sömestr döneminde Anne-Çocuk Bez Bebek Yapım Atölye Çalışması, Babamİçin Ben Yaptım, Ahşap Çerçeve Kukla Tiyatrosu gibi birçok atölyegerçekleşecek. (0216) 359 45 50
İstanbulModern’de 7-12 Yaş İçin Yarıyıl SanatAtölyeleri’nde çocuklar 5 gün veya günlük kayıt yaptırabilecekleri 2 ve4 saatlik atölyelerde resim, heykel, fotoğraf, animasyon, yerleştirme veperformans gibi disiplinlerin yanı sıra edebiyat ve mimarlık alanlarını daiçeren uygulamalar yapacaklar. Tel:(0212) 334 73 00

Yapı Kredi Kültür Merkezi’nde 28 Ocak tarihinde 5-7 yaş arası çocuklar“Yavru Ahtopot Olmak Çok Zor” kitabını yazarı Sara Şahinkanat’la birlikte okuyacak. Yazar etkinlik sonrası YapıKredi Yayınları Galatasaray Kitabevi’nde minik okurlarının kitaplarınıimzalayacak. Tel: (0212) 252 47 00

Koza ÇocukKitaplığı ve Oyuncak Atölyesi’nde 28 Ocak günü Ahşap Oyuncak Atölyesidüzenlenecek. Çocuklar, Leonardo da Vinci’nin icatlarını tasarlayarak,planlayarak ve geliştirerek üretken kimliklerini pekiştirecek. Tel: (0216) 550 23 00

Procter &Gamble ve Darüşşafaka iş birliği ile 2 yıl önce açılan“Hayalden Gerçeğe Fatin Gökmen Planetaryumu” ve 17 Ocak 2012’de hizmete sunulan“Hayalden Gerçeğe Fatin Gökmen Gözlemevi” Darüşşafaka Eğitim Kurumları’nın Maslak tesislerinde sömestr tatilinde de çocukları ücretsiz olarakgökyüzünü keşfetmeye davet ediyor. Tel: (0212) 286 22 00-181

Dünya GençlikKamp Hizmetleri, 9-17 yaş arası için The Green Park Resort Hotel'de 2012 Sömestr Kayak ve Snowboard Kampı gerçekleştiriyor. 2. Devre kamp 30 Ocak 2012 - 03 Şubat tarihlerinde düzenlenecek. Tel: (212) 274 79 09)

ANKARA

Gösteri/Tiyatro

Buz Devrigösterisi, 23 – 28 Ocak tarihleri arasında Müjdat Gezen Sanat Merkezi’ndeolacak. Tel: (0312) 491 99 07 – 08)

Türkiye’nin ilkdoğaçlama çocuk oyunu Cin Fikir, 28 – 29 Ocak tarihlerinde Mavi Sahne’deçocuklarla buluşacak. Tel: (0312) 241 02 33

ÇanTiyatrosu’ndan Akıllı Farenin Oyunu 24 Ocak’ta Sanatolia Ankara KomediSahnesi’nde çocuklarla buluşacak. Aynı yerde 25 Ocak tarihinde Masal Masalİçinde isimli oyun da gösteriliyor olacak. Tel: (0312) 541 16 66

AVM Etkinlikleri

Antares AMV’desömestr boyunca her Salı ve Perşembe günleri 16.00 – 18.00 saatleri arasındaMed Science bilim gösterileri, minikler için her Cuma, Cumartesi ve Pazar PamukPrenses’ten masallar ve atölye etkinlikleri düzenlenecek. Tel: (0312) 321 06 00

KentPark AVM,karnelerini gösteren Winner Card sahibi ziyaretçilerine sömestr tatili boyuncaücretsiz tiyatro bileti, jeton, sinema bileti, %50 lazer arena indirimi ve %20Burger King indirimi gibi hediyeler sunuyor. Tel: 444 7 477

Panora AVM’desömestr boyunca kostüm atölyesi, dev resim, sihirbaz gösterisi, robot tasarımatölyesi ve pinyata partisi gibi birçok etkinlik ve palyaçolar çocuklarıbekliyor. Tel: (0312) 490 42 50

Armada AVM’desömestrda Yetenek Sizsiniz Yarı Finalisti Jonglör Emre Büyüktuna her Pazargösteri gerçekleştirecek. Bunun dışında çocuk tiyatrosu, sanat atölyesi, mutfakatölyesi, canlı heykeller çocuklarla buluşacak. Tel: (0312) 219 13 19

Atölye/Kurs

CerModern’de24-25 Ocak tarihlerinde 9-14 yaş grubundaki çocuklar D-Atelier eğitmenlerincedüzenlenecek workshoplarda “Beden ve İletişim- cor(ps)respondance” konusundadüşüncelerini sanat diliyle ifade edecekler. CerModern aynı zamanda 27-31 Ocak tarihlerinde 10-12 yaş çocuk grubu içindrama atölyesi düzenleyecek. Tel: (0312) 310 00 00

Türkiye’nin ilkçocuk müzesi olan Free Kidzz sömestr boyunca Senaryo Yazım Teknikleri,Yönetmenlik, Oyunculuk, Gazetecilik, Fotoğrafçılık, Diksiyon gibi workshoplarıile çocukların sömestr dönemine renk katıyor. Tel: (0312) 240 50 00

İZMİR

Gösteri/Tiyatro

5 Taş Çocuktiyatrosu, İzmir AKM’de YarıYıl Tatili Çocuk Tiyatrosu Şenliği düzenliyor. 21 Ocak - 5 Şubat 2012tarihleri arasında her gün birbirinden farklı oyunlar sahne alacak. Tel: (0232) 483 85 20

Tom ve Jerry'nin Maceraları, Prof.Dr.Türkan Saylan Alsancak Kültür Merkezi’nde 20 Ocak’tagösteriliyor olacak. Tel: (0232 422 52 36)

AVM Etkinlikleri

Agora AVM,sömestrın ilk haftası “Geleneksel Oyunlar”, ikinci haftası “Yaratıcı Atölyeler”profesyonel bir ekiple miniklere keyifli anlar yaşatacak. Tel: (0232) 277 25 25

Tüm dünyada çocukların en çok seyrettiği ve ensevdiği çizgi filmlerden biri olan “BEN 10” karakterleri 29 – 30 OcakTarihlerinde Halkapınar Arena’da, 27 Ocak Perşembe günü ise Forum Bornova’dahayranları ile buluşacak. Tel: (0232) 396 00 38

Tatil Keyfi

2012-01-24T11:12:00.001+02:00

Dün kızımla keyifli bir gün geçirdik. Önce yeni açılan alışveriş merkezindeki sinemada Çizmeli Kedi'yi izledik. 3 boyutlu olduğu için ilk başta çok endişeliydi. Zaten ilk söylediğimde 5 boyutlu olanlardan zannetmişti (daha önce onu götürdük de çok korkmuştu yarım bırakıp çıkmıştık), korkmuştu ve gitmek istememişti. Sonra onu evdeki televizyon gibi olduğunu gözlük takıp televizyondan izler gibi olduğunu söyleyince kabul etti. Ama film başlayana kadar endişesi hep vardı. Zaten film sırasında da gözlüklerini sık sık çıkarttı, özellikle de kötü karakterler çıkınca. Zaten sinemaya da alışkın değil çocuk, bu gittiği ikinci film. Artık bundan sonra bu faaliyeti daha sık yapmak lazım. İstanbul'da tiyaro, Bandırma'da sinema...

Sinemadan sonra ben bir kahve içtim o da ısrarlarıma rağmen pasta ya da tatlı yemeyip, sinemanın büfesinden aldığı sürpriz yumurtasını yedi. Ben kahve keyfi yaparken o da yumurta keyfi yaptı :)) Ardından indirimi fırsat bilip, biraz alışveriş yaptık. Dönüşte de arabada uyudu zavallım, öğle uykusuna alışık olunca dayanamadı maalesef.

Eve döndüğümüzde Emre hasretle bizi bekliyordu babaannesiyle. Aslında keşke onu da alabilseydim..Neyse zaman hızlı geçiyor, yakında ikisiyle beraber sinemaya gitmeye başlarız herhalde.

Yarıyıl Tatili Başladı

2012-01-22T23:02:00.001+02:00

Bir hafta sonunu daha geride bıraktık. Babamız olmadığı için fazla bir aksiyon olmadı ama yine de babaannemizin burada olması sayesinde en azından alışveriş merkezi ziyareti yapabilme şansımız oldu yoksa özellikle Emre evde deliye dönecekti. Havalar çok soğuduğu için onu hiç dışarı çıkarma şansımız olmuyor. O da evde sürekli oyun oynamaktan sıkıldı, televizyona sardı. Hem de ne sarma...Televizyonun başından ayıramaz olduk. Ben ki Elif'de televizyon seyretme konusunda ne kadar hassas davranırdım. Ama Emre çok çetin ceviz çıktı. Televizyonu kapatınca nasıl kıyameti koparıyor bir görseniz. Elif bu kadar değildi. Belki onun şansı, Elifin bu yaşlarında apartmanda yaşıtı bir arkadaşının olması ve bakıcılarının da arkadaş olmasıydı. Bu sayede birbirlerine gidip geliyorlar ve Elif hiç sıkılmıyordu. Ama Emre'nin böyle bir şansı olmadı maalesef. Çocuk bütün gün evde, hep aynı oyuncaklar, hep aynı oyunlar. Haliyle çok sıkılıyor. Ona da hak veriyorum. Mesela sürekli televizyon için ağlayan çocuk, cumartesi günü alışveriş merkezine gidip oradaki eğlence merkezinde eğlenip eve döndükten sonra ve bugün (ertesi gün) hiç de televizyon seyretme isteği duymadı. Demek ki benim onu alıp sık sık dışarı çıkarmam gerekli ama burada öyle kötü bir hava var ki, ne zaman dışarı çıksa hasta oluyor. Ben ki aslında çocukları eve tıkmaya çok karşıyımdır ama Bandırma'da yaşamaya başlayınca bu konudaki fikrim biraz değişti.

Kelime hazinemiz gün geçtikçe zenginleşiyor, ama hala cümle kuramıyoruz. Yeni kelimelerimiz, terlik, ayakkabı, ahtapot, akordiyon, büyük baba, pilav (şimdilik aklıma bunlar geliyor). Suya hala cicı, babanneye hala mamaanne demeye devam. Karanlık için de bir kelime uydurdu ama şimdi anımsayamadım. Bir de şunu anladım ki balık kelimesine de goccu diyor, ne alaka bilmem :)

Elif de cuma günü karnesini aldı. Aslında onun okulu kreş olduğu için kapanmıyor ama çocuk sayısı çok azaldığı için ben de yarıyıl tatili süresince biraz esnek davranacağım. Mesela yarın onu sinemaya götürmeyi planlıyorum. Şu Çizmeli Kediyi izleyenler çok eğlenceli bulmuşlar. Bir de biz görelim bakalım.

Yumurta Kafalar

2012-01-20T09:18:00.000+02:00

Bu resimdeki yumurtalıkları babamız almıştı. Nasıl makbule geçti anlatamam. İkisini de öyle güzel oyaladı ki.. Emre akşam yemeğini yerken biraz isteksizdi, bu yumurta kafalar sayesinde bütün tabağını sildi süpürdü. Ve ablamız, nedense son zamanlarda yumurta yemekten hiç hoşlanmayan ablamız, dün sabah sırf bunlarda yumurta yiyebilmek için kahvaltısını evde yapmak istedi. Ve gayet de güzel bir şekilde bitirdi yumurtasını. Aklınızda bulunsun. Biz Tekzen'den aldık başka yerlerde de vardır belki.

Çocuklarla Yılbaşı

2012-01-09T14:38:00.002+02:00

Yazamadım bir süredir, yeni yılınızı bile kutlayamadım. Ama İstanbul'a gittiğimizde bilgisayara hiç giremiyorum desem yeridir. Sonra gelince de ihmal ettiğim işler biriktiği için onlarla uğraşmaktan kendi bloğuma vakit ayıramadım. Geç de olsa yeni yılınızı kutlarım, umarım 2012 yılı hepinize sağlık, başarı, mutluluk, huzur ve barış getirir.

Bahsettiğim gibi yeni yıla İstanbul'da girdik bu yıl. Anneannemizin evinde keyifli bir akşam yemeği, müzik, dans, eski yılların anısına tombala falan derken bir baktık ki 2012'e girmişiz. İki çocuklu olunca artık gözüm hiç dışarılardaki ya da arkadaşlardaki eğlencelerde değil. Derdim çok yorulmadan geceyi geçirip Emre ile erkenden uyanmaktı. Valla böylesi de gayet iyiydi. Saat 12'e annem ve babamla kim bilir en son ne zaman girmiştim.

Yılbaşı en çok çocuklara yarıyor zaten. Günler öncesinden başlayan süsleme telaşı, hediye merakı...Ama babaannemiz ve amcası sabırsız oldukları için günler öncesinden verdiler aldıkları hediyeleri, teyzemiz de yılbaşı gecesi bizimle olamayacağı için o da bir gün önce vermişti zaten, bu nedenle yılbaşı gecesi öyle çok fazla hediye telaşı olmadı.

Biz bir cd çalar aldık ikisine. Geçen gelişimizde Elif'in gittiği bir tiyatro vardı. Kozzy Kültür Merkezinde Sevimli Periler. Oyundan sonra oyundaki müzikleri içeren birer cd vermişler çocuklara. O gün bugündür hergün o cd'yi dinliyoruz. Aslında çok da keyiyfli, eğlenceli. Ama bunu hergün günde 4-5 kez yapınca biraz bıkkınlık oluyor. Tabii bende. Onlar gayet memnunlar. Emre daha uyanıyor, gözünü açmasıyla "aç" demesi bir oluyor. Biz de bu cd'yi rahat rahat odalarında dinlesinler diye böyle bir hediye düşündük.

İstanbul sonrası eve dönüş yaptığımızda korkunç bir gerçekle karşılaştık. Kaloriferlerimiz arıza yapmış. Yani hiç yanmıyor değil ama o kadar hafif ki ellerimizi zor ısıtıyoruz.Tam da havada kar soğuğu varken olacak şey mi şimdi bu. Zaten biz yokken başlamış, biz geleli bir haftayı geçti hala yapılamadı. Firma ile garanti konusunda sorun yaşıyorlarmış efendim. Hasta olmadan şu süreci bir atlatsak çok iyi olacak. Sarıldık, sarmalandık, ısıtıcılar falan günlerdir bu haldeyiz.

Biraz Ağır Oldu belki ama Ne yapayım Durum Bu..

2011-12-22T13:56:00.000+02:00

Bir önceki yazımın başlığı çok mu ağır oldu acaba diye düşünüyorum. Ne de olsa bütün doktorları zan altında bırakmamak lazım. Mesela ben çocuk doktorumuzdan memnunum. Ama şuana kadar bir tek ondan memnun kaldım maalesef. Sadece ben değil buradaki birçok arkadaşım da aynı şeyden şikayetçi. Yanlış teşhisler, yanlış ilaçlar vs...İyi bir doktor ve iyi bir hastane ya da sağlık kuruluşu yok maalesef burada. Bir özel hastanemiz var, adı özel. Devlet hastanesinden pek de farklı göremiyorum, üstüne bir de para ödüyoruz maalesef...Emre'ye hamileyken gittiğim kadın doğum doktorum kayıt falan tutmuyor, bana soruyordu "sana bu ay ne testi yapacaktık" diye. Böyle bir şey var mı allah aşkına??? O yüzden başlığım için kimse kusura bakmasın...

Bandırma'nın Doktorları...Aman Ha...Burada Hasta Olmak Tehlikeli

2011-12-21T15:03:00.000+02:00

Geçen hafta zorlu bir hafta oldu. Perşembe akşamı 15 kişilik bir arkadaş toplantısını başarıyla atlatmanın derin huzuru ve rahatlaması ile uyudum. Cuma günü Emre'nin kulak akıntısını doktora gösterelim dedik. Daha önce bahsetmedim sanırım, iki hafta önce kulağından bir akıntı geldi akşam saatlerinde biz de hemen acile götürdük. Doktor baktı kulak kiri dedi ve bizi eve yolladı. Çarşamaba günü akıntı tekrardan başlayınca cuma günü KBB uzmanına gösterdim. Meğer diğer dangalak (çok afedersiniz ama daha fazlasını hakediyor aslında) doktorun kulak kiri dediği şey iltihabmış. Çocuk çok ciddi bir orta kulak iltihabı geçirmiş ve sonunda kulak zarı delinmiş. Ben tabi bunu duyunca başladım ağlamaya. Bu doktor da ayrı bir angut!!! Konuşmuyor hiç, insan birşey söyler değil mi o anda. Ben sandım ki oğlum "sağır" oldu. Ben sordum da o zaman söyledi iyileşebilen birşey olduğunu. Meğer akıntı durunca kulak zarı kendini yenilermiş. Eğer size de böyle biri aniden kulak zarı delinmiş derse hemen panik olmayın benim gibi. Çok vahim bir durum değilmiş. Ama tedavi süreci önemli bir de bu enfeksiyon sık sık tekrarlarsa o zaman işitme kaybı falan olabilirmiş. Ben açıkçası buradaki doktorlara hiç güvenmediğim için Bursa'ya götürdük Emre'yi. Oradaki doktor daha çok içime sindi. Şimdi antibiyotik kullanıyoruz, haftasonu kontrole götüreceğiz. Emre'nin kulağı ile uğraşırken bir de Elif'in öksürüğü şiddetlendi ve şekil değiştirdi. Hep gıcık tutmuş gibi öksüren çocuk c.tesi sabahı nefes darlığı çekmeye başladı. Onu da hemen çocuk doktorumuza götürdüm, bronşit olmuş. İlkleri yaşadığımız bir haftasonu oldu anlayacağınız. Neyse şimdi ikisinde de durum kontrol altında ama bizi hem fiziksel olarak hem de psikolojik olarak çok yordu gerçekten.

http://www.annelereozel.com/cocuklarda-orta-kulak-iltihabi/

Blog Yazarları Aranıyor

2011-12-06T10:51:00.000+02:00

Bugün sizlere bir duyuru yapmak istiyorum. Birçoğunuzun özenle hazırladığı bloğu var biliyorum. Blog yazarları bugün google aramalarında da artık üst sıralarda yer alacak kadar bloglarını geliştirmeyi başardı. Ben de buradan siz blog yazarlarına bir iş teklifi sunmak istiyorum. Bloğunuzda ücret karşılığı yazı yazmak ister misiniz? Bloğunuzun içeriğine ayrkırı olmayacak şekilde tanımlanmış olacak bir konu hakkında özenle yazılmış bir yazı sadece. Eğer bu konu ile ilgileniyorsanız gmerkal@gmail.com adresinden bana ulaşabilirsiniz. Mailinizde bloğunuzun adını, içeriğini ve yayın süresini belirtmenizi rica edeceğim. Ben de size detayları mail yolu ile bildireceğim.

Başvuru yapan herkesin seçileceği garantisini vermediğimi bilmenizi isterim. Bloglar arasında seçim yapılacaktır. Ancak başvuran herkesi yeni kurulan www.blogsehri.com adlı sitemize kayıt edeceğim.

Başvurularınızı bekliyorum sevgili blog yazarları...

İlk Cümlemiz, Yeni Kelimelerimiz

2011-12-02T14:56:00.000+02:00

Yazacaklarım yine birikti. Geçen haftalarda babamız olmadığı için zor bir haftasonu geçirdiğimizden bahsetmiştim. Bir sonraki haftasonunda da aynı sıkıntıyı çekmemek için aldım çocukları bindim feribota İstanbul'a gittim. Birkaç gün kalırız diyordum ama maalesef ki feribotun saati sabah 7 olunca bize hiç uymadı ve bekledik. Babamız da görevi bitince direk oraya geldi. Bir haftadan uzun süren bir ara oldu. İstanbul her zamanki gibi yine yorucu geçti tabii. Gezdik, arkadaşlarla görüştük, Taksim'e gittik gençlik yıllarımdaki gibi eğlendik, çocuk tiyatrosuna gittik vs..

Buarada Emre de kelime hazinesini zenginleştirmeye devam ediyor. İstanbul'a gider gitmez ilk kelimesi "anneanne" oldu. Sonra da babannesine "mamaanne" demeye başladı. Babaannemiz her dakika mutfakta, her dakika ona birşeyler yedirmeye çalışıyor ya ondan olsa gerek:) Sonra birgün bana kitap uzatıp "oku" dedi. Şuanda gördüğü her kuşa karga diyor ve ilk cümlesi de "karga karga dedi" oldu. Bakıcı teyzemize de nedense "akaka" demeyi tercih ediyor. Bir de genelde kelimelerin ilk hecelerini kullanmak rahatına gidiyor. Mesela Kaan ve cailou'ya "ka", Mert'e "me", Fil'i de öğrendi sonunda "gil" diyor. Ama hayvanların hepsini tanıyor genelde. Hatta eşeğin nasıl anırdığını gösterdi dün de çok güldüm.

Elif de İstanbul'da iyi vakit geçirdi. Özellikle de tiyatroyu çok sevdi. Ama gerçek ile oyunu biraz zor ayırdetti. Bana uzun bir süre "o cadı bize birşey yapamaz değil mi anne" diye sorup durdu. Neyse ki şimdi artık neden yapamayacağının cevabını kendisi verebiliyor. Artık bir karar aldım, onu her İstanbul'a gittiğimizde tiyatroya götüreceğim. Burada çocuk kültür ve sanat faaliyetlerinden çok uzak kalıyor. Çok değil, yılbaşından önceki hafta yine orada olacağız.

kolumuza simli kelebek dövmesi yaptırdık

eğlence merkezinde eğlendik

dün gece Emre'nin tamamen kendi yaptığı şekil, bu küplerle oynamaya bayılıyor

Uzmanlara Ücretsiz Danışma

2011-11-29T14:10:00.002+02:00

İşbirliği içinde olduğum anneysen.com'un yeni bültenini sizlerle paylaşmak istedim. Hepinizin ilgisini çekecek bir bölüm olan Uzmanlara sor bölümü birçok konuda aklınıza takılan herşeyi sorabileceğiniz ve gerçekten de cevap alabileceğiniz bir bölüm. Ben şahsen ortopedi uzmanına Elif ile ilgili bir konuyu danışmıştım, çok kısa sürede yanıt gelmişti. Buyurun okuyun ve danışın:

anneysen.com’da 70 uzman, annelerin hizmetinde

www.anneysen.com Uzmanlara Sor bölümünde 40’a yakın uzmanlık alanında 70 uzman annelere ücretsiz danışmanlık veriyor

Annelerin annelerle buluştuğu, birbirlerinin tecrübelerinden faydalandığı www.anneysen.com, sosyal paylaşım alanı olmaktan öteye geçerek anneler için bir yaşam platformu oluşturuyor. Anneliği kolaylaştırmaya yönelik birçok araç ve servisin yer aldığı sitede, anneler birbirilerine danışabilmenin yanında profesyonel destek almanın da rahatlığını yaşıyor. anneysen.com’da yer alan ve 40’a yakın alanda 70 uzmanın soru yanıtladığı Uzmanlara Sor bölümü, annelere ücretsiz hizmet veriyor.

anneysen.com’un Uzmanlara Sor bölümünde, annelerin danışmak isteyebileceği her konu düşünülmüş. Kadın sağlığından psikiyatriye, KBB’den ürolojiye, tıbbi genetikten çocuk diş hekimliğine, beslenme-diyetten tüp bebeğe, 20 tıbbi alandaki uzmanın yanında; detoks, finans, hukuk, iç ve dış mimari, isim bilimi, kişisel para yönetimi, pilates, özel eğitim, hamile koçluğu, anne-baba koçluğu, eğitim koçluğu gibi alanlarda da uzmanlar bulunuyor.

www.anneysen.com Uzmanlara Sor bölümünde, her bir uzman annelerin özel sorularını yanıtlıyor. Soru sorma ve yanıtlama adımlarının oldukça kolay tutulduğu bölümde soru sahibi dilerse kullanıcı ismini gizleyebiliyor. Böylece anneler, uzmanlarla gönül rahatlığıyla iletişim kurabiliyor. Bölümde, önceden sorulmuş soru-cevabı okumak da mümkün. Böylece anneler, acil durumlarda ve sık rastlanan problemlerde bölüme başvurabiliyor.

Uzmanlara Sor bölümü, sadece bir soru-cevap alanı olmaktan öteye gidiyor. Bölümde anneysen.com uzmanlarının yazdığı 500’e yakın makale bulunması, anneysen.com’u anneler için önemli bir bilgi kaynağı haline getiriyor. Uzmanların kişisel sayfaları ise; onlarla ilgili detaylı bilgi almak için faydalı araçlar sunuyor. Uzmanın özgeçmişi, cevapladığı sorular ve sitede yayınladığı makaleler, ayrıca varsa videolarla birlikte, iletişim bilgileri de uzmanın kişisel sayfasında yer alıyor.

www.anneysen.com Uzmanlara Sor bölümü, annelerin elinin altında önemli bir başvuru ve destek kaynağı haline gelmiş durumda. www.anneysen.com, anneliğin zorluklarını değil, keyifli yanlarını ön plana çıkarmaya devam ediyor.

Zor Bir Haftasonu

2011-11-13T21:51:00.000+02:00

Babamız gitti...Hem de iki haftalığına...Hem de tatil dönüşü...Birden bire kendimi çocuklarla başbaşa buldum. Haftaiçi rahat geçti de haftasonu gerçekten zordu. Onları alır yeni açılan alışveriş merkezine götürürüm, eğlence merkezinde biraz eğlenirler sonra da alışverişimizi yapar döneriz diye planlar yaptım. Ama cumartesi sabahı Elif kulağım ağrıyor diye kalkınca onu apar topar doktora götürdüm. Orta kulak iltihabı olmuş bir de bronşit. Antibiyotik, ventolin vs...Neyse doktor sonrasında markete girelim de alışveriş yapıp dönelim dedim. Sen misin iki çocukla markete giden. Hani şu çocukların araba gibi kullandığı arabalar var ya, onlardan istediler, tabii araba tek, çocuk iki olunca kıyamet koptu. Elif binince Emre'yi markette zaptemek olmadı, Emre binince de Elif'in ağlamaları falan derken alışveriş arabasını ortada bıraktığım gibi çıkıp eve geldim. Bugün de alışveriş merkezine gitmeyi dünkü olaydan dolayı hiç gözüm yemedi. Zaten ikisi de öksürüyor, oturalım evimizde dedim. Tabii evde kalmak da hiç kolay olmuyor. Neyse ki günü bitirdik :)

Cumartesi günü gittiğimiz doktora sanırım yarın da Emre için gideceğiz çünkü onun da öksürüğü dün geceden beri iyice arttı. İşin ucunda öksürük olunca öyle kendimce ilaç vermek istemiyorum. Küçükken yaşadığımız olumsuz deneyimi düşününce doktor kontrolünde olması daha iyi olacak.

Bayramınız Mübarek Olsun

2011-11-05T22:30:00.003+02:00

Kurban Bayramı için İstanbul'a geldik. Babaannemizde kalıyoruz. Yarın kahvaltıya anneannemize gideceğiz. Ablamlar da gelecek, geleneksel bayram kahvaltımızı yapacağız. İstanbul'u ve buradaki herkesi özlemişim. Görmek istediğim o kadar çok kişi var ki aslında, ama zaman çok dar. Çarşambaya dönüyoruz :(

Hepinizin kurban bayramını kutluyor, iyi tatiller diliyorum.

Organik Hayat

2011-11-04T10:39:00.003+02:00

organik hayat :)

Çok titiz bir anne olduğum söylenemez. Evim hiçbir zaman mum gibi düzenli olmamıştır. Elimden geleni yapmaya çalışıyorum ama iki çocuk olunca bir de ev küçük olunca fazla bir şansım kalmıyor, ben de artık dert etmiyorum, koyverdim gitti. İki çocuklu arkadaşlarım bana evin asla derli toplu olamayacağını önceden söylemişlerdi zaten. Benim önem verdiğim esas konu dağınık olsun ama temiz olsun.

Temizlikten kastım öyle çamaşır sularıyla yerleri cilalamak değil. Ev temizliğinde kullanılan kimyasallardan mümkün olduğunca uzak durmaya çalışıyorum. Bu durum çocuklarım olduktan sonra başladı. Eskiden de deterjan kokularını solumayı sevmezdim ama çocuk olunca çok daha başka düşünüyor insan. Mesela çocukalarım bütün gün yerlerde oynuyorlar. Ya da oğlum lavaboda ellerini yıkayıp orada vakit geçirmeyi çok seviyor. O nedenle tercihimi organik temizlik maddelerinden yana kullanıyorum. Çamaşırlarında da aynı şekilde. İlk başlarda granül kullandım, sonra organik deterjana geçtim. Organik yumuşatıcıyı Emre'de kullanmaya başladım. Elif'de temin etme imkanım yoktu. O nedenle ona hiç yumuşatıcı kullanmamamayı tercih ettim. Çünkü bildiğim kadarıyla yumuşatıcıdan sonra makine durulama yapmıyor. Yani yumuşatıcı çocuğun teni ile direk temasa geçiyor. Şimdi organik yumuşatıcı ile içim rahat. Sabun konusuna gelince. Bu antibakteriyel sabunların da sağlık sorunları yarattığını okudum geçenlerde. Bakteri direncini düşürüyormuş ve daha başka şeyler. Ekoanne'nin yazısında detaylarını okuyabilirsiniz. Zaten içime de sinmiyordu aslında kullanırken. Şimdi aktarlardan temin ettiğim zeytinyağlı doğal sabunları kullanıyorum. Sadece çocuklara değil kendimize de.

Demek istediğim şu ki..Sokaktaki mikroptan çok da korkmamak gerekir. Hangi çocuk sokakta elini ağzına soktu diye hastalanıyor? Ama evimizi temiz tutalım diye kullandığımız temizlik maddelerinin içindeki zararlı kimyasalların astım ya da daha ileride kanser gibi sorunlara yol açabileceği çok büyük ihtimal. O nedenle her anneyi bu konuda duyarlı olmaya davet ediyorum.

Bu konudaki düşüncelerinizi aşağıdaki ankette paylaşırsanız sevinirim.

http://www.anneysen.com/anketler/organik-temizlik-urunleri-(ev-temizligi,-kisisel-b-poll712.aspx?cat=

Van İçin Herkes Tek Yürek

2011-10-25T10:29:00.004+03:00

Yine acı. Yine üzüntü. Nedir bu memletimizin başına gelenler...Hergün yeni bir acı haber..Görüntüler aslında tanıdık. Daha önceki büyük depremlerde gördüğümüz aynı manzaralar, aynı acılar. Bir vatandaş olarak Van'daki herkese çok geçmiş olsun diyor, ölenlere allahtan rahmet diliyorum. Yaraların sarılması kolay olmayacak. Herkesin ama herkesin birşeyler yapması gerekli. Ama şunu görüyorum ki herkes birşeyler yapmak için seferber olmuş durumda zaten. Duygularımızın kabarık olduğu, tam da birlik beraberlik içerisinde olduğumuz günlere denk gelmesi belki bir şans diye teselli edebilir kendimizi. Her yerde yardım kampanyaları duyuyorum. Bloglarda, web sitelerinde herkes nasıl yardım edebileceğini çok rahatlıkla öğrenebiliyor. Bu sevindirici bir durum.

Vatandaş olarak neler yapabiliriz:

2868'e boş mesaj göndererek Kızılay'a 5 TL bağışta bulunabiliriz.

2930'a boş mesaj göndererek AKUT'a 5 TL bağışta bulunabilirsiniz.

Yurtiçi Kargo ile PTT Kargo yardım malzemelerini bölgeye ücretsiz göndermektedir.

Ulaştığım bazı yardım bilgilerini sizlerle paylaşmak istiyorum.

Erikli, Korusu, Aroma ve Sude Su 160 ton suyu Bursa’dan Van’a götürüyor.
MİGROS:İlk tırımız 03:00′de yola çıktı. 2.tır da yola çıkmak üzere. Malzemeler Afet Koordinasyon Merkezi’ne teslim edilecektir.
Türk Telekom – Van’da tüm ankesorlu telefonlar kartsiz, ücretsiz çalışıyor.
Turkcell – 1 ay her yöne ücretsiz 100 dk. ve 100 SMS desteği Van, Bitlis ve Siirt’te bulunan faturalı ve faturasız tüm müşterilerimiz için geçerlidir.
Avea, depremin vurduğu Van’da abonelerin mağdur olmamaları adına faturalı ve faturasız tüm telefon hatlarına 100 dakika ile 100 SMS yüklendiğini bildirdi.
Teknosa Van’daki en acil ihtiyaçlardan birini karşılayabilmek üzere ilk etapta 1000 adet ısıtıcıyı yola çıkartıyor.
Borusan Makina ve Güç Sistemleri, Van Valiliği ve AKOM’a iş makinası ve jeneratör desteği için hazır olduğunu bildirdi
Borusan, 10 bini aşkın battaniye ve giyim malzemesini Borusan Lojistik tırlarıyla Çarşamba yola çıkarıyor.
Türkiye İş Bankası Van ve ilçelerindeki şubelerimizdeki hesaplardan yıl sonunda hesap işletim ücreti almıyor.
Batik Van’a 3.000 adet kışlık ürün gönderiyor. Mont,Kazak,Atkı,Bere,Pantalon. Diğer firmalardan da bekliyoruz. @BatikModa
Yarin sabah itibariyle, Muya tarafindan 1000 cift kislik kadin+erkek ve cocuk ayakkabisi #van a ulastirilacaktir!”
Borusan Lojistik, Tuzla Deposu’na teslim edilen tüm yardım malzemesini Van’a bedelsiz taşıyor.Başvuru: Osman Kurt – 0533 688 5828
Adres: Tuzla Deri Organize Sanayi Bölgesi T1/4 Parsel Serbest Bölge Karşısı Tuzla, İstanbul
Toshiba, Van’a 10 milyon yen gönderiyor (yaklaşık 220k euro) Toshiba to http://www.toshiba.co.jp/about/press/2011_10/pr2401.htm
TEB, vadesi gelen kredi borçlarını başvurulduğu takdirde 6 ay erteliyor. Ve esnafa mali destek veriyor.
Türkiye Eczacılar Birliği ilaç ve mama yardımı yapıyor.

Annelerin Hayatlarındaki En Değerli Anısı

2011-10-20T10:32:00.003+03:00

Anneliğin en unutulmaz anılarından biri olan doğum, tüm kadınların ilgisini çeken mucizevi bir olay olarak tanımlanıyor. Doğum sayesinde hem bir bebek, hem de bir yeni “anne” dünyaya geliyor. Hamilelerden tecrübeli annelere, doğumla ilgisi olan herkes çeşitli doğum deneyimlerine merak duyuyor. anneysen.com’un Doğum Hikayeleri bölümü, doğum anılarını paylaşmak isteyen annelere, yaşadıkları doğum tecrübesini yazıya dökme(/yayınlama) imkanı sunuyor.

“Sezaryen mi, normal mi?” “Epidural mi, genel anestezi mi?” gibi doğumla ilgili önemli sorular, annelerin paylaştığı deneyimler sayesinde daha değerli yanıtlara kavuşuyor.

Bölümün en önemli özelliklerinden biri de, annelerin tüm doğum hikâyelerine sitenin her alanında olduğu gibi yorum bırakabilmesi. Bu sayede anneler hikâye sahibine kutlama mesajlarını iletirken, doğum şekliyle ilgili soruları ve yorumlarıyla da doğum konusunu beraberce irdelemiş oluyor.

Birbirinden farklı, ilginç ve heyecan verici doğum anılarına ev sahipliği yapan bölümü; anneysen.com annelerinin coşkuyla katıldığı ve faydalandığı özel bir alan olmaya devam ediyor.

Çok Öfkeliyim...Çok Üzüntülüyüm....Başımız Sağolsun

2011-10-19T13:27:00.004+03:00

Yazmadan edemeyeceğim. Bu kadar can gitmişken, bu kadar ocağa ateş düşmüşken, analar ağlarken ben yazmadan edemeyeceğim. Aslında söyleyecek çok şey var. Hem de o kadar ki...Hesap sorulacaklar belli aslında. Açılım diyenler, ordumuz sindirilirken olması gereken de buydu diyenler...Şimdi herkes bir kez daha düşünmeli.

Yaşananlar son olsun diyemeyeceğim, çünkü biliyorum ki son olmayacak. Daha çok üzüleceğiz, daha çok öfkeleneceğiz. Ama sonunda bunlarla yaşamaya alışacağız, alıştırılacağız. Bu ülke halkı geçmişi çabuk unutur. Bir torba kömür verdin mi bak nasıl da şak şak yapar oyum yine sana der.

Tüm şehitlerimize allahtan rahmet, ailelerine de başsağlığı diliyorum. Vatan...vatan elden gitmiş zaten ne diyeyim..

Gönüllü Anne Olur Musunuz?

2011-10-18T15:16:00.004+03:00

Daha önceki bir yazımda çocuk esirgeme kurumundaki çocukları düşündükçe ne kadar içimin acıdığından bahsetmiştim. Bir anne olarak aslında kendime kızıyorum, hiç mi birşey yapamaz mıyım diye. Çocuklarım biraz daha büyüyüp bana bağımlılıkları azaldıktan sonra bu konuda gerçekten birşeyler yapmayı düşünüyorum.

Ben bunları düşünürken Aylin Anne'de bir yazı dikkatimi çekti. Sosyal Esirgeme Kurumundaki çocuklara gönüllü annelikten bahsediyor. Evet ne kadar da önemli bir konuya değinmiş. O çocukların gönüllü de olsa anneye ihtiyaçları var. Onlara sıcak bir el uzatacak, sevgi dolu bir yürekle onları ısıtacak birilerine ihtiyaçları var. Bu çocukların gelecekte sokaklarda vicdansız, acımasız taş kalpli adamlar, kadınlar, hırsızlar, katiller olmasını istemiyorsak onlar için birşeyler yapmalıyız değil mi?

Konu ile ilgili detayları http://www.aylinanne.com/gonullu-olmaya-ne-dersiniz/ adresinden okuyabilirsiniz.

Anneyseniz Buluşuyoruz

2011-10-18T10:36:00.001+03:00

2010 yılının başından beri sürekli büyüyerek yayın hayatına devam eden Anneysen.com, tüm anneleri bir araya getiriyor. Sanal ortamda deneyimlerini, üzüntülerini ve sevinçlerini paylaşan, dertleşen, tartışan anneler bu buluşma sayesinde birbirlerini tanıma fırsatı elde edecekler. Anneysen.com kurucuları Pınar Şimşek ve Aylin Çakır öncülüğünde gerçekleşecek olan buluşma 22 Ekim Cumartesi günü Cevahir Alışveriş Merkezi Sturbucks’ta.

Tüm anneleri bekliyoruz.

Neler Okuyoruz?

2011-10-14T21:01:00.004+03:00

Kitap okuma alışkanlığını çok küçükken kazandırmıştık Elif’e. Daha 18 aylıkken onu kitap okuyarak uyutmaya başlamıştım. Yanımda uslu uslu durur, beni dinlerdi. Sonrasında da ilgisini hiç kaybetmedi. Hatta bir ara o kadar kaptırmıştı ki, bazı kitaplarını baştan sona stır satırına anlatırdı, tek bir kelimeyi bile atlamadan. Hala kitaba karşı ilgisi hiç değişmedi. Her akşam yatmadan önce muhakkak en az bir tane hikaye okuyoruz. Bazen kendi başınayken kitabını açıyor ve kendi kendine anlatıyor. En çok okumaktan zevk aldığı kitap yakın bir arkadaşımın hediye ettiği Bale Düşleri. Bir bale gösterisine nasıl hazırlanıldığını anlatan kitabın yarısı da bale masalları. Ama masallar oldukça uzun. Akşamları okurken zor dayanıyorum.

Cemile’nin hikaye kitapları eminim birçoğunuzun kitaplığında mevcuttur. Bizim de öyle. Cemile’nin Sandığı da birden fazla hikayenin bir arada olduğu, içinde hikaye ile ilgili soruların ve etkinliklerin olduğu ciltli bir başka kitap.

Bana Bir Masal Anlat bilinen neredeyse tüm masalları içeren bir kitap. Masalları kısa tutmuşlar, akşamları seçip 2-3 masal okuyoruz.

Pıtırcık’ı babası yakın zamanda aldı Elif’e. Aslında tam bir hikaye kitabı. İçinde öyle ilgi çekici resim yok. Ama çocukları hiç de sıkmayacak dilden yazılmış kısa hikayeler mevcut

Emre ise daha çok hayvanlara ve nesnelere yönelik kitaplarla ilgileniyor. Ama onu henüz kitapla uyutma safhasına gelemedik. Kitap okurken sakin durmak konusunda biraz zorlanacak gibi.

Bu orman hayvanları kitabını zamanında Elif’e almıştık. İçinde bir sürü hayvan çeşidi mevcut ve renkli sayfalarıyla çok eğlenceli kalın ve ciltli bir kitap.

İlk Adımlar Dizisi 12-18 aydan başlayıp 24-36 aya kadar giden 3 seriden oluşuyor. Nesnelerin bazılarının resimlerini pek beğenmiyorum. Ama yine de öğretici.

Bu kitabı da yaz sonunda almıştım. Nesneleri konularına göre gruplayıp öğreten bir başka kitap.

Blog Yazarı Anneler Buluşuyor

2011-10-12T14:11:00.002+03:00

Biraz önce Slingomom'un bloğunda okudum da. Her ayın ikinci Cuması blog yazarı tüm anne ve babaların katıldığı toplantılar yapacaklarmış. Bu gerçekten çok heyecan verici. İlk buluşma 14 Ekim Cuma günü Galata'da Blogger's Base Cafe'de olacakmış. İstanbul'da olsaydım kesin katılırdım. Umarım toplantılar devam eder de İstanbul'a geldiğim bir vakit ben de katılma ve blogger annelerle tanışma fırsatı bulurum.

Kuzular İşbaşında

2011-10-12T12:58:00.006+03:00

Evden çalışmaya alıştım artık. Elif'i 9'da kreşe bıraktıktan sonra kapanıyorum salona çalışıyorum. Arada sırada küçük molalar verip oğluşumla da oynuyoruz. İşimi yapıyorum ama tabii bir yandan kulağım da onlar da. Bakıcı teyzemizi de gerektiğinde yönlendiriyorum. Böyle iş gerçekten zevkli.

yeni tarz bilgisayarım

Çalışıyorum diyorum ama resimde gördüğünüz üzere notebook ile masaüstü karışımı birşeyde çalışıyorum. Notebookumu daha 6 ay falan oldu alalı. Daha ilk aylarında başladı Emre tuşlarını koparmaya. Bazıları takıldı, bazıları görünürde takıldı. Uzun bir süre böyle ite kaka idare etmeye çalıştım ama geçenlerde yemek hazırladığım bir vakit gizlice salona girmiş. Bir de baktım ki klavyede tuş kalmamış neredeyse. Eşim hemen o hızla çıktı bana bir kablosuz klavye aldı geldi. İşte şimdi bu şekilde çalışıyorum ama en azından klavyemden memnunum. Bastı basmadı derdi ile uğraşmıyorum. Buarada fotoğraf makinemizin ekranı da yazın tatilde bozulmuştu. Burada servisi de yokmuş yaptıramadık hala. O nedenle fotoğraflar tamamiyle el yordamıyla çekildiği için tam ortalanmamış olabilir ama yine de iyi sayılır değil mi?

Artık Elif de bilgisayara merak sardı. Şu gelin giydirme, kız giydirme oyunları var ya, işte onlara takmış durumda. Giydiriyor sonra hayran hayran seyrediyor. Zaten bir süredir prenses hayranlığımız hat safhada. Elif ne ile en çok oynuyor diye soracak olursanız ona doğumgününde aldığımız prenses şatosu ve Barbieleri ile. Bakıyorum da bayağı kaptırıyor kendini. Onları konuşturuyor, dans ettiriyor, evlendiriyor. Keyifle oynuyor yani.

Gelin giydirme heveslisi

Emre ise doydoy diye isim verdiği tekneleri, arabaları ve ahşap labirenti ile oynamaktan keyif alıyor. Yapboz ile oynamasını sürekli teşvik etsem de çabuk pes eden cinsten bizimkisi. Yerine oturmayınca sıkılıp atıveriyor. Bir de bindiği bir atı var. Onunla da iyi vakit geçiriyor. Ama atta gidiyoruz deyince hepsini biranda atıyor :))

eğitici kelime kitabı

ahşap tek parçalı yapbozumuz

ahşap labirentimiz

Bugünlerde geceleri çok sık uyanır oldu. Gecenin o sessizliğinde çan gibi sesi yankılanıyor evde "anni...anne" Kucağıma alınca hemen uyuyuveriyor. Bazen kucağıma almadan direk "yat oğlum" deyince yatıyor hemen. Derdi diş mi yoksa başka birşey mi anlayamadım.

Elif sabahları bazen çok isteksiz gidiyor yine geçen seneki gibi. İleriki zamanlardan korkuyorum. Her sabah birşeyler bulmalıyım okulu cezbettirmek için. Öyle faaliyetler falan kesmiyor. Ya arkadaşlarına göstermek üzere bir oyuncak götürüyoruz, ya yeni bir kıyafet ki bu genelde elbise oluyor, giyiyoruz, ya arkadaşına resim çiziyor onu götürüyoruz falan. Yaratıcı olmak lazım :) "Arka Bahçede Bilim" en sevdiğimiz tv programı. Özellikle babası çok üzerinde duruyor bilime merakı artsın diye. Aslında merakı da var. Soru soruyor sık sık. Bazen öyle ilginç sorular soruyor ki bunları not alsam diyorum unutuyorum.

Anneysen.com Hafta Hafta Hamilelik Bölümü ile Anneler Bebeklerinin Gelişimlerini Takip Ediyor

2011-10-11T13:41:00.003+03:00

Hamileliğin her aşaması, detaylı takip edilmesi gereken önemli değişiklikler içeriyor. Her hafta yaşayacağı değişiklikleri bilen hamileler ise, bu önemli dönemi daha rahat geçiriyor. anneysen.com’un ilgiyle takip edilen Hafta Hafta Hamilelik bölümü, hamilelikle ilgili merak edilen ve bilinmesi gereken haftalık değişiklikleri aktararak, 40 hafta boyunca anne adaylarına destek oluyor.

anneysen.com, anneliğin keyifli ve zorlu süreçlerine özel bölümler sunarak annelerin hayatını kolaylaştırıyor. Hafta Hafta Hamilelik de bu bölümlerden biri. 40 hafta süren hamilelik için sunulan 40 farklı sayfayla anne adayları kendi dönemlerinin gelişmelerini öğrenirken, dilerlerse “Yorumlar” kısmında kendi durumlarını paylaşıyor ve diğer annelerin o haftayla ilgili görüşlerini okuyor. Her haftanın özel konularıyla ilgili sunulan Uzman Görüşü’nün yanı sıra, sık sorulan sorulara verilen yanıtın yer aldığı Uzman Sorusu anne adaylarına ışık tutuyor. anneysen.com tavsiyesi başlığında ise, her haftaya özel ipuçları ve öneriler yer alıyor.

Hamileliğin planlandığı dönemden doğuma kadar bebekte ve anne adayında yaşanan değişimler, bebeğe hazırlık, doğum, özel durumlar, yapılması gereken testler gibi onlarca konuda anne adaylarına hatırlatmalar yaparak, anne adayları hamilelik sürecini çok daha rahat geçiriyor.

Her anne adayının erişimine açık olan Hafta Hafta Hamilelik bölümünü kullanmak ise çok kolay. Anne adayları, bulundukları haftanın sayfasına giderek kendi haftasıyla ilgili takibi kolaylıkla yapabiliyor. Bölümde bulunan Ara fonksiyonu ile de, akla takılan özel konular için araştırma yapılabiliyor.

anneysen.com hafta hafta hamilelik bölümü ile de anneliğe atılan ilk adım olan hamilelik döneminde de anne adaylarının yanında yer alıyor.

İçim Acıyor

2011-10-05T14:04:00.003+03:00

Geçen günden beri aklıma takıldı. Emre'nin küçülen giysilerini verecek kimse bulamadım, bizim bakıcı teyzemize sordum. Onun eşi Çocuk Esirgeme'de çalışıyormuş. Oradaki çocuklara verelim dedi. Ondan sonra aklıma hep yetiştirme yurdundaki küçücük çocuklar takıldı. Ben burada kuzularımı öpüp koklarken aklıma geliyor, onları kimse böyle öpmüyor. Ben kuzularımla oyun oynarken aklıma takılıyor onlarla kimse oynamıyor. Onlar nasıl uyuyorlar, onlar neler yiyiyorlar, onlar nasıl banyo yapıyorlar? Onları dinleyen kimse var mıdır acaba? Buz tutmuş ellerini ısıtan...Ona sımsıcak sevgisiyle yaklaşan birileri var mıdır acaba? İçim acıyor, bir anne olarak tutamıyorum gözyaşlarımı. Ne adaletsiz bir dünya değil mi ama...O çocukların orada ne işi var ki?? Neden annelerinin babalarının yanlarında değiller. Bir annenin vicdanı nasıl müsade eder çocuğunu bırakmaya? Çocuğunu kimsesizliğe terkedip giden bir anne herhalde allah katında en büyük günahı işlemiştir değil mi? Bunun hiç ama hiçbir nedeni kabul edilemez.

Bütün çocukların sevgiyle büyüyeceği bir dünya diliyorum.

Bebek Bezi Sorunumuz

2011-09-30T10:55:00.003+03:00

Bir daha asla huggies bebek bezi kullanmayacağım. Aslında Elif'te kullanıyordum, bir sorun yaşamamıştım. Emre yeni doğduğunda da kullanmaya başladım, geceleri sızdırma yapıyordu. Zavallı oğlumu geceleyin soğukta soymak zorunda kalıyordum. O zaman bırakmıştım kullanmayı. Geçenlerde Prima bulamadım, baktım Huggiesin organik pamuklusu var, hadi yine deneyeyim dedim. Ama yok yok...Aynı sorun devam. 3 gecedir sızdırıyor. İşin kötüsü dün gece uyanmadı da, sabaha kadar öyle ıslak ıslak yatmış zavallım. Şikayetimi ilettim, bize iki tane numune gönderin inceleyelim dediler. Uğraşmaya değer görmedim.

Emre de bakıcı teyzesi ile gayet iyi. Ona çabuk alıştı. Bugünlerde kendi yeme ve içme isteği başladı. Veriyorum eline bardağı hiç dökmeden içiyor. Ama ne zaman eline bardak alsa babasının fotoğrafına bakıp, baba baba diyor. İlla ki ona gösterecek nasıl içtiğini :)

Emzirme Haftası Etkinlikleri

2011-09-28T12:10:00.002+03:00

1-7 Ekim Emzirme Haftası dolayısıyla Anne Bebek Dergisi anne sütünün ve emzirmenin önemi konusunu tekrar vurgulamak için sağlık toplantıları düzenliyor.

www.anneysen.com ve Emzirme Reformu Hareketi ile birlikte düzenlenen sağlık toplantıları 1 Ekim’de Nişantaşı Citys’de ve 8 Ekim’de Bakırköy Carousel’de…

www.doktoramcam.com sitesi kurucusu Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı Dr. Anıl Yeşildal, Emzirme Reformu Hareketi’nden Elif Doğan ile Simge Tuğçe Mertoğlu, Anne Bebek Dergisi Yayın Yönetmeni Berna Paşahan’ın konuşmacı olarak katılacağı sağlık toplantılarına tüm anne babaları bekliyoruz.

ETKİNLİK PROGRAMI

1 Ekim 2011 Cumartesi Nişantaşı Citys Alışveriş Merkezi

Saat: 15:00

8 Ekim 2011 Cumartesi Bakırköy Carousel Alışveriş Merkezi

Saat: 15:00

Çalışma Hayatına Dönüş

2011-09-28T10:06:00.004+03:00

Bandırma'ya döndük ama geçen haftasonu Erdek'e yine uğradık ve evi artık kapattık. Cumartesi günü hava öyle güzel öyle güzeldi ki, son bir kez denize girdim. Harika bir deniz ve hava ile kapanış yaptım. Nedense bu mevsimde deniz Erdek'te hiç olmadığı kadar sakin ve güzel olur.

Bu mevsim zor mevsim. Elif'e artık biraz daha kalın birşeyler giymesi gerektiğini anlatmakta çok zorlanıyorum. Nedense kıştan yaza geçerken bu sıkıntı yaşanmıyor. Her sabah okula giderken yazlık elbiselerini giymek istiyor. Dışarısını görseniz, Bandırma'nın herzamanki rüzgarlı hali...İkna edene kadar akla karayı seçiyorum. Allahım ne zaman bitecek bu işkence. Bu tartışmalar nedeniyle okula hep son anda yetişiyoruz. Aslında aklı başına gelsin diye askılı elbiseyle çıkarsam diyorum ama sonucu yine bana dokunacak :))

Pazartesi günü bakıcımız Elif teyze bizimle çalışmaya başladı. Yarım gün Emre ile ilgilenecek böylece ben de evden çalışmalarımı yürütebileceğim. Artık SEO konusunda kendimi geliştiriyorum. Eşimin abisine ki kendisi SEO uzmanı olur, bu konuda destek veriyorum. Şimdilik işi öğreniyorum bakalım.

Evde çalıştığım için Emre'de aklım kalmıyor. Elif teyzesine de alıştı gibi. Eğer kendimi dışarı çıkmış gibi gösterip sonra da salona kapanıp çalışırsam süper olacak. İş hayatına dönüş beni heyecanlandırıyor.

Yaz Bitti Bandırma'ya Döndük

2011-09-23T09:55:00.004+03:00

Ve yaz bitti, yeniden Bandırmadayız. Pazartesi günü Elif geçen sene gittiği kreşe başladı. Öyle çok hevesli değildi, okulunu hiç aramadı bütün yaz, ama yine de problemsiz bir şekilde başladık. Elif'in kreşe başlaması beni biraz rahatlattı ama olan Emre'ye oldu. Evde hep ablasını arıyor. Okuldan döndüğünde öyle mutlu oluyor ki...

Dün burada feci şekilde yağmur yağdı. Bu kadar şiddetli ve bu kadar uzun süreli...Bir arkadaşımın arabasının ön tarafı dağılmış...Sudan...Düşünebiliyor musunuz? Suyun kudreti, yollarımızın da malum delik deşik olduğundan göl olması...Bugün de güneş yüzünü gösterdi neyse ki...Böyle olursa haftasonu Erdek'e uğramayı düşünüyoruz. Gökgürültüsü ve yağmur Emre'nin oldukça ilgisini çekti. Pencereyi gösterip uuuuu diye bağırıyordu. Onun için oldukça eğlenceli bir deneyim oldu.

Bandırmaya geldik, Elif ve ben şifayı kaptık. Öyle ateşli falan değil allahtan ama nezle süründürüyor ikimizi de. Bir de Elif'e bir aydır bir profösörün arkadaşımıza önerdiği bağışıklık kuvvetlendirici bir şurup kullanıyorduk. Hani nerede faydası???

Geçen hafta İstanbul'a gittiğimizde Emre'nin 18. ayda yapılması gereken karma aşısını yaptırdık. Bir de ağızdan çocuk felci yaptılar. Önümüzdeki ay da hepatit A'nın ikinci dozu yapılacak ve aşılara bir süreliğine veda edeceğiz.

Resimlerle 2011 Yazı

2011-09-06T14:50:00.005+03:00

Küçük hanımefendi

Antalya'da Aquaparkta çok eğlendiler

Bayram onlara yaradı

Bahçede bol vakit geçirdiler

Ablası büyümüş de kardeşini gezdirirmiş

Saçlarımızı kestirdik

Bir Yaz Böyle Geçti

2011-08-27T21:55:00.004+03:00

Evet uzun zaman oldu farkındayım. Ancak yaz her zamanki gibi telaşeli ve hızlı geçti. Yazlık evde internet bağlantım yoktu uzun süre. Bilgisayarı alıp bir kafeden yazayım lüksüm de olmuyordu Emre ile.

Bu yaz zaten sadece çocuklarla uğraşarak geçti desem yalan olmaz. 10 günlük bir Antalya tatili yaptık, tabii ona tatil denebilirse :) Onun dışında Erdek'te yazlıkta kaldık hep. Emre oldu bir afacan. Yazlık evde malum balkon açık sürekli ve Emre her dakika balkon demirlerine tırmanıyor. Gözümü üzerinden hiç ayıramıyorum. 2 değil 10 gözüm olması gerekiyor. Yaramazlıkları, huysuzlukları bir yana o kadar da tatlı oldu ki. Tabii Elif'ten fırsat bulabildikçe sevebiliyorum. Kelime hazinemiz çok gelişmedi maalesef. Anne, baba, abla, mama, karga, kaka, ayda(aydede), doydoy (gemi), ata (at) ve dede. Şimdilik bu kadar.

En önemli gelişmemiz memeyi bırakmamız. Yaz başından beri iyice düşkün olmuştu. Canı sıkıldıkça gelip emiyordu, geceleri saat başı kalktığım oluyordu. Geçenlerde birgün aklıma esti, birden hiç planlamadan kesiverdim. Elif'te de kullandığım salça yönetimini uygulayarak hasta oldu artık dedim. Düşündüğüm kadar tepki göstermedi. İlk iki akşamımız biraz zor geçti ama yine de korktuğum kadar olmadı. Şimdi biberonla süt içmeye de alıştı. Herşey yoluna girdi gibi. Geçenlerde ablamlar iki aylık minik bebekleriyle geldiler Erdek'e. Bir de zor bir bebek. Hiç durmuyor hep sallansın ya da emsin istiyor. Onu görünce küçük bebeği hiç özlemediğimi farkettim. Aslında biliyorum ki en tatlı zamanları ama yine de oğlumun hemen büyümesini istiyorum. Yani en azından laftan ve tehlikelerden anlasın istiyorum. Bu yaz gerçekten zor geçiyor.

Elif ise yalnızken dünya tatlısı, al karşına arkadaşın gibi konuş. Öyle olgun. Ama kardeşi ile birlikte olduklarında onun yaşına iniveriyor. Emre'ye yapma dediğimiz şeyleri bir bakıyorum Elif yapıyor. Aslında çok da seviyor kardeşini ve çok iyi de koruyor onu ama zaman zaman ona karşı hırçınlıklarımız da oluyor tabii. Kendi başına yapabildiği birçok şeyi çoğunlukla benim yaptırmamı istemesi de beni üzen ve yoran ayrı bir konu. Eminim iki çocuklu birçok anne bunları yaşıyordur. Kuzenleri Kaan, Serra ve Ömer'in gelmesi onun için değişiklik oldu. Onlar varken çok keyifli. Davranışları da onların yanında daha olgun oluyor.

İkisi de bu sene denizden faydalandılar. Elif neredeyse kolluksuz yüzmeye başlayacak, aslında çok hevesi var artık seneye iyice öğretiriz herhalde. Emre de ilk başlarda su soğuktu hiç sevmemişti. Sonra Antalya'da alıştı. Simide de alıştı, suyun içindeyken değmeyin keyfine. Ama ağustosun başından beri esen rüzgar deniz keyfimizi kaçırdı maalesef. Şimdi girsek bile hemen çıkıp eve gidiyoruz.

Fotoğraf makinemizin Manavgatta bozulmasından dolayı tatil boyunca çekilen fotoları yükleyemedim. Cep telefonumdakileri geçirir geçirmez sizlerle paylaşacağım.

Güneşe Dikkat

2011-06-09T15:37:00.003+03:00

Sıcak bugün kendini iyice hissettiriyor. Balkona çıkınca fırın gibi bir sıcaklık çarpıyor yüzüme. Bu sıcaklarda çocuklarımızı güneşten çok iyi koruyalım. Unutmayın ki onların cildi bizimkilere göre çok daha hassas ve ince. Yani zararlı ışınları çok daha fazla geçirirler. Uzmanlar gölgede bile güneş kremi kullanmamız gerektiğini söylüyorlar. Saat 12 ile 16 arası lütfen gerekmedikçe onları dışarı çıkarmayalım. Ve mutlaka ama mutlaka yüksek koruma faktörlü güneş kremleri kullanalım.

100. Yılı Kutladık

2011-06-08T23:19:00.004+03:00

Haftasonu İzmir'e gittik. Hava Kuvvetlerinin 100.yıl gösterileri için. İzmir'de yer bulamadık Foça'da kaldık. Biraz yorucuydu ama değdi doğrusu. Gerçekten çok güzel ve keyifli bir gösteriydi. Tabii çocuklarla biraz zor oldu. Güneşin altında kah uyudular, kah gezindiler. 50 faktör güneş kremi bile az geldi. İnanılmaz bir kalabalık vardı ama alan o kadar genişti ki kalabalıktan bunalmadık. Cumartesi günü böyle uçaklarla geçti. Pazar günü de Foça'da denize girdik. Uzuun bir aradan sonra ilk kez. Soğuktu ama o kadar güzeldi ki girmesek olmazdı. Dönüş yolu da tahmin edersiniz ki uykuyla geçti.

Kısa Bir Erdek Tatili

2011-05-23T22:05:00.004+03:00

19 Mayısı fırsat bildik, babamızın da yokluğu sebebiyle kalktık Erdek'e, annemlere gittik. Bir çocukluk arkadaşım da gelmişti çocuklarıyla birlikte. Çocuklar deniz kenarında, parkta bol bol koşup oynadılar. Emre bu kadar yoğun tempoya alışık değil tabii, daha eve çıkarken merdivenlerde kafayı koyuyordu omzuma. Uykudan yemeğini zor yedirdiğim zamanlar oldu.

Gittiğimizin ikinci gecesiydi. Çocukları evde annemlere bırakmış arkadaşımla kahve içmeye gitmiştik. Eve döndük daha üstümü çıkarmaya kalmadan sallanmaya başladık. Deprem ilk defa beni bu kadar korkuttu. Ben Gölcük depremini yaşamamıştım. Çocukların ikisi de uyuyordu, dördüncü kattayız, çok kısa da sürmedi...Ne yapsak ne etsek alsak mı çocukları derken deprem sona erdi. Babamızın yanımızda olmamasından dolayı kendimi biraz güvensiz hissetsem de, yine de annemlerin yanında olmak da birşeydi...Simav'da meydana gelen 5.9 büyüklüğündeki depremmiş hissettiğimiz. O kadar mesafe olmasına rağmen yine de çok şiddetli hissettik. Simav'dakilere buradan bir kez daha geçmiş olsun diyorum.

Emre "aç ve anne" den sonra bugün ilk defa "atta" dedi. Dışarıdan eve gelmiştik, başladı ağlamaya, ama nasıl kendini yerden yere atıyor. O sırada bana acıklı acıklı baktı ve ağlayarak "atta" dedi. Sen bana öyle içten atta dedin ki nasıl çıkarmam seni ama maalesef yemek saatimiz geldiği için çıkaramadım üzgünüm. Zaten hava da çok rüzgarlıydı bugün.

Büyüyorlar

2011-05-17T23:21:00.003+03:00

Sonunda prenses sevdası kızıma prensesli bir bisiklet aldık. Aslında nisan sonuydu aldığımızda ama nasıl olduysa paylaşmayı unutmuşum. Elif hiç pedal çevirmeyi bilmiyordu desem yeridir. Daha önceki üç tekerlekli bisikletinin pedalları bozuktu onu hiç kendi başına sürememişti. Şimdi yeni bisikletini acaba sürebilecek mi diye endişem vardı ama kızım bana ne kadar becerikli olduğunu bir kez daha gösterdi. Genelde o sürerken yanında oluyorum ama bazı durumlarda dışarı çıkamadığımda balkondan onu seyrediyorum. Evimiz birinci katta olduğu için onu rahatlıkla karşıdaki parka salabiliyorum ya da sadece bizim sokakta gezmek koşuluyla bisiklete binmesine izin veriyorum. Ben de onu seyrediyorum. Seyrediyorum ve kızımın ne kadar da büyümüş olduğunu bir kez daha farkediyorum. Büyüdü de artık parkta tekbaşına oynuyor, büyüdü de artık bisiklete biniyor :) Zaman gerçekten çabuk geçiyor. Annem eskiden söylerdi ne çabuk büyüdünüz diye. O zaman bana fazla birşey ifade etmezdi bu cümle. Ama şimdi aynı şeyleri ben hissediyorum hem de sadece 4 yılı geride bıraktık. Demek nasip olur da genç kız olduğu günleri görürsem kimbilir o zaman ne kadar duygusal olacağım.

Ve uyku konusundaki büyük gelişmeyi sizlerle paylaşmak istiyorum. Birkaç haftadır kendi yatağında kendi kendine uyumaya başladı. Geceleri ilerleyen saatlerde yanımıza geliyor ama olsun bu da yeter. Zaten onun yanımızda uyumasına o kadar alışmışım ki, onu özlüyorum aslında. İtiraf etmem gerekir ki gecenin bir yarısı sessizlikte pıtı pıtı koşan bir ses duyunca içten içe seviniyorum. Yanıma yatınca huzur buluyorum. Kendi yatağına alıştıramamızın sebebi sanırım bizden kaynaklanıyormuş. Sanırım biz buna daha hazır değilmişiz de ondan.

Haftasonu hava güzel olunca önümüzdeki bahçede piknik yaptı

Emre de tam bir sokak kuşu oldu. Evde olduğumuzda zaptedemiyorum artık. Ya pencereden bakmak istiyor, ya balkona çıkmak istiyor ya da dışarı. Elinde ayakkabıları sokak kapısına gidiyor. Öyle görünüyor ki bundan sonra günümüzün çoğu dışarıda geçecek. Buarada "anne" demeye de başladı. Şimdilik genelde ağlayınca diyor ama olsun başlangıcı yaptık ya... Babamız da göreve gitti yine. Ay sonuna doğru gelecek. O gelmeden babayı da öğretmek istiyorum, göreceğiz bakalım ne olacak.

Annelik Zor

2011-05-11T15:27:00.004+03:00

Dışarıda hala deli gibi esen bir rüzgar var. Emre sürekli ya pencerede ya da kapıda. Aç diye diye bir hal oldu. Açayım da dışarısı çok soğuk. Nasıl çıkarayım.. Pazar günü havayı iyi gördük, anneler gününü Erdek'te geçirelim dedik. Kahvaltıya gittik, öğleden sonraya kadar kaldık. Çocuklar koştular oynadılar iyi güzel de şimdi hepimiz kırılıp dökülüyoruz. Emre salya sümük..Benim burun yine tıkandı, halsizlik de cabası. Babamız da kırılıyor. Aramızda bir tek Elif sağlam şimdilik. Aman nazar değmesin!!!

Çocuklar da baharın tadını çıkartamıyorlar. Geçen hafta kreşte piknik yapacaklardı, hava öyle bir kara kış yaptı ki..değil piknik yapmak, kapıdan dışarı adım atamadılar. Bahçeleri öyle güzel ve geniş ki...her yer yemyeşil. Hayvanlar da var. Ama yazık ki çıkıp oynayamıyorlar. Şunun şurasında bir ay daha gidecek zaten....

Emre de iyiden iyiye anneci oldu. Her an gözü bende, her an yanımda...Artık isteklerini de belli ediyor. Mesela susayınca beni biberonunun bulunduğu odaya götürüyor, suyunu gösteriyor. Ya da istediği bir oyuncak varsa aklına gelince beni oraya götürüyor, gösteriyor, vermemi istiyor. Herşey iyi hoş da çok hareketli ve çok tehlikeli şeyler yapıyor. Son zamanlarda sürekli koltukların üzerinde...Sehpaya çıkıyor zıplayıp gülüyor....Ya da bugünlerdeki takıntımız fırın kapağı. Öyle korkuyorum ki, fırın kapağı öyle dolap kapağı gibi yumuşak kapanmıyor, eli bir sıkışsa allah korusun...ama ne yapsam gitmiyor başından, açıyor kapatıyor. Bazen hevesini alsın diye açıyorum müsade ediyorum, tepsiyi indiriyor oynuyor ama yetmiyor ki...Yine, yine, yine...Hevesi hiç geçmez mi???

Bir de şu mama sandalyesi meselemiz var. Oturmuyor, sürekli ayakta, hopluyor zıplıyor tabii o hopladıkça benim yürek de hopluyor. Masasına çıkıp aşağıya inmeye kalkıyor. Bağlasan bir şekilde kurtuluyor, kurtulamayacak şekilde bağlayınca da kıyameti koparıyor, yani o şekilde asla yemek yemesi mümkün olmuyor. Ne yapacağımı şaşırdım. Onu sandalyesine koyup arkamı dönemiyorum.

Banyo kapısında ise sanki sensörü var, açık bırakıldığı an nerede olursa olsun bulup giriyor. Yani anlayacağınız bugünlerde gün nasıl başlıyor nasıl bitiyor anlamıyorum...kimseyi arayamaz oldum, bazen Emre uyurken telefonla konuşmak bile zaman kaybı geliyor ve işlerimi yapmayı tercih ediyorum. Bu kadar da olur mu ama..oluyor işte...

İlk Kelimemiz: Aç

2011-04-29T10:35:00.005+03:00

Yaklaşık iki hafta önceydi, Emre "aç" demeye başladı. Perdeyi gösteriyor, kapıyı gösteriyor, kitabı gösteriyor ve aç diyor. Şimdi ise artık herşeye aç diyor. Uykusundan uyanınca yanına gidiyorum, hemen "aç".... :)) neyi açayım???

Hayvanları tanımaya başladı. Köpeği uzun bir süredir biliyor. Artık ineği, balığı ve tavşanı da gösteriyor. Ama hangi hayvanı görse "how" sesi çıkartıyor.

Bir ay önce kulağını göstermeyi öğrenmişti. Ardından burnu ve gözü öğretelim dedik ama yok, kulakta takıldı kaldı. Burun nerede diyoruz, kulağı gösteriyor...ya gözler?? yine kulak...Artık pes ettim. Elbet öğrenecek. Geçenlerde ellerini öğrendi. Eller nerede deyince başlıyor ellerini çevirmeye. Bir de dün ablası gibi dans ettiğini farkettim. Eller havada, dönmeye çalışıyor. Hani şu kız çocuklarının bale dansları vardır ya..Aynen öyle..Aman oğlum dedim, örnek alacak başka şey mi bulamadın?? :))) Ama dönerken bir de tatlı tatlı gülüyor ki..

Buarada üstteki azı dişimiz çıkmaya başladı. Biraz zamansız oldu. Daha altta sadece iki dişimiz varken onu pek beklemiyorduk ama gördüm işte ucu çıkmış sayılırdı. O dişle ilgili sizinle paylaşamadığım bir olay oldu, aklıma gelmişken anlatayım, belki başınıza gelir heyecanlanmayın. Bir gün kucağımda gülerken ağzında bir şişlik farkettim. Üst arka taraftaki diş eti balon gibi şişmiş ve morarmış. Ne yapacağımı bilemedim. Hemen interneti açtım baktım, diş hematomu denen bir tarife uyuyor. Yani diş çıkmaya çalışırken içerden kanama yaparmış böyle bir görüntü oluşurmuş. Kendi kendine geçeceğinden bahsediyordu. Ama bir anne olarak tahmin ederseniz ki çok moralim bozuldu, çünkü çok kötü görünüyordu. Ertesi gün diş hekimine götürdük. Doktor da aynı şeyi söyledi, ağrısı olursa ya jellerden sürün ya da soğuk kompress yapın dedi. 3-4 ay sürebilir şişkinlik dedi ama neyse ki bizimkisi 1 ay sürdü. Dün de baktım oradan diş çıkıyor işte. Benim ilk defa başıma geldiği için biraz heyecan yaptım...Sizin de aklınızda bulunsun, önemli bir olay değil yani...

Neler Oldu Neler???

2011-04-25T09:21:00.006+03:00

Uzuuun zaman oldu maalsesef. Umarım bu yasakçı zihniyet artık başımızdan gider diyeceğim ama pek de öyle görünmüyor. Yasaklarla yaşamaya alışmamız gerecek sanırım. Neysse...

Gelelim aradan geçen zamanda neler oldu, neler yaşadık. Kısa kısa resimlerle anlamaya çalışacağım.

1. yaşımızı kutladık. Çok şaşaalı bir parti yapmadık. Birkaç arkadaş çağırdık, yemek yedik beraber sonra da pastamızı kestik.

Gönen'e at çiftliğine gittik. Ata bindik. Elif hepimizden deneyimli olduğu için o çok rahattı. Ben ilk başta çok ürktüm, düşecekmişim gibi geldi ama sonra alıştım. Babamız da sevdi, ders almaya karar verdi. Ama havalar öyle soğudu ki..bir daha gitmek kısmet olmadı.

Evliliğimizin 7. yılını kutladık. Babaannemiz de bizimleydi ama çocukları bırakmak istemedik. İki çocukla nasıl bir yemek yenirse işte öyle bir yemek yedik. Hava çok ama çok rüzgarlıydı o gece. Aslında çıktığımıza da pişman olduk. Ertesi gün Elif ateşlendi ve öksürmeye başladı.

Ardından da Emrenin ateşi çok yükseldi. Boğaz enfeksiyonu...Ateş 40'ı geçti bir gece, duşa soktuk. Elif'de çok küçükken bu kadar yüksek ateş görmediğim için biraz heyecan yaptım. Neyse antibiyotik alınca herşey yoluna girdi dedik ama dün de öksürüğü başladı. Ama nasıl öksürük, sanki boğazında gıcık var da onu bir türlü atamıyormuşcasına durmadan öksürüyor. Ardından kusmaya başladı. Öksürdükçe kusuyor...Sayamadım kaç kere...Ev battı tahmin edeceğiniz gibi. Uykusu da vardı garibimin, ama öksürmekten uyuyamıyordu. Giydirdik balkona çıkardık, temiz hava alınca rahatladı, uzuun uzuuun uyudu. Şimdi biraz hafifledi öksürüğümüz ama yine de doktora götüreceğim bugün.

23 Nisan neşe doluyor insan...Elif kreşte ilk gösterisini yaptı. Şiir okudu, dans etti, şarkılar söyledi. Onu izlemek hem çok gurur vericiydi hem de çok keyifli. Kırmızılar da pek yakışmıştı.

Yeniden Merhaba Hayat

2011-04-24T16:36:00.002+03:00

Yazacak çok şey var elbette...Ama benim şimdi vaktim yok. Sadece bloğuma kavuşmamın heyecanı ile sizlere yeniden merhaba demek istedim...En kısa zamanda geçen zamanda neler yaşandı onları yazacağım...Umarım bir daha ayrılmayız...

Dalgın Anne

2011-02-25T11:13:00.003+02:00

Bunları yazmadan edemeyeceğim. İleride okudukça halime güleceğim....
Bazen aslında çoğunlukla kafam o kadar yoğun ki...Özellikle de Elif'in evde olduğu zamanlarda...Herşeyini benden bekliyor. Çoğunlukla yemeğini yedirmek zorunda kalıyorum. Bazen tutturuyor beni sen giydir diye. İşte böyle zamanlarda bazı karışık durumlar çıktı ortaya. Bir keresinde dışarı çıkacağız, kapının önünde giyinme telaşesinde, pembe paltonun önünü kapattım ve şöyle bir baktım...Elif'in paltosunu Emre'ye giydirmişim, Elif de bana bakıyor şaşkın. Emre olaydan bihaber.....:)
İstanbuldayız, annemlerde yemek yiyiyoruz. Emre'yi yediriyorum, bir yandan da Elif iki kaşıktan sonra oyunlara başladığı için ona da veriyorum. Emre'nin kaşığını Elif'in ağzına vermişim yanlışlıkla, tabii Elif hemen ağzından çıkardı....
Dün gece de tersini yaşadık ama erken farkettim neyse ki...Elif'in kaşığını Emre'ye doğru uzatırken birden uyandım. Bunlar gibi dalgınlıkları yapar oldum son zamanlarda...Bakalım daha neler yapacağım

Emre Yürüyor

2011-02-23T13:54:00.003+02:00

En son yazımda Elif'in ateşini düşüremediğimden bahsetmiştim ya, en son 40'a çıkınca doktora götürdük, meğer boğaz enfeksiyonu olmuş. Penisilin grubundan bir antibiyotikle hiç ummadığımız kadar çabuk geçti. O günden beri nazar değmesin hepimiz gayet iyiyiz.

Emre artık adımlarını iyice arttırdı. Özellikle dünden beri çok büyük bir gelişme katetti. Artık yürüyor diyebilirim. Koridorun yarısına kadar yürümeyi başarıyor. Doğumgününde ortalıkta yürüyor olacak herhalde.

Elif de tüm bu gelişmeleri neşe içinde izliyor. Kardeşi ona doğru yürüyünce "gel oğluşum gel bana gel" deyip onu çağırıyor, sonra da alkışlıyor. Aslına bakarsanız Elif evde olduğu zaman Emre'yi çok güzel oyalıyor, ben yalnızken benim yanımdan ayrılmıyor. Bir de dolapları karıştırması cabası. Bugün büfemdeki misafir çay bardağımı zor kurtardım elinden. Mutfakta yağlarımın olduğu dolapla, ayakkabılığa ikeadan aldığım kilitleri koydum. Şimdilik en önemli iki dolabım güvenli. Diğer başka yerlere de koymak için internetten sipariş verdim. Bu dolap ve çekmece kilitleri gerçekten çok yararlı. Ben Elif'te de bazı yerlerde kullanmıştım.

İyi ki Doğdun Güzel Kızım

2011-02-10T23:47:00.006+02:00

Neredeyse bir ay olmuş yazmayalı. Daha sonra yazarım şimdi işim var, yorgunum gibi bahanelerle hep erteledim. Ama bahanelerim gerçek...Hastalıklarımız hiç eksik olmuyor. Emre'nin gece çok sık uyanmaları sonucunda gündüzleri zombi gibi gezmeye başladım. Evin işi zaten hiç bitmiyor. Alışveriş sitemle ilgilenmem gerekiyor bir yandan....Bir de 9 günlük bir İstanbul gezimiz oldu.

31 Ocak biricik kızımın doğumgünüydü. O nedenle önce okulda bir kutlama yapıldı, arkadaşlarıyla beraber parti yaptılar. Ardından bu sene şöyle güzel bir parti yapalım istedik. Geçen sene çok sönük geçmişti evde bir başımıza. Bu sene kalabalık olsun istedik istanbul'a gittik , ama ailemiz de pek bir kalabalık. Şimdi biz dışarıdan geliyoruz diye de teyzeler gibi büyükler de bulunmak istiyorlar haklı olarak, o zaman sayı çok oluyor. Biz de eşimin akrabalarıyla olan bir partiyi babaannemizde, benim akrabalarımla olan bir partiyi de anneannemizde yapmaya karar verdik. Yani toplam 3 doğumgünü yaptık. :))) Bol bol pasta yedik :) Börekler, çörekler, sarmalar.... Babaannemize ve anneannemize verdikleri emekler için buradan bir kez daha teşekkür etmek istiyorum. Gerçekten de çok yoruldular. Ama herşey o kadar güzel oldu ki...Keşke bizim döndüğümüz gün yapılan babamın 70. yaşgünü kutlamasına da katılabilseydik, bir pasta da orada yerdik :)) Nice yıllara canım babacığım....

kreşte doğumgünü

4. yaşgünüydü...Bu sene herşeyin biraz daha farkındaydı. Süslenmek istedi, güzel olmak, prenses gibi olmak istedi. Evi süsleyince "hiç bu kadar güzel parti görmemiştim" dedi. Hoşuma gitti. Onun mutlu olduğunu görmek istiyorum. Onu düşündüğümüzü, onu önemsediğimizi farketsin istiyorum. İlgi alaka sadece Emre'ye değil, bir o kadar da kendisine...Anlasın istiyorum......

anneannede doğumgünü

babaannede doğumgünü

Tüm bu koşuşturmaca içerisinde Emre de yürüme çabaları içerisindeydi. Tay tay durup alkışlaması, koltuktan sehpaya bir iki adım atması....Ama hala kendine güveni gelemedi. Bugün de 3-4 adım atarak bana geldi.

kekin tadına bir vardı ki sormayın

teyzesinin kucağında

Tüm bunlar iyi hoş güzel de hastalıklar da hiç bitmedi maalesef. Geçen hafta elif hastalanmıştı, doktora gitmeye gerek kalmadan ateş düşmüştü. Sonra haftabaşından beri Emre hasta. Burun akıntısı, öksürük...En sonunda bugün doktora götürdük. Neyse ki öksürüğü bronşlarından değilmiş. Onun ilaçarını aldık eve gelirken Elif'i uğradık okuldan aldık, ateşi çıkmış. Akşamdan beri düşüremiyoruz. 39.8'e kadar çıktı ilk defa. İlacını yeni vermemiş olsaydım acile götürecektik. Yavaş yavaş düştü ama yavaş işte, 2 saat oldu vereli, hala 38.4' lerde geziyor. Nedir altından yatan sebep bilmiyorum.

Eliften İnciler, Emre'den İlk Adım Denemeleri

2011-01-19T13:32:00.010+02:00

Ve üstteki dişimiz sonunda geldi, pazar gecesi ateşimizin çıkması da belki de bu yüzdendi. Ve nasıl bir tesadüfse hemen ertesi gün de Elif ateşlendi. Dün onu okula yollamadım, gerçi iyiydi keyfi, ateşi de pek yükselmedi ama biraz dinlensin istedim. Elif'in evde olması bazen iyi geliyor, kardeşini çok güzel oyalıyor çünkü, ama bazen de yine kıyamet kopuyor...Öyle ya da böyle geçiyor işte bir şekilde...

Haftasonu çok güzel ama bir o kadar da yorucu geçti. Cuma akşamı Balıkesir'den arkadaşlarımız geldi, onlarla birlikte buradaki 2 aileyi daha çağırdık. Tabii çoluk çocuk, evin halini telaşeyi siz düşünün artık. Ama çok keyif aldık, çok eğlendik. Diyarbakırdaki günlerimizi yadettik :) Emre'nin uyuması 9'u buldu, tabii sık sık uyandı çocukların gürültüsünden. Elif ise 2 gibi uyudu, misafirler gidince ancak. Ama son zamanlarda artık iyice azıttılar, en son onları bulduğumuzda Elif'in masasının kitap koyma gözünü suyla doldurmuşlar, sabun sıkmışlar, birbirlerini yıkamışlar. Gecenin 12'sinde bunlar sırılsıklam. Çaresiz banyoya soktum Elif'i çünkü saçları sabunlu idi :))) Herşeye rağmen çok güzel bir geceydi. Cuma gecesi geç yattık, cumartesi gecesi de bir arkadaşlara uğradık yine 1'i geçiyordu yattığımızda artık ben pazar günü dağıldım resmen. Ne zaman dinleneyim diye otursam orada öylece uyuyakaldım. Sanırım 4 kere kısa uyku çektim. Emre ile de babası ilgilendi sağolsun.

Elif'in yemek yeme sorununu hala çözemedik. Okula da başladı ama hala masada oturtamıyoruz, kendi başına yedirtemiyoruz. Geçen akşam yine masanın altına girmiş oyunlar yapıyor, bende sinirler zıpladı sonunda ve kızdım ve bundan sonra ona yemek pişirmeyeceğimi söyledim. Ne dese beğenirsiniz, ağlamaklı bir ses tonuyla gayet duygu sömürüsü yaparak aynen şu cevabı verdi:

"ama açlıktan ölürüm o zaman, ölürsem beni bir daha göremezsiniz ve çok üzülürsünüz beni çok özlersiniz" Bunun gibi öyle cümleleri oluyor ki, aslında kayıt altına almak lazım ama unutuyoruz işte.

Emre de bir süredir alkış yapmayı öğrendi. Biz başlayınca o da hemen yapıyor ve çok eğleniyor. Bugün de birkaç kere onu ayakta desteksiz bırakmayı denedim, 5-6 saniye kadar durmayı başardı. Zaten artık ilk adım ayakkabılarımızı da aldık. Resimde evde giydirdiğime bakmayın yeni almıştım da deneme yapıyorduk. Normalde evde ayakkabı giydirmiyorum, uzmanlar da zaten bunu öneriyor.

ilk adım ayakkabımız

Elif kardeşini yürütmeye çalışırken

Çekilmez Bir Sıkıntı Bu Diş Çıkarma

2011-01-11T14:54:00.003+02:00

Yakında üstten bir dişi gelecek herhalde. Günlerdir salya seviyemiz hat safhalarda. Önlük dayandıramıyorum. Bugün öğle yemeğini yedirirken birden dişlerini sıkmaya başladı. Önce ne olduğunu anlamadım. Baktım yemek de yemiyor ve sürekli dişlerini vargücüyle sıkıyor. Tabii alttaki dişler zaten keskin, üstteki diş etini kanatmaya başladı. Hemen ağzına ısıracak başka şeyler verdim ama nafile, istemiyor, illaki dişlerini sıkacak. Bir süre sonra geçti. Herhalde o anda çok sıkıntı yaptı çünkü sonra iştahı da geldi, kalan yemeğini bir güzel yedi. Ama ilk defa bebeğimin kendine zarar verdiğini gördüğüm için gerçekten çok üzüldüm. Ve ne yazık ki yapacak çok da fazla birşey yok. Diş kaşıyıcılarını iki çocuğum da hiç kullanmadı gibi birşey. Ben de zor zamanlarda soğuk havuç, metal kaşık, ya da hiç kullanmadığı ama bu gibi durumlar için sakladığım emzikleri veriyorum. Biraz olsun rahatlatıyor ve oyalıyor.

Anneysen.com ve Otribebe'den Güzel Bir Jest

2011-01-05T21:56:00.004+02:00

Bu yazımı teşekkür amaçlı yazıyorum. Daha önce bahsetmiştim size Bebek Büyütüyorum artık anneysen.com'da diye. Yazılarımı artık anneysen.com üyeleri de bloglar sayfasından takip edebiliyor. Geçenlerde anneysen.com Otribebe ile işbirliği yaparak tüm anneysen blog yazarlarına otribebe hediye paketi dağıttı. Benimki de dün elime ulaştı. Size daha önce de otribebe'nin burun aspiratöründen nasıl da memnunu olduğumu söylemiştim. İşte otribebe bizlere burun aspiratörü, yedek uçları ve deniz suyu solüsyonu göndermiş. Yanında da güzel bir, bebekler için klasik müzik cd'si. Bu hediye benim gerçekten de çok hoşuma gitti. Özellikle de kış ayları dolayısıyla Emre'nin sık sık burnu tıkanıyor.

Bu güzel jestleri için Otribebe'ye ve anneysen.com ekibine teşekkür ederim.

Gecikmiş Bir Yeni Yıl Yazısı

2011-01-05T13:15:00.004+02:00

Öyle yoğunum ki, gün nasıl başlıyor nasıl bitiyor anlamıyorum. Bu koşuşturmacada yeni yıl yazısı bile yazamadım. Biraz geç de olsa hepinize sağlıklı, mutlu ve başarılı bir yıl diliyorum. Umarım yeni yılda herşey gönlünüzce olur.

Yılbaşında öyle anlatmaya değer birşey yapmadık. Eşimin iş arkadaşları ile toplu bir faaliyet yaptık. Yedik, içtik ve eğlendik...Gecenin tadını en çok Elif çıkardı. Bütün gece arkadaşlarıyla oynayıp durdu. Bir de Serranın kendisine yolladığı Kelebek kostümüyle gidince geceye dünyalar onun oldu zaten. Neyse ki çok inat etmedi de ilerleyen saatlerde normal elbisemizi giyebildik.

Kelebek kostümüyle Elif tam bir peri kızı gibiydi

Yeni yıla yaklaşırken noel baba bütün çocuklarla teker teker fotoğraf çektirdi ve onlara küçük hediyeler verdi. Bizim Elif daha noel baba geliyormuş lafını duyar duymaz başladı tırsmaya, ben noel babay hiç sevmem demeye. Onun sadece bir kostüm ve takma sakal ve bıyıktan oluştuğu konusunda ikna edemedim kedisini. İnat etti ve oturmadı kucağına, ayakta aldı hediyesini, neyse ki resim çektirecek kadar durdu yanında.

Noel babadan hediyesi alırken

Yeni yıl hediyesi olarak Elif'e ne zamandır alalım dediğimiz çalışma masasını aldık. Çok mutlu oldu. Hemen oturdu çizim yapmaya başladı. Tabii Emre hiç rahat durur mu, o da heran onun yanıbaşında. :)

Artık heran çalışma masasının başında

İşte bu da ilk başarılı yazı deneyimi, ilki ters olmuştu biz yardım ettik düzeltti

Geçen sene babasının Elif'e almış olduğu bir kutu oyunu vardı. Ara Bul oyunu. Böyle kareleri yanyana diziyorsunuz sonra birisi gözlerini kapatıyor, diğeri bazı kartları ters çeviriyor, arkasında da aynı resmin çok benzeri var, gözleri kapalı olan da hangi kartın ya da kartların ters çevrildiğini bulmaya çalışıyor. geçen sene Elif daha küçükmüş pek beceremiyordu ve ilgisi çabuk dağılıyordu. Bu sene artık oturup ailecek oynayabiliyoruz. Neredeyse hepsini biliyor artık. Çok eğlenceli ve eğitici, tavsiye ederim.

Emre de bir süredir nezle. Salyalarımız da hat safhada. Yani anlayacağınız tam salya sümük modunda. Öksürük de başladı biraz ama ciğerden mi yoksa genizden mi tam anlayamıyorum. Bugün bi gösterdik doktora, ciğerleri iyi dedi. Ama yine de çok korkuyorum ciğerlerine inecek diye. Şimdilik serum fizyolojik kullanıyorum, bir de burun aspiratörü...Çok işkence oluyor yaparken ama çok da rahatlıyor.

Lambayı sonunda öğrendi. :)) Şimdi sıra yeni nesnelerde. Hayvanları çalışıyoruz bu aralar. Çok sabırsızım, istiyorum ki bir iki gösterdikten sonra hemen öğreniversin :) Ama bu işler o kadar kolay olmuyor tabii ki...Hep tekrar hep tekrar, sabır lazım...

Fotoğraflar

2010-12-27T21:57:00.002+02:00

yürüme çalışmalarımız

gamzelim

sabahları Emreyi salıveriyorum Elif'in üzerine, uyandırma servisi

yürüteçi çok sıkıştığım zamanlarda kullanıyorum

mandalinaya bayılıyor

Yine Yeniden İstanbul

2010-12-27T15:04:00.005+02:00

Geçen hafta yine İstanbuldaydık. Çok mu gezenti olduk son zamanlarda :)) Babamızın İstanbulda bir eğitimi vardı, biz de bu fırsattan faydalanalım dedik. Neyse ki bu sefer hastalıklardan uzak bir tatil oldu. Biraz eş dost muhabbet, biraz alışveriş ve zaten bir hafta dediğiniz nedir ki hemen geçiverdi. Ve yine Bandırma'dayız.

Elif bu sefer dönerken ilk defa gitmek istemediğini ve buradaki herkesi çok özleyeceğini söyledi. Anneannesi bunları duyunca neredeyse ağlayacaktı. Neyse ki diğer herşeyde olduğu gibi çok fazla ısrarcı olmadı.

Bu aralar yine prenses sevdası alevlendi. Bir Sinderalla merakı ki sormayın. Bir süredir bana sinderella elbisesi dikin diye yalvarıyor. O kadar hevesli ki insan kıyamıyor. Mothercare'e girdiğimde bir baktım ki karşımda sinderella kostumü duruyor. Biraz pahalıydı tahmin edersiniz ki..Acaba kıyıp alsam mı diye düşünürken sonuçlarını düşünmeye başladım. Şimdi ben o kostümü alsam bizimkisi ısrarla her yerde onu giymek isteyecek. Okula bile onunla gitmek isteyecektir eminim ki...Bir de bu kostümler tiril tiril incecik kumaş parçaları. Havalar soğuk, evimiz çok sıcak değil. Biliyorum ki bütün gün evde o incecik şeyle dolaşacak, ben de deli olacağım. Vazgeçtim. Onun yerine prenses şatosu alayım dedim, kararsız kaldı. İkisini de öyle çok istiyor ki...Önce elbiseyi alın, sonra da şatoyu diye cevap verdi :))) Annesine, çekmiş, çocukluğumdan beri tercih yapmak çok zoruma giderdi, ikisi de olsun isterdim hep.

Emre zavallım pek gezemedi İstanbul'da. Bir tek Nişantaşına teyzemlere gitmiştik bir akşam. Meşhur Abdi İpekçi caddesinde dolaştırdık biraz, hava çok güzeldi, her yer de ışıl ışıl. Onun dışında hasta olur bahanesiyle onu hep evde bırakmak zorunda kaldım. Tabii ev gezmeleri dışında. Bayağı bir ev gezmesi yaptı.

Ne zamandır beklediğimiz ikinci dişimiz de bugün çıktı. Artık top nerede deyince, topa, balon nerede deyince de balona bakıyor. Ama ne zamandır uğraştığımız lambayı hala tam olarak öğrenemedi. Lamba nerede deyince kıkır kıkır gülmeye başlıyor :) Balonları ve topları çok seviyor, uzun bir süre bir balonla veya bir topla oyalanabiliyor.

Zaman zaman sıkıntılı anlarımız olsa da yine de Elif'in kardeşini çok sevdiğini anlayabiliyorum. Okuldan gelince hemen ona sarılıyor, onu uyutmam gerektiğini söylediğimde çok üzülüyor. Onunla gerçekten iyi vakit geçiriyor. Emre de kimseye gülmüyor, ablasına güldüğü kadar. Aralarında müthiş bir iletişim var.

Bir Kış Günü Aile Saadeti

2010-12-10T13:41:00.003+02:00

Hava feci soğuk. Bugün tam kış geldi artık. Evde ailecek oturuyoruz. Babamız da işe gitmedi bugün, neden?? Son zamanlarda çok yorulmuşlar topluca dinlenmeye karar vermişler :) İnanılır gibi değil değil mi?? :)) Ama öyle işte. Elif de dün okuldan aldığımda ateşliydi gece ateşi düşmedi, o nedenle o da evde. Şuanda evde herkes uyuyor. Benim de yatmam lazım ama yok ben diri cadı gibi ayaktayım işte. Daha geç saatlerde bastıracak bana uyku. Şimdi yağmurun sesini dinleyerek kafamı dinlendiriyorum, bu da bana yeter.

Aralık ayında nereden çıktı, nerelerde saklanmışlar bu zamana kadar bilmiyorum ama sivrisinek vardı evde hem de iki tane. Oğluşumu da açıkta kalan her yerinden yemişler namussuzlar. Bu zamanda olacak iş mi şimdi bu?

Bir süredir evde yoğurt yapamaz oldum, gerçi Emre de son zamanlarda yoğurtla pek barışık değil. Acaba annesinin yoğurdunu mu özledi ki??? Bugün ona öğlen için tavuklu kereviz yaptım. Bir parça tavuk, biraz kereviz, biraz havuç, biraz patates, biraz pirinç ve irmik. İrmik çok faydalıymış, o nedenle birçok yemeye koymaya çalışıyorum.

Yılbaşı yaklaşıyor, Alışveriş Cambazında da kampanyalar başladı. Yoğun tanıtım faaliyetleri içerisindeyim. Sitemiz hızla büyüyor, her geçen gün yeni yeni ürünler ekleniyor. Dolayısıyla da işler çok, ama Emre de hızla büyüyor ve ilgi bekliyor. Evi salladım gitti, o uyurken hep çalışıyorum. Ama mutluyum çünkü kendi işimi yapıyorum.

Bugünkü Menümüz Sulu Köfte

2010-12-01T15:43:00.004+02:00

Hastalıktan beri iştah sorunumuz var demiştim. Bugün Emre'ye ilk defa suluköfte yaptım. Bayıla bayıla yedi. Tarifim şöyle:

Bir parça kıyma (gram olarak bilemiyorum ama bir avuç içi kadar)

Bir yemek kaşığı pirinç

Maydanoz

Yumurta

Pirinçleri suda haşladım. Kıymaya haşlanmış pirinçleri ve biraz da kıyılmış maydanoz ekledim. Karışımdan küçük toplar yaptım bu topları una buladım ve tenceredeki suya attım. Suyuna biraz un ekledim ki kıvamlı olsun. En son da yumurtanın sarısını ve biraz da limon ekledim. İyice piştikten sonra ezerek yedirdim.

Not: Resim çekemedim, internetten buldum ama neredeyse aynısı, sadece porsiyonu çok daha az :)

İstanbul'dan Kareler

2010-12-01T13:40:00.003+02:00

Sema teyzemizin ördüğü takım

Bayramda Elif

Kasım ayında hava bu kadar mı güzel olurdu, Kalamışta bir cafede

Kalamışta gün batımı

Elif ördekleri ve tavşanları besledi

Lunaparkta çok eğlendik

Kuzularım benim

Bayramlar da olmasa aile fotoğrafımız olmayacak

İstanbul Maceramız ve Hastalıklar ve İlk Dişimiz

2010-11-30T15:28:00.004+02:00

İstanbul seyahatimiz yine çok yoğun geçti. Olduğu kadar bayram ziyaretleri yaptık. Sonra Emre'nin Bandırma'da başlayan bronşioliti geçmediği için önce kendi doktorumuza Memorial'e götürdük. Bayram sonunda da Çapa Tıp fakültesinin Çocuk göğüs hastalıkları ve Allerji anabilim dalı başkanından bir tanıdık vasıtasıyla randevu aldık ve Emre'yi bir de ona gösterdik. Bu nedenle bayramın bitmesiyle biz hemen dönmedik. Doktor birtakım testler istedi tabii, kan testlerinin hepsini yaptırdık ancak bir de ter testi istedi, onu yaptıramadık çünkü geçen perşembe günü yani ter testini yaptıracağımız gün, çocukların ikisi de ateşlendi. 39'a dayanan bir ateş, ateş düşürücü ile biraz düşüyor sonra yine yükseliyor. Elif ertesi gün iyileşti ama Emre tahmin edersiniz ki daha bir kötü oldu, biz yine doktora. Enfeksiyon kapmış, ciğer filmi falan çekildi yine, hastaneye yatmaktan kıl payı kurtulduk. 5 gün boyunca antibiyotik iğne yapıldı. Bugün son kez yapıldı. Ateşi 3 gün sürdü neredeyse, şimdi iyi, bir tek burun tıkanıklığı var, onu da serum fizyolojiklerle gidermeye çalışıyoruz. Otribebenin burun aspiratörü var, çocuğun burnuna sokuyorsunuz bir taraftan da siz havayı çekiyorsunuz. Emre daha çok küçükken hastanede yattığımızda hemşireler tavsiye etmişlerdi, gerçekten de çok faydalı. Uçlarını değiştirebiliyorsunuz, yedekleri de satılıyor zaten. Önce serum fizyolojikle ıslatıyorum sonra hüüp diye içeride ne var ne yok çekiyorum. Enfeksiyonumuzu geçirdik şimdi bronşiolitimizin tedavisi için 3 ay boyunca sprey kullanacağız, tabii tahmin edersiniz ki çocuğun ağzına maskeyi dayayıp spreyi solutmak hiç de kolay olmuyor. Ama belki alışır zamanla diye ümit ediyorum.

Pazar günü evimize döndük ama ben hala tam da yerleşemdim. Emre geçtiğimiz 20 gün içinde ciddi değişklikler göstermeye başladı. Gitmeden önce o uyanıkken birçok işimi yapabiliyordum şimdi işler değişti. Emre artık gözünü açtı, heryerleri karıştırmaya başladı. Kaşla göz arasında kütüphanenin rafından kitapları indiriveriyor. Bir de benden hiç ayrılmıyor. Ben nereye o oraya. Ortadan kaybolursam başlıyor ağlamaya, yanındaysam da sürekli bana tırmanmaya çalışıyor. Yapışık gibiyiz :) Hastalık dolayısıyla iştahımız da bir gitti...Bir tek yayla çorbasını içiyor, çok sevdiği yoğurdu bile yemez oldu. Çok ısrar etmiyorum ama böyle giderse kilo kaybedecek gibi görünüyor.

Buarada bayramın üçüncü günü yani 18 kasım'da ilk dişimiz çıktı ve ilk farkeden ben oldum. teyzemlerde yoğurt yedirirken çıt çıt diye ses çıktı. Şimdi de ikincisi geliyor gibi çünkü çok huysuz ve çok salya akıtıyor.

Elif ise İstanbul'da bol bol para topladı, çikolata yedi, kuzenleriyle oynadı. Ama Emre'nin hastalığı sebebiyle onu biraz ihmal etmek zorunda kaldık. Biz sürekli onu bırakıp yok muayeneye, yok tahlile yok kontrole diye evden çıkmak zorunda kalıyorduk. Bir süre sonra zaten onun da hırçınlıkları başladı. Aslında İstanbul'da biraz daha kalmaya niyetliydim Emre tam düzelene kadar ama Elif'in psikolojisini düzeltmek amacıyla dönmeye karar verdik. Burada kendi düzenimizde, yine okuluna gidiyor, keyfi yerine geldi.

Bayramınız Kutlu Olsun

2010-11-16T22:55:00.002+02:00

Kurban bayramı sebebiyle İstanbul'dayız. Bu sefer babaannemizde kalıyoruz. İki çocukla bayram gezmesi kolay olmuyor. İstanbul'a gelmişken alışveriş de yapmak istiyorum. Bayram öncesinde heryer çok kalabalık olduğu için sadece çocuklara birşeyler alabildim. Akşamları evde oluyoruz genelde, aslında Emre'yi uyutup çıkmak istiyorum her seferinde ancak yorgunluk çöküyor yayılıp kalıyorum.

Bayram fotoğrafarını artık Bandırma'ya dönünce ekleyeceğim.

Herkesin bayramını kutluyor, sevdiklerinizle nice mutlu bayramlar diliyorum.

Yeni Temamız

2010-11-05T12:27:00.004+02:00

2006 yılının son ayında başlamıştım bu bloğu yazmaya. Ve o zaman seçtiğim tema o gün bugündür hep aynı kaldı. Uzun zamandır temamı değiştirme vakti geldiğini biliyordum ama ayıracak vakit bulamıyordum. Dün gece biraz zaman ayırdım. Aslında çok güzel bir tema bulmuştum, ama o benim bloğuma uygun olamadı maalesef. Bir de onu yapacağım derken bloğumun yerleşim ayarları da bozuldu. Ben de blogspot'un kendi temalarından yeni ama eskisine benzer bir tema buldum. Bir süre bununla idare edeceğim yine bir gün vaktim olursa o zaman belki çok daha orjinal bir şekilde karşınıza çıkabilirim. :)))

Babamız bugün yine gitti. Sabah burada acayip sis vardı ve uzun süre de kalkmadı. Uçakla gidecekleri için içime bir ümit düştü belki gidemezler de pazartesiye ertelenir diye ama maalesef ki hava açtı ve uçaklar uçmaya başladı bile. Babamız gitti ama sağolsun benim canım kuzenim beni yalnız bırakmıyor ve yarın sabah erkenden feribotla geliyor. (Hava şartları müsade ederse tabii) En azında haftasonunu yalnız geçirmezsem iyi olur, çünkü haftaiçi zaten Elif kreşte oluyor.

Dün kreşten aile fotoğrafı istemişlerdi. En son basılı fotoğrafımız daha Diyarbakır'dan gelmeden önce çekilmiş Mayıs 2009 tarihine aitti. Rezil olduk valla, aile fotoğrafı ama Emre fotoğrafta yok..Elif ise 2.5 yaşında bile değil. Neyse dijital çıkalı normaldir herhalde böyle şeyler. Aslında Diyarbakırdayken yakınımızda fotoğrafçı vardı, her 6 ayda bir gider toplu fotoğraf bastırırdım ama buraya geldik geleli herşeyden mahrum kaldık. Aile fotoğrafını, kesip süsledikleri kağıttan bir çerçevenin içine yapıştırmışlar. Çok şirin olmuştu. En kısa zamanda Emre'nin de olduğu bir aile fotoğrafımızı bastırıp evde benzer bir uygulama yapmayı düşünüyorum.

Ütülerim birikti tam anlamıyla dağ gibi oldular. Ve hala çamaşırlıkta çamaşırlar asılı, kirli sepeti dolu.. Onlar bana bakıyor ben onlara, allahım ne olur bir sabah uyandığımda minik cinler gelip ütülerimi yapmış olsalar :)) Masallardan medet umar oldum :))) Bu hafta temizlikçim de gelmeyince gerçekten çok zor oldu. Tamam yerleri sürekli süpürüyorum ama derin temizlik yapmayınca ev temizlenmiyor işte...

Emre'nin bronşiolit olduğundan bahsetmiştim, doktora götürdük bir sürü ilaç verdi..İlaçlarımızı kullanıyoruz düzenli olarak ama iştahı gitti çocuğun. Bir tek meyvesini çok severek yiyiyor, sebze çorbasını geçtim gece mamasını bile yemez oldu. Ben de bugün değişiklik olsun diye kıymalı tarhana çorbası yaptım. Daha önce çok severek içiyordu ama sanırım domates allerji yapmıştı, yaklaşık bir aydır vermiyordum. İstemediği zaman da başını yan çevirip ağzını öyle bir sıkı kapatıyor ki, kaşık sokmak mümkün olmuyor. Ben de bugünlerde hastalığından dolayı çok zorlamıyorum. İyileştiğinde tekrardan iştahı gelir herhalde değil mi???

Kısa Bir Tatilin Ardından

2010-11-01T13:31:00.007+02:00

Canlarım

Sonunda yoğurt yapmayı başardım. Geçenlerde babaannemiz buradayken onun nasıl yaptığına baktım da, ben meğer biraz ılık yapıyormuşum ve sıcak tutmayı başaramıyormuşum, yün gibi birşeye sarmak lazımmış. O gittiğinden beri yaptığım tüm yoğurtlar oldukça başarılı. Kaloriferlerin yanıyor olması da sanırım büyük bir etken. Neyse yoğurt yapma makinesi almaktan kurtulmuş oldum :) Artık içime sine sine yediriyorum.

29 Ekim tatilimiz havanın fırtınalı ve yağışlı olmasından dolayı evde geçti, tabii hepimiz evde olunca da dağınıklığımız hat safhadaydı. Ben de koyverdim gitti, nasıl olsa pazartesi günü temizlik vardı. Sadece yerleri süpürdüm Emre için. Ama o da ne. Meğer temizlikçim hastaymış, bugün gelemedi. Öylece kalakaldım. İşin kötüsü Emre'nin bronşioliti tekrarladı. Zaten bir süredir vardı, doktorun verdiği şurubu kullanıyorduk ama dün gece çok şiddetlendi. Uykusuz kaldı zavallım nefes alamamaktan, çok sıkıntısı vardı. Bugün doktorumuz da yoğunmuş ama bizimkisi acil deyince neyse ki araya sıkıştırırım sizi dedi. Akşam 6'da gideceğiz bakalım.

Bir yandan Elif'in huysuzlukları, söz dinlememeleri, ağlama krizleri bir yandan Emre'nin emekleyerek artık istediği yere çok hızlı bir şekilde ulaşması, koltuklara tutunup ayağa dikilmesi, dolapları açmaya çalışması....Anlayacağınız zor günler geçiriyoruz ve daha da zorları kapıda...Ama yine de herşeye rağmen değer. Onların bir kahkahası bütün yorgunluğumu ve sıkıntımı alıp götürüyor. Özellikle de Elif'in Emre'ye yaptığı komikliklere Emre'nin kıkır kıkır gülmesi yok mu...Bayılıyorum o anda onları seyretmeye.

Bandırma'da Günlerimiz

2010-10-22T13:32:00.005+03:00

İki haftadır babamız İzmir'deydi. Bugün yola çıktı akşamüstü burada olacak inşallah. Yetişebilirse kreşten Elif'i belki o alır, ne güzel bir sürpriz olur. Bugün kreşe şık elbisesini giyerek gitmek istedi. Geçen sene doğumgününde aldığım elbiseyi, kendi tabiriyle balo elbisesi :))) Aklınıza öyle tüllü müllü birşey gelmesin, bildiğiniz elbise işte ama hani bayramlık seyranlık cinsinden. Altına da ev ayakkabılarını aldı, okulda patikleri yerine onları giydi. Bugün canı böyle istedi, ben de sesimi çıkartmadım. Dün gece migrenim tuttu, bütün akşam odamda yatıp uyumaya çalıştım, kızımı hiç göremedim. Uyuduktan sonra babaannesinin yanından alırken sevebildim onu sadece. Yalnız beslenmemiz ve geceleri yatmamız çok sorunlu oldu bir süredir. Ben okula başlayınca artık kendi başına çok güzel yer diyordum ama şimdi masada bile oturtamıyorum. Gece uykusu konusunda da çok direnç göstermeye başladı. Uyumak istemiyor, saat 11'i geçe ancak yatağa girebiliyoruz, hemen de uyumuyor. Bir de uyumadan önce illa ki evde bir kıyamet kopuyor. Her akşam acaba bu akşam ne yapacak da ipler kopacak diye bekler oldum. Gece olunca strese giriyorum.

Emre artık dizlerinin üstünde ilerlemeye başladı. Ama düşündüğümden çok daha yavaş gelişti bu süreç. Bugünlerde uykularımız da bir acayipleşti. Gündüz uykularından çabuk uyanıyor, geceleri sık uyanıp bir de uyumuyor. Geçenlerde yorgunluktan düşüp bayılacağım zannettim. Şimdi vitamin almaya başladım sabahları. Neyse ki babaannemiz buradaydı da bana çok yardımcı oldu. Hem sabahları biraz dinlenebildim, hem de online alışveriş sitemle biraz daha fazla ilgilenebildim. Çünkü yalnızken gerçekten çok zor oluyor. Alışveriş Cambazı ile ilgilendiğimde evin işleri aksıyor, ütü, yemek vs...Cambazla ilgilenmesem, daha yeni yeni pazarda yer aldığımız için, bu sefer ziyaretçilerimin sayısı düşüyor. Yani boş bırakmaya gelmiyor. Buarada sitemde bebeğinizle ilgili aradığınız herşeyi bulabilirsiniz. Bebek giyim ve gereçlerinin yanı sıra organik temizlik ürünlerimizi de tavsiye ederim. Ben Sodasan'ın genel temizlik ürününü özellikle yerlerde kullanıyorum. Emre bütün gün yerlerde gezindiği için diğer deterjanlar hiç içime sinmiyor. Bu ürünü aynı zamanda ocak temizliğinde de kullanıyorum, diğerleri gibi kokmuyor ve yağ lekelerini çok da güzel çıkarıyor. Bir de Klar'ın elde bulaşık yıkama sıvısını kullanıyorum. Emrenin bazen kaşıklarını ve kaselerini elde yıkamak durumunda kalıyorum, artık içim çok rahat. Organik yumuşatıcı da çok önemli. Ben Elif'te bebek yumuşatıcısı dahi kullanmadım, durulanmadığı için içim rahat etmiyordu. Ama şimdi organik yumuşatıcıyı Emre'de çok rahatlıkla kullanıyorum. Diğer organik ürünlerimizi de inceleyebilirsiniz. Çamaşır deterjanı, kireç sökücü, bulaşık makinesi tozu, camsil vs...Bu organik ürünler konsantre olduğu için diğerleri gibi öyle çabuk da tükenmiyor. Facebook'a üyeyseniz eğer, blog sayfamın sağ altında bulunan Alışveriş Cambazının sayfasını beğenmenizi rica edeceğim. Böylelikle ürün tanıtımlarımızdan ve gelişmelerimizden de haberdar olabilirsiniz. Sitemden güvenli bir şekilde alışveriş yapabilirsiniz. Siparişlerinizi en geç 5 işgünü içerisinde gönderiyoruz.

Emre artık kahvaltılara da başladı. Artık ona tam buğday ya da çok tahıllı ekmeği ufalıyorum, üzerine ıhlamur çayı döküyorum peynir ekliyorum tam yağlı, tereyağ ve pekmez. Şimdilik haftada 2 kere yumurta sarısı koyuyorum bir kaşık. Emre'nin allerjik bünyesi olduğu için bu tür şeylerde çok dikkatli olmam gerekiyor. Neyse ki yumurtadan sonra herhangi bir allerjik reaksiyon göstermedi. Çok da severek yiyiyor kahvaltısını. Bu ayın başında doktora da götürdük, kilosu gayet iyiydi, 8.750 gr.

Havalar Soğudu, Hastalıklar Başladı

2010-10-08T09:57:00.003+03:00

Birkaç güne kalmaz emekleyecek herhalde. Bir süredir zaten sürünerek istediği yere ulaşabiliyordu. İki gündür de poposunu kaldırıp dizlerinin üzerinde durabiliyor ancak henüz ileriye gidemiyor. Elif 6.5 aylıktı emeklediğinde, Emre de herhalde 7.5 aylığı bulmayacak. Buarada birkaç gündür uyandığında onu yatağında parmaklığına tutunmuş ve dizlerinin üzerinde dururken görüyorum. Bu güzel olduğu kadar da biraz ürkütücü. Çünkü yatağını sallayıp duruyor sanki dengesini kaybedecek de düşecekmiş gibi geliyor. Artık parmaklıklarını yukarıya kaldırsam iyi olacak.

Ek gıda maceramız öğlenleri ve akşamları biraz sorunlu gidiyor. Sebze çorbasını hiç sevmiyor. Nane de koydum ama yok. Ne kadar uğraşsam da yine de bitiremyoruz tabağımızı. Yediklerimiz de artık ne uğraşlarla. Akşam verdiğim sütlü pirinçli veya yulaflı buğdaylı mamalar da aynen öyle. Neyse ki meyveleri ve yoğurdunu çok güzel yiyiyor.

Burada hava çok soğudu. Bir de rüzgar..Bandırma zaten rüzgarlıdır bizim bulunduğumuz yer ise uçuyor sanki. Elif geçen haftadan beri antibiyotik kullanıyor zaten nezle, öksürük, ateş...Ondan bana da geçti, bende de birkaç gündür öksürük var. özellikle sabahları öyle fena oluyor ki..Sanki akşam karda yatmışım gibi. Bol sıvı tüketmeye çalışıyorum. Ihlamur çayları, ballı zencefil falan. Emre'yi kucağıma aldığım zamanlarda hep maske takıyorum. Onu korumam gerek ama o da dün nezle olmuş. Gecemiz sıkıntılı geçti biraz. Bronşiolite çevirecek diye çok krkuyorum. Çünkü bütün doktorlar gribal enfeksiyon sonrası bronşiolitin tekrarlaması büyük olasılık diye söylediler.

Bandırma'ya gelmeden önce burada çocukların hep hasta olduklarını duymuştum. Doğruymuş gerçekten. Diyarbakırdayken Elif hiç hasta olmazdı. Buraya geldiğimizden beri kaç kere ateşi çıktı, geçen kış sürekli öksürdü. Bir de bu sene kreş var. Artık durum ne olacak göreceğiz. Neyse ki birkaç gündür sabahları Elif'i kreşe babamız götürüyor da ben ve Emre çıkmak zorunda kalmıyoruz bu rüzgarda. Ama bütün kış nasıl olacak bilmiyorum, bir çare bulmalıyım. Karşı komşuma mı bıraksam acaba? Ama bir değil iki değil... Sürekli de olmaz ki...

Önce Çocuklarımızı Koruyalım

2010-10-05T09:45:00.005+03:00

İnsanın özellikle de küçük çocuğu olduğu zaman daha bir önem veriyor sağlık konusuna. 3.5 yaşındaki kızım ve 7 aylık oğlum...Daha o kadar uzun zamanları var ki hayatta...Ama daha küçücükken onları bir sürü zararlı şeylere maruz bırakıyoruz. Yediğimiz içtiklerimizden tutun da, kullandığımız birçok şey kansorejen etkilere sahip. Cep telefonunu asla ve asla oğlumun eline oynaması için vermiyorum, kızım da şuana kadar herhalde 1 ya da 2 kere konuşmuştur, o da zorunlu olduğu içindi. Telsiz telefonların da en az cep telefonu kadar radyasyon yaydığını biliyor muydunuz? Kanal D'de yayınlanan Doktorum programında bir keresinde ev aletlerinde radyasyon ölçümü yapıyorlardı, gözlerimle şahit oldum. Çocuğumuzun ağladığını duyabilmek için kullandığımız o bebek telsizleri de çok radyasyon yayıyor. Bu nedenle bebek telsizlerini bebeğinizin başucuna değil, odanın bir köşesine koyun ve çocuğunuz uyandığı zaman hemen kapatın. Ve kablosuz modem... O kadar zararlı ki..o kadar olur...Kablosuz modemi bilgisayarınızı kullanmadığınız zamanlarda ne olur kapatın. Yandaki ve üstteki komşlarınızın da bu konuya gereken önemi vermesini sağlayın ki onların radyasyonundan da etkilenmeyin. Mümkünse modeminizi evin en az kullanılan yerine koyun. Çocuklarınız modeme ne kadar yakın durursa radyasyona o kadar maruz kalıyor demektir. Bilgisayarınız internete bağlı olmasa bile yine de radyasyon yayıyor. Başta başında oturan biz olmak üzere, etrafımızdakileri de etkiliyoruz. Bunun için radyasyondan koruyucu cihazlar var, Phoneshield. Radyasyonun etkilerini azaltığı bilimsel olarak kanıtlanmış. Bilgisayarınızda, kablosuz telefonlarınızda ve bebek telsizlerinizde kullanmanızı tavsiye ederim.

2 Milyon Ağaç İçin 2 Milyon İnsan Aranıyor

2010-10-01T18:11:00.002+03:00

İstanbul'a 3. köprü yapmak amacıyla 2 milyondan fazla ağaç kesilecek. İstanbullular bu amaçla 2 Ekim Cumartesi günü saat 20:00'da ellerinde mumlarla İstanbul sahillerinde bu olayı protesto edecek. Siz de duyarlı olun ve destek verin.

http://www.2milyonistanbullu.com/

Evden Çalışıyorum, Mutluyum, Huzurluyum

2010-09-30T23:01:00.005+03:00

Çalışmaya alışmış bir insana evde kalmak çok zor gelir. Ben Elif doğana kadar insan kaynakları alanında çalıştım. O zamanlar eşimin tayini dolayısıyla Diyarbakırdaydık. Yine de oranın en büyük ihracat firmalarından birinde görev yapıyordum. Kızım doğunca onu uzak memlekette bakıcıya emanet etmek istemedim ve işimden ayrıldım. Tabii evde oturmak bana göre değildi. Blog yazmaya o zamanlar başladım. Kızım 1.5 yaşına gelince karşıma çok güzel bir iş teklifi çıktı. Aslında tayinimizin dolmasına 1 sene kalmıştı ama ben ev hanımı olmaktan sıkılmış ve çocuk bakmaktan da bunalmış vaziyetteydim. Ve özel eğitim merkezinde yarı zamanlı psikolog olarak çalışmaya başladım. Bu iş yarı zamanlı olmasından dolayı bana çok iyi geldi. Hem kızımı çok ihmal etmiyordum hem de biraz evden ve kızımdan uzak kalıp onu özlüyordum. Bunu sevmiştim. Derya ablamızı da bu sayede tanımıştık ve çok sevmiştik, tayinimizin çıkışı her üçümüz için de zor olmuştu. Bandırma'ya gelir gelmez ikinci bebeğime hamile kalınca hiç iş aramaya kalkışmadım. Aynı kızım gibi oğlumu da biraz ortaya çıkıncaya kadar kendim büyütmeye karar verdim. Bu arada bloğumu yazmaya devam ediyor ve gün geçtikçe izleyicilerim artıyordu. Ama evde kalmak bana göre değil ya bir tane daha blog açtım, Annelere Özel. Bu bloğum daha profesyonel yazılar içeriyor. Blog yazmasına yazıyorum ama benim asıl gönlümden geçen evden iş yapmaktı. İnternet üzerinden kazanç sağlamaktı. Hayat zor, ikinci bebeğimizi bekliyoruz, batıdayız ve tek maaşız. Birşeyler yapmam lazımdı. Derken karşıma yine bir fırsat çıktı. Sanal Mağaza....Evet herşey o kadar kolaydı ki...Aslında biz bu işe girerken ortada herhangi bir mağaza falan yoktu herşey sadece bir proje idi. O nedenle çok uygun fiyatla bir sanal mağaza sahibi oldum. Ben sadece alan adımı aldım, gerisini onlar hallettiler. Bana hazır kurulmuş, pos sistemi hazır, şuan için halihazırda 10binden fazla ürünü olan, faturası, tedarikçisi, kargosu ile uğraşmadığım bir entegre sanal mağaza verdiler. Alışveriş Cambazı...Benim tek yapmam gereken siteme ziyaretçi çekmek ve satış yapmak...Bu tam da bana göre bir işti. İki çocuk annesi olarak günümün nasıl yoğun geçtiğini tahmin edersiniz. Bana bütün gün bilgisayar başında oturabileceğim bir iş uygun olmazdı. Şimdi günde sadece oğlumun uyduğu zamanlarda birkaç saatimi ayırarak evimden iş yapıyorum. Kendi mağazamın pazarlamasını yapıyorum. Bu blogda da bu kadarcık reklam yapmam da doğal değil mi?

Neler mi var? Bilgisayar, cep telefonu, bebek giyim ve gereçleri, ekolojik temizlik ürünleri, iç giyim, ev gereçleri, zayıflama ürünleri, cilt ve saç bakım ürünleri ve daha pek çok kategori. Her geçen gün de eklenmeye devam ediyor. Sitemin güvenliğinden de hiç süpheniz olmasın. Bizde herşey şeffaf. Tıklayın görün

Aslında benim demek istediğim eğer evhanımı iseniz ve evden iş yapmak gibi bir düşünceniz varsa bu işi siz de düşünün derim. Çok az bir maliyetle benim sanal mağazam gibi bir sanal mağaza sahibi olmak istemez misiniz? Eğer ben bu işle ilgileniyorum diyorsanız bana bilgi@alisveriscambazi.com adresinden ulaşabilirsiniz. Size çok daha detaylı bilgi verebilirim. Kendiniz araştırmak isterseniz de www.justandfast.com adresini ziyaret edebilirsiniz.

Çok yakında bazı kampanyalarla karşınızda olacağım. Siz değerli okuyucularımın desteklerini bekliyorum. Beni takip edin :)

Tarhana Çorbasını Çok Sevdik

2010-09-27T14:34:00.004+03:00

İkinci çocuk gerçekten de çok daha rahat büyüyor. Elif'te çok titizlikle davrandığım birçok konuda şimdi biraz daha rahat olabildiğimi görüyorum. Daha deneyimli olmanın getirdiği soğukkanlılık, olgunluk ve öngörü...Annelik içgüdüsüne de çok inanırım.

Doktorumuz 6. ayda bize sebze çorbası, meyve püresi, yoğurt ve mamaya başlatmıştı. Sebze çorbasına patates, havuç ve pirinç ile başladık. Sonra kırmızı mercimek, bulgur ve irmik ilave etmemizi söyledi. Ben ilk patates, havuç ve pirinç yaptım. Ancak benim oğlumun zaten kabızlık sorunu var ve bu verdiklerimin hepsi kabızlığını pekiştirici şeyler. Bir sonrakine kabak koydum sonra doktorun dediğine göre devam ettim. Yalnız dün bir değişiklik yaptım. Tarhana çorbası verdim. Hem de domatesli. Domates konusunda biraz çekindim ilk başta acaba allerji yapar mı diye. Sonra domatessiz tarhana çorbasının da birşeye benzemeyeceğine karar verdim ve domates de koydum. Emre nasıl da iştahla yedi görmeliydiniz. Sebze çorbasını ne maymunluklar yaparak yedirirken bunu nasıl bitirdiğini anlamadım bile. Elif de aynı şekilde çok severdi hatta Elif ek gıdalara çok zor geçmişti, 7.5 aylıkken tarhana çorbasını içmişti ilk kez. İki gün tarhanadan sonra yarın yine sebze çorbası yaparım, sonra yine tarhana...değişiklik olur işte.

Meyvelerden armudu ve şeftaliyi çok seviyor. Elma yerken çok zorlanıyor. Suyunu içiyor sonra elmanın rendesi ağzından posa gibi kalıyor, onu yutmakta çok zorlanıyor. O nedenle de pek keyif almıyor. Şimdilik elma, armut, şeftali ve muz veriyorum.

Yoğurt konusunda çok denedim, denedim ama maalesef artık pes ettim. Olmuyor işte, sütlerden mi yoğurttan mı bilmiyorum tutmuyor.... Ben de şimdi bazen Sütaş'ın bebek yoğurdundan bazen de bizim yediğimiz yoğurttan veriyorum artık. Çok üzgünüm ama gerçekten çok denedim...

Neyse ki domateslerimiz var bu sene bol bol. Hem babaannemiz hem de anneannemiz bol bol yaptılar. Geçen senelerde sadece ben yapıyordum ancak 2 kavanoz çıkarabiliyordum. Bu sene sanırım 11 kavanoz kadar var. :)) Çok mutluyum...Domatesi nasıl yaptığımı merak edenler varsa hemen anlatayım. Çok iyi yıkadıktan sonra kabuklarıyla blenderdan iyice geçiriyorum. Tencereye koyup 20-30 dakika kadar kaynatıyorum, biraz tuz atıyorum (tuz bakteri barındırmaması açısından çok önemli). Altını kapatır kapatmaz daha kaynarken hemen kavanozlara dolduruyorum, kapağını sıkıca kapatıp ters çeviriyorum. Soğuyana kadar 1 gün kadar öyle bekliyor. Bu haliyle buzdolabında saklamanıza gerek yok, ışık almasın yeter. Ancak kullanmaya başlayınca, açınca muhakkak buzdolabına girmeli. İşte bu kadar...Ben öyle pek marifetli bir anne değilim bu konularda kendimce birşeyler yapmaya çalışıyorum sadece. Çocuklarım için sağlıklı olması çok önemli.

Haftasonu Erdek'e gittik yine, ama bu sefer hava o kadar güzeldi ki, pazar günü dayanamadık denize girdik. Elif'de nezle ve öksürük olduğu için onu denize sokmadık ama güneşten faydalandırdık. Ancak deniz akvaryum gibiydi desem abartı olmaz, kimsecikler de yoktu...Sonra biz çıktık hava bir lodos yaptı, o güzelim deniz gitti acayip dalga başladı ve çok kirlendi. Neyse ki çok güzel bir denizde kapanış yapmış olduk. Herhalde bir daha giremeyiz diye düşünüyorum. Seneye inşallah...

Emzirme Reformunu Destekliyorum

2010-09-19T17:25:00.005+03:00

Biraz geç haberim oldu...Sevgili Blogcu Anne bir kampanya başlatmış ne zaman önce. "İlk 6 ay sadece anne sütü". Bunu zaten herkes biliyor dediğinizi duyar gibiyim. Ancak veriler gösteriyor ki,, biz herkesin bildiğini düşünüyoruz ama hala bilmeyen ya da bilip de uygulamayan veya uygulayamayan birçok anne var. Özellikle de çalışan anneler için durum hiç de kolay olmuyor. Siz en iyisi Emzirme Reformu Manifestosunu okuyun ve ne demek istediğimi daha iyi anlayın. Eğer destek vermek isterseniz de yandaki logoyu bloğunuza yapıştırın ve link verin ya da manifestoyu email yolu ile arkadaşlarınıza gönderin.

Ben bu çalışmayı başlatan ve destekleyen herkese çok teşekkür ediyorum.

Kitap Kampanyası

2010-09-17T13:57:00.003+03:00

Prof. Dr. Sabiha Paktuna Keskin'i herhalde birçok anne biliyordur. Biraz önce haberdar olduğum bir haberi sizinle paylaşmak istedim. Sabiha Hanımın "Çocuğunuzu Yeteneğini Keşfedin" adlı kitabı 3-5 yaş arası çocuğu olan ebeveynlere ücretsiz olarak dağıtılıyor. Tek yapmanız gereken aşağıdaki linke tıklayark formu doldurmak, siz sadece kargo ücretini ödüyorsunuz o kadar.

Bu haberi sizinle paylaşmamın sebebi ben birkaç ay önce almıştım bu kitabı hem de yanılmıyorsam 22tl ödeyerek. Ama gerçekten çok iyi hazırlanmış bir kitap olduğunu düşünüyorum. O nedenle ileride oğluma uygulayabilmek için bir tane sipariş verdim. İçeriği çocuğunuza uygulayacağınız testlerden oluşuyor. Yani öyle okuma kitabı değil. Oldukça uzun bir zaman ayırarak sabırla ama çocuğunuzu da sıkmadan çocuğunuza testi uygulatmanız gerekiyor.

Tüm annelere tavsiye ediyorum.

http://www.anaokuludergisi.com/hosgeldiniz.aspx

Ek Gıdalara Başladık

2010-09-16T14:57:00.005+03:00

Bayram öncesinden beri oldukça yoğun bir tempoda koşturup duruyorum. Bayramda tüm aile Erdek'te toplandık. Ablam, kuzenlerim, arkadaşlarım vs..Çoluk çocuk, kalabalıktık ama hava da çok güzel olduğu için çok güzeldi. Gerçi babamızın bayram öncesinde başlayana faranjiti bayramda da geçmeyince onun için çok da keyifli geçemedi. Bayram dönüşünde ise babamızı Ankara'ya uğurladık. Ama bu sefer iki çocukla tek başıma gerçekten çok zorlandım. Elif her ne kadar gündüzleri kreşte de olsa, Emre artık o kadar hareketlendi ki, oturmaktan ve tek başına kalmaktan hiç hoşlanmıyor. O nedenle o uyanıkken hiçbir iş yapamıyorum.

Bizim çocuklar

Bayram öncesinde 6. ay kontrolümüze gitmiştik. Emre'nin biraz kilo vermiş olduğunu gördük çok üzüldüm. Doktor d-vit yerine supravit verdi bir ölçek. Bir de dişleri için d-flor. Bilmiyorum flor çok gerekli mi? Elif'de hiç kullanmamıştım. Meyve pürelerine bir süredir başlamıştık, artık ikindide yarım kahve fincanı kadar yoğurt veriyorum, bir de gece yatmadan önce sütlü pirinçli mama. Yarın da artık sebze çorbasına başlayacağım. Üzüldüğüm , iki seferdir evde yoğurt yapmaya çalışıyorum ama olmuyor nedense. Bugün yine denedim şansımı bu sefer biraz daha sıcakken mayaladım ama bilmiyorum artık.

Geçenlerde internetten yukarıda gördüğünüz meyve emziğini aldım. Filenin içine meyveyi koyuyorsunuz, bebeğiniz onu emiyor, ısırıyor. File meyvelerin çıkamaycağı kadar sık merak etmeyin. Böylece hem meyveleri güvenle eline verebiliyorsunuz, bebeğiniz hem dişlerini kaşıyor hem de oyalanıyor.

Bu sabah aşıya gittik. Dün Hepatit B aşısını yaptırmıştım, bugün de karma ve pnömokok yapıldı. Şimdi bir süre aşımız yok artık...

Emre bayram öncesinden beri artık desteksiz rahatlıkla oturabiliyor. Tabii zaman zaman dengesini kaybettiği oluyor o nedenle ben yanlarına yine yastık koyuyorum ki başını çarpmasın. Bir de artık sürüne sürüne istediği yere gidiyor. Özellikle de halının dışına çıkıp da parkeye geldiğinde rahatlıkla kayabiliyor, tutabilene aşk olsun :)

Elif ise okula gidip geliyor. Dün biraz sorunumuz oldu. Aslında evden çıktık herşey yolunda, okula girdi, terliklerini giydi beni öptü gitti. Sonra birden yanıbaşımda bacağıma yapışmış buldum. Ne olduğunu tam olarak anlayamasam da sanırım bütün çocukların mutfakta kalabalık bir şekilde olması onu tedirgin etti, çekindi diye düşünüyorum. Ama ne inat, ne dediysem ikna edemedim, giydi ayakkabılarını çıktı dışarıya. Sonra eve geldik, ben onunla sürekli konuşuyorum falan, en sonunda matarası okulda kaldı diye çok ağladı ben de almak istiyorsa okula devam etmesi gerektiğini, hala bir şansı olduğunu söyledim. Saat 10 gibi tekrardan gittik okula. Arada sırada bunları yaşamamız normal. Elif çok sosyal, girgin bir çocuk gibi görünse de kalabalık ve bilmediği ortamlarda çok çekingen oluyor. Bir de yaramaz çocukların olduğu ortamlardan hiç hoşlanmıyor. Umarım zamanla bu konuda kendini geliştirebilir.

Zafer Bayramınız Kutlu Olsun

2010-08-29T15:43:00.001+03:00

Vatanımıza, cumhuryetimize sahip çıkalım...

Oğluşumun Başına Gelenler...Elif'imin Kreş Günleri

2010-08-26T13:44:00.004+03:00

Aslında bugün sizinle Elif ile ilgili güzel bir haberi paylaşacaktım ama az önce başıma gelen üzücü bir olayı anlatmak istiyorum önce. Emre yataktan düştü....Hem de bizim yatağımızdan, 56 cm...Allahım ben nasıl oldu da onu tekbaşına yatakta bıraktım...Ama yatağın ortasındaydı, yan taraflarında engeller vardı ve ben Emre'nin banyo küvetini yerine kaldırıyordum. Ama gözüm hep ondaydı. Sonra bir anda ağlama sesi...Hangi arada düştü anlamadım...Öyle kızgınım ki şimdi kendime...Bebişim nasıl da ağlıyordu...Tabiii onla birlikte ben de başladım ağlamaya..Sonra toparladım kendimi, başının arkasını vurduğu belliydi, kızarmıştı. Hemen soğuk kompress yaptım oraya. Kucağımda bir süre ağladı ama çabuk da sakinleşti. Sonra kollarını bacaklarını şöyle bir kontrol ettim, acıyan bir yeri var mı diye...Yok gibiydi. Genel görünümü de gayet iyiydi. Gülücükler saçmaya devam ediyordu. Ama ben gözünün içine bakıyorum, kayma var mı, kusacak mı diye...Aksi gibi de tam uyku saati idi. Biraz bekleteyim dedim ama nafile, öyle uykusu vardı ki, tam da banyo sonrası tabii. Neyse emzirdim uyuttum. Sonra başladım internette araştırmaya. Genel olarak hep genel görünümü iyiyse sorun olmayacağından bahsediliyor ama bazı ölüm haberlerini de okuyunca hemen doktorumuzu aradım. İlk 24 saatin önemli olduğunu ancak tedirgin edecek bir değişiklik yoksa çok endişelenmememi söyledi. Şimdi gidip gidip nefes alıyor mu, kusma var mı diye uykusunda kontrol ediyorum. Allah kimsenin başına vermesin, nasıl bir suçluluk duygusu kaplıyor insanı. Yatağa bakıyorum, yere bakıyorum, ahşap parke, ne kadar yumuşak düşebilir ki...Küt diye vurdu kafayı herhalde diye düşününce deli olmamak elde değil. Öyle dikkatsiz ve bilgisiz bir insan da değilim ama...İnsanın yaşayacağı varsa oluyormuş demek.

Neyse güzel haberi vereyim de üstümdeki sıkıntıyı dağıtayım biraz. Elif pazartesi günü kreşe başladı. Çok sevdiği bir arkadaşı ile birlikte olması alışmasında önemli bir rol oynadı. Onları sınıfta bırakıp çıktık, öğretmen ağlarsa öyle hemen bizi çağırmayacağını söyleyince biz de evlerimize gittik. O gün çok tedirgindim. Hem ev telefonum hem de cebim her çalışında acaba okuldan mı arıyorlar diye endişeleniyordum. Özellikle de uyku ve uyanma saatinde. Uyanma saatinde ben zaten her an evde fırlayacak şekilde hazır ve nazır bir şekilde bekledim. Saat 4 gibi almaya gittiğimde ise daha yeni yataktan kalkıyordu, keyif yapmak istemiş hanımefendi :) Hiç görünmedim baktım keyfi yerinde 5'de tekrar gelmek üzere ayrıldım. Çok güzel uyumuş ve hiç ağlamadan uyanmış. Nasıl bir şartlanma bu böyle. Ben 1 yıldır ağlamadan uyansın diye ne diller döktüm..Öğretmeni söyleyince hemen kapmış....İlk iki gün biraz tuvalet vukuatımız olmuş, kendini oyuna ve arkadaşlarına kaptırınca unutmuş tuvaletinin geldiğini. Dün herşey yolunda idi. Ben de onu markete götürüp istediği çikolatayı alarak ödüllendirdim. Yani anlayacağınız alışma sorunu yaşamadık şuana kadar. Gayet istekli bir şekilde gidiyor hatta dönüşte, bahçeye çıkmış oluyorlar, gelmek istemiyor. Dün girdim bahçeye bir baktım bizimkisi kuzunun peşinden koşturup duruyor. Hayvanlar, park, kum havuzu vs...neden gelmek istesin ki gerçekten de...

Yiğit ile beraber başlamalarının çok avantajlı olduğunu düşünürken aslında dezavantajı da varmış düşünemedik. Okulda sürekli birbirleri ile oynuyorlarmış. Yemekte beraber, oyunda beraber...başka çocuklarla fazla oynamıyorlarmış. Öğretmen yemekte ayrı yerlere oturtmuş, bizimkisinin suratı beş karış olmuş. Zaten geçenlerde "babam duymasın ben Yiğit'e aşığım, onunla evlenceğim" diye söylüyordu, allah sonumuzu hayrede....

Meyve Pürelerine Başladık

2010-08-22T16:32:00.005+03:00

Bugün Emre'ye ilk ek gıdasını verdik. Elma püresi...Yaklaşık 2 kaşık verdik. Ama daha önce tattırdığımız karpuz ve soğan gibi çok sevmiş görünmedi, belki de ağzına biraz pütür geldiği için yadırgamış da olabilir. Önümüzdeki günlerde anlarız. Birkaç gün elma ile devam edeceğim, sonra şeftaliye geçmeyi düşünüyorum.

Geçtiğimiz hafta eşim izindeydi. Biz de sık sık Erdek'e gittik. Sonra birden ani bir kararla Altınoluk ve Asos'a gittik. İki gecelik gezimiz çok ani ama bir o kadar da keyifli idi. Ama ani derken gerçekten çok aniydi. Erdek'e annemlere gitmiştik, belki bir gece de kalırız diye yanımıza birşeyler almıştım. Sonra kalmaktan vazgeçtik ve denize gitmeye diye arabaya bindik, bir baktım ki Edincik tarafına doğru yol alıyoruz. Nereye diye sorduğumda "Asos" cevabını aldım ve şok oldum tahmin edersiniz ki...Hemen kafamdan hesap kitap yapmaya başladım, Emrenin ve Elif'in neleri var yanımda diye. Kıyafetleri idare edecek gibiydi. Takmadım hiçbirşeyi kafama, yola devam ettik. Altınoluk'a vardığımızda 22:30 olmuştu, bir pansiyonda kaldık o gece. Ertesi gün de denize girdik sabahtan, sonra Asos'a doğru devam. Asos'a varmadan Kadırga Koyunda kalın demişti kuzenim. Ama biz kadırga koyunun tam olarak neresi olduğunu bilemedik bulduğumuz ve beğendiğimiz bir otele yerleştik. Villa der Mar adında küçük bir otel. Samimi bir ortamı vardı. Havası ve Denizi muhteşemdi. Orada da bir gece kaldık. Eşyalarımız bizi daha fazla idare edecek gibi olmadığından dönüşe geçtik. Ben normalde haftasonu Erdek'e annemlerin yanına bile giderken kocaman bir çanta hazırlayan bir insanımdır. Hala nasıl oldu da bu tatile böyle daldım şaşırıyorum ama dediğim gibi öyle keyif aldım ki...Eşyamız olmadığı için herhalde telaşemiz de olmadı. Bu tatil hiç unutamayacağım bir anım olarak kalacak. Maalesef fotoğraf makinemiz yanımda değildi :((( Herşey sadece bizim hafızalarımızda kalacak...

Elif de yarın kreşe başlayacak. Tüm malzemelerimizi hazırladık. Nevresim takımı, diş fırçası, macun, terlik, matara vs.vs....Elif'ten çok ben heyecanlıyım. Umarım herşey yolunda gider. En çok endişe duyduğum konu da uyku...Bir şekilde uyusa bile uyandığında nasıl olacak....Çünkü Elif öğle uykusundan çok korkarak uyanıyor. Çılgınlar gibi bağırıyor, bazen ben yanında olsam bile annemi istiyorum diyor, beni bile gözü görmüyor. Okulda bu durumun değişmesi için büyük umutlar beslediğim kadar çok büyük de endişelerim var. Zaten eğer okulda da devam ederse İstanbul'a bir çocuk psikoloğuna götürmeyi planlıyorum.

Sıcaklar ve Bandırma'da Yaşam

2010-08-10T16:05:00.003+03:00

5 aylık kontrolümüzü yaptırdık geçenlerde. Kilo alımı ve boyu normal bir şekilde devam ediyor. 8.500gr olmuş Emrecik. Elif'in muayene kartına şöyle bir baktım da Elif 10 aylıkken 8.360gr imiş :)) Nasıl da zayıfmış meğer Elifim, oysa bana o zamanlar toparlacık geliyordu :)
Doktor 15 gün sonra meyve püresine başlayabileceğimizi söyledi. Umarım Elif'de yaşadığımız sıkıntıları Emre'de yaşamayız. Gerçi şimdilik herşey yolunda gidecek gibi görünüyor. Daha önceki yazımda da bahsettiğim gibi ne tattırsak seviyor.
Yalnız gece uykularımız hala çok kötü. İki, bilemediniz iki buçuk saati geçmiyor ki, başlıyor sesi çıkmaya. Bugünlerde havalar da feci sıcak ve nemli, uyanınca tekrar uyumaya geçmek için bayağı bir uğraşıyorum. Her uyanışımda öyle bir su içiyorum ki, her gece bir sürahi yetmiyor sabaha karşı gidip sürahimi dolduruyorum. Emişirken ikimiz de kanter içinde...İkimiz de isilik olduk valla. Bana geceleri öyle bir kaşıntı basıyor ki...Sıcak ve nem...bu ikili çok fena...
Emre'nin oyucaklara ilgisi Elif'ten daha fazla sanki. Elif'in hiç yüzüne bile bakmadığı çıngırakları ve dişlikleri Emre görünce bile heyecanlanıyor yavrum...Aslında kendi kendine takılmayı seven bir bebek..tabii bir yere kadar....Son günlerde sıcaklardan da herhalde koltuğunda oturmaktan çabuk sıkılıyor. Kaldırıyorum arkası ter içinde kalmış zavallının.
Elif ise hayatından gayet memnun. Buradaki arkadaşları da geldi birerbirer. Bazen tam da evimizin önündeki parka bile yolluyorum. Bu sene daha küçük yollamam diyordum ama birgün balkonda otururken çok gitmek istedi. Emre de uyuyordu. Baktım ortalık çok sakin, karşı komşumuzun kızı da oynuyor tek başına. Bir cesaret hadi git dedim. Tabii bu kararda güvenli bir çevrede yaşıyor olmamızın etkisi var. Ben de balkondan seyrettim onu. Dün de ilk defa diğer arkadaşlarıyla birlikte çıktı. Başlarında 9 yaşında bir tane de ablaları vardı, iyi oldu. Çok güzel eğlendiler. Öyle yorulmuş ki, akşam yemeğinden sonra "anne benim çok uykum geldi" diye sızlanmaya başladı. Saat 10'du ikimiz birlikte yatağa girdik. Meğer benim de uykum gelmiş de haberim yokmuş :))) Ona rağmen sabah yine erken kalkarken zorlandım...

5. Ayımızı Doldururken

2010-08-05T16:21:00.006+03:00

Öğlen yemeğinden sonra önce Emre'yi uyuttum sonra da Elif ile birlikte biraz ben de uyumaya niyetlendim. Hergün aynı şey mi olur??? Tam uykuya dalarken Emre'nin sesi geliyor, gidip yatağını sallıyorum o uykuya devam ediyor ama benim uykum kaçtı bir kere...Öğlenleri neredeyse hiç uyuyamıyorum.
Neyse bugün madem uykum aydı, onlar da uyurken internete gireyim, Annelere Özel adlı bloğuma birşeyler yazayım dedim. Onu çok ama çok ihmal ettim. En son 15 haziranda yazmışım. Tam bilgisayar başına oturdum ki Emre yine başladı ağlamaya. Onu kucağımda susturmaya çalışırken Elif de başlamasın mı???? Hangisine öncelik versem acaba diye panik halindeyken neyse ki Elif fazla uzatmadı ve tekrar yattı. Ama Emre hiç uyumadı. Ben yatırıyorum, 5 dakika sonra yine başlıyor. Acaba diş sıkıntısı mı var anlamadım. Bir de dün gece sivrisinekler çok feci ısırmışlar, belki de kaşıntısı vardır. Kaşıtıları için Fenistil kullanıyorum. Neyse sonuç olarak Emre hiç uyumadığı için Annelere Özel yine ertelendi :(
Geçtiğimiz haftasonundan beri sıcaklar fena bastırdı. Geceleri uyumakta zorlanıyoruz. Çocuklar da tabii perişan halde. Elif kışın bile terleyen çocuk artık siz düşünün halini...Emre ise kucağımda emerken ikimiz de kanter içinde kalıyoruz. Bezini sık sık açıyorum, poposunu havalandırmaya çalışıyorum. Ben Emre'nin altını hala ıslak pamukla temizliyorum ve kuruluyorum. Islak mendilleri sadece dışarıda zorunluluktan kullanıyorum. Elif'te de aynısını yapmıştım. Islak mendillerin çok zararlı maddeler içerdiğini biliyorsunuzdur herhalde. Elif büyüdüğünde de poposunu hep yıkamaya çalışmıştım. Umarım aynı özeni oğluma da gösterebilirim.
Elif bugünlerde tuvaletini kendi başına yapmaya başladı. Arada bir sen yaptır diye tutturuyor ama genelde hep kendi başına gidip hallediyor. Bazen "bittiiii" diye bağırıyor, bazen de kendi temizliğini kendisi yapıyor. Ellerini de yıkamayı ihmal etmiyor neyse ki...Okula başlamadan bu alışkanlığı kazanması iyi oldu.
Önümüzdeki ay kreşe başlatacağız Elif'i. Şimdilik o da pek heyecanlı. Umarım başladığı zaman cozutmaz.
Emre de 5 aylık oldu. Yarın doktora kontrole götürmeyi düşünüyorum. Valla doktor ilk başlarda obez diyordu ama kilo alımı sanırım son zamanlarda oldukça yavaşladı. Zaten o hızda gitseydi sonu çok fena olurdu herhalde :) Dönmelere başladğını söylemiştim, artık kucağımızda bayağı dik oturabiliyor. Yavaş yavaş yastıklarla destekli bir şekilde oturtmaya başlayabiliriz sanırım.
Doktor hernekadar yapmayın dese de, ara sıra birşeyler tattırıyoruz. Mesela geçenlerde kırmızı soğan değdirdik nasıl sevdi, anlatamam. Alınca ağzından kıyameti kopardı valla...Soğanı emdi durdu, bir de karpuz...Elimi tutup ağzına götürüşünü bir görseniz...Nasıl iştahla saldırıyor :)))
Geçen haftasonu Erdek'e gittik yine. İstanbul'dan da arkadaşlar gelmişti, manga yapmaya çevre köylerden birine gittik. Deniz öyle güzeldi ki, dayanamadık sonunda Emre'yi denize soktuk....

Yorucu Yaz Günleri

2010-07-29T14:20:00.006+03:00

Biliyorum çok ihmal ettim. Ama her yaz olduğu gibi bu yaz da çok koşuşturmacalı geçtiği için günlerce bilgisayara bile giremediğim zamanlar oluyor. Haftaiçi Bandırma'da ev işleri ile uğraşıp, haftasonu da Erdek'te tatil yapıyorum. Geçen haftalarda eşimin iki haftalık izni vardı, Erdek'e taşındık yine, arada da Ayvalık yaptık 3 gece. İki çocukla tatile çıkmak öncesinden bile yorucu oluyor. Valizi hazırlarken hem beynim hem ayaklarım patladı...Bir de öyle pratik bir insan değilim ki...Bazıları 3 günlük tatil için üstüne 2 tişört bir şort alır yeter, ben öyle olamıyorum maalesef. Neyse ki yine de 4 kişi bir valiz ve bir çantaya sığışabildik :) Sarımsaklı plajında bir otelde kaldık. Olivera Zeytinci resort Hotel...Oteli beğenmedim, eskiydi biraz ama bir sıkıntımız da olmadı..Denizi muhteşemdi, akvaryum gibi. Marmara denizinden sonra biraz tuzlu ve biraz da soğuktu ama temizliği herşeye değerdi bence. Emre'nin de ayaklarını soktuk biraz. İlk önce soğuk geldi ağladı ama sonra alıştı. Aşıları bitmiş olsaydı sokacaktım ama cesaret edemedim. Elif ise bol bol yüzdü.

Şeytan Sofrası

Elif bu yaz başında pek isteksizdi denize girme konusunda. Üzülmüştüm çok, niye böyle oldu diye. Ama sonra bir açıldı, şimdi artık kolluklarını takıp bizimle açıklara kadar gelebiliyor. Ve sudan çıkmak bilmiyor. Aynı benim çocukluğum gibi morarıyor dudakları ama hala çıkmak istemiyor.
Emre de zavallım hep kumsaldan bakmakla yetiniyor şimdilik. Artık bu yaz böyle geçsin bakalım. Ağustosun 6'sında 5. ayımız bitecek. Kilo alımı öyle eskisi gibi değil, ama hala tosuncuk. Yalnız gecelerimiz çok zor geçmeye başladı. Birkaç hafta öncesine kadar akşam 8'de yatırdığım, gece 2'de kalkan çocuk gitti yerine her iki saatte bir kalkan hatta geceleyin uykusu ayılıp da bana gülücükler saçan bir çocuk geldi. O yüzden sabahları biraz perişan bir vaziyette uyanıyorum. Buaralar Pharmaton adında yorgunluğa karşı bir vitamin kullanıyorum. Elif de de aynısını kullanmıştım, onunla ayakta kalabiliyorum bu zor günlerde.
Emre biz tatile çıkmadan önce dönmeye başladı. Şimdilik hala kolunu kurtaramıyor ama ne zaman yatırsam hep dönüyor, ya da kucağıma alsam hep eğilmek istiyor. Sanki otursa daha rahat mı edecek ne???? Elif'deki gibi çok hijyen olmamız mümün oluyor maalesef. Evde hijyen konusunda daha çok yol katetmesi gereken biri var malum...Çıngırakları falan bir bakıyorum yerde, bir bakıyorum Emre'nin ağzında...Ama anladım ki hijyen şartlarına dikkat etmesek de birşey olmuyormuş. Gerçi Elif'de de ilk başlarda çok titizleniyordum ama sonra baktım olmayacak rahat davranmaya başlamıştım. Özellikle de babasının o ilk pet şişeyi eline verişindeki duygularımı hiç unutmuyorum. Bari şişenin altını ağzına sokmasın diye yalvarırdım eşime. O tabii bana göre o kadar rahattı ki..Emre'de bazı şeylere alışmam o nedenle daha kolay oluyor. Elif mikroplara karşı dayanıklıydı, inşallah Emre de öyle olur. Gerçi Emre'nin biraz allerjik bir bünyesi varmış. Doktor zaman zaman sıkıntılar yaşayabileceğimizi söyledi. Hatta geçirmiş olduğu bronşiolit bile allerjik bünyesi ile ilgiliymiş. İleride yine tekrarlayabilir dedi. Bir de şu değişik tatları tattırma davası var. Elif de hiçbirşey tattırmamıştık, sonra ek gıdalara başladığımızda çok sıkıntı çekmiştim. 7.5 aya kadar ek gıda almamıştı. O nedenle Emre'ye bazı meyveleri tattırmıştım. Kavun, karpuz gibi...Ama doktor onu da yapmayın dedi, allerjisini tetikleyebilir dedi.

Haftasonu yine Erdek'teyiz. Bana yine bir süreliğine mola...

Emre 3 Aylık

2010-06-10T16:24:00.006+03:00

Salı günü Emre'yi kontrole götürdüm. 5 haftada 1.5 kilo almış olmasından ve kilosunun 7.5'a ulaşmış olmasından dolayı doktor bebeğime obez teşhisi koydu maalesef. Ama sadece anne sütü verdiğim için yapacak birşey de yok. Gerçi benim etrafımdaki çok kilolu bebekler yürümeye başlayınca yavaş yavaş verdiler kilolarını hatta içlerinde 3.5 yaşında olup da çok zayıf bile olan var. O nedenle şimdilik endişe etmemeye çalışıyorum. Tabii emzirmeyi azaltma gibi bir durum sözkonusu bile değil. Doktor bir de ciğerlerinde yine hırıltı duydu. Ben de Emre'nin geceleri düdük gibi öttüğünü söyledim. Ona göre bu durum şişman çocuklarda olurmuş ama ben yine de İstanbul'daki doktorumuza danıştım bu konuyu. O da teşhis çok önemli dedi, belki de bronşiolit ile ilgili olabilir ve spray kullanabilirsiniz deyince şimdi başka bir doktora daha götürmeye karar verdim. Durum böyle olunca dün gece Emre ötüp durdukça benim de uykum kaçtı maalesef.
Buarada kafasında konak olduğunu söylemiştim size. Ben bebek yağı kullanıyorum, bekletiyorum, beklerken tarıyorum ve yıkıyorum. Birileri bana şiddetle karbonatı tavsiye etti. Ben de yağlı olmadığı için temizlenmesi kolay olur diye onu kullandım ama hiç memnun kalmadım. Hem çocuğun kafası bembeyaz kaldı, hem de acayip saçı döküldü. Ondan sonra yine bebe yağına döndüm.
Bugünlerde ellerini emmeye başladı. Hem de ne emmek. Şapırdata şupurdata. Öyle de keyif alıyor ki...Artık öyle eskisi gibi yatmaktan da hoşlanmıyor, bir süre sonra kucakta gezmek istiyor. Ama yine de beni çok yorduğunu söyleyemem. Şimdilik her işimi yetiştirebiliyorum. Biraz ütülerim birikiyor o kadar...
Buarada Elif'in bebeklik oyuncakları birbir çıkmaya başladı. Önce egzersiz arkadaşımı çıkarmıştım şimdi de artık oyun halısını...Şuanda pek sevdi, sesi çıkmıyor yatınca hatta heyecanlanıyor. Tabii ablası böyle eğlenceli bir oyuncak çıkınca durur mu hiç :)) Sürekli yanıbaşında, hatta içinde .....

Elif de bugün babaannesi ile birlikte Erdek'e gitti, orada kalacak buakşam. Ben de biraz nefes alacağım. Yarın da hava güzel olursa Emre'yi alıp ben de bir iki geceliğine kaçacağım. Gerçi Emre yatağında rahat ediyor orada nasıl uyutacağız çok tedirgin oluyorum ama orada da bol bol dışarı çıkıp gezme fırsatımız olacak. Babamız olmadığı için iki çocukla Bandırma'da tek başıma hareket kabileyetim çok kısıtlı oluyor. En azından Erdek'te babaennemiz yanımızda olacak.

Anaokulu konusunda çok kararsızım hatta vermeyi düşünmüyordum ama yine de burada çok tavsiye edilen bir anaokulu vardı bugün oraya gittik Elif ile. Elif memnun kaldı tabii ama ben kızımı oraya layık göremedim. Beklentimden oldukça düşüktü. Şimdi yarın bir iki yere daha bakacağım. Eğer gerçekten hoşuma giden, içime sinen bir yer olursa belki haftanın 3 günü yollamayı düşünebilirim. Baktım ki hepsi aynı, o zaman benimle birlikte evde kalsın. Bir sonraki seneye düşünürüm. Büyüdükçe ileri daha da zorlaşıyor aslında. Okul gerçekten insanı çok düşündüren bir durum. Özellikle de böyle ilçede yaşıyorsanız maalesef çok kısıtlı seçenekleriniz var. İstanbul'daki kaliteyi bulmanız mümkün olmuyor.

Elif'in Hayal Dünyası, Emre'nin Gerçek Dünyayı Keşfetme Çabası

2010-06-04T15:59:00.006+03:00

Herşey yoluna girdi girmesine de Elif bu sene hastalıkta hiç kurtulamadı nedense. Salı gecesi yine ateşlendi, başka da hiçbirşeyi yoktu sadece düşmeyen bir ateş. 24 saati geçti ancak düştü. Babamız da Konya'ya gitti 20 günlüğüne. Tabii aklı burada kaldı. Ama Murat'ın gittiği akşam Elif'in ateşi hala düşmeyince annemler yetiştiler Erdek'ten kalkıp geldiler. Gece sıkıntı yaşarım diye korkmuşlar. Beklediğimiz gibi olmadı neyse ki. Şimdi ikisi de gayet iyi.
Elif'in hırçınlıkları bir yana Emre bir tatlı oldu. Karşısına geçip onunla konuşmamızı bekliyor, konuşunca da başlıyor gülmeye :) Ben yanından uzaklaşırken gözleriyle de takip ediyor. Elleri çok ilgisini çekiyor buaralar. Onları keşfetmek üzere ama henüz birşeyi tutamıyor. Önümüzdeki hafta 3. ay muayenemize gideceğiz. Daha burada doktor da bulamadık ama bakalım seçeğiz artık birini.

Elif'de de hırçınlık inatlaşma hepsi birarada. Son zamanlarda artık canı ne isterse onu giyiyor evde. Genelde de hep şık elbiselerini tercih ediyor. İlk zamanlarda hep ısrarla çıkartmasını, onların temiz kalmasını ve nedenlerini kendisine açıkladıysam da artık ısrarımdan vazgeçtim. Bıraktım kendi haline istediğini giyip çıkarıyor. Sema teyzemizin aldığı elbiseyi çok seviyor. Dün onu giydi yine, akşam oldu pijama vakti geldi yok çıkartmayacağım diye direniyor ben de çok üstüne gitmedim. Gündüz hiç uyumadığı için kendi kendine sızacak bir hali vardı. Sonra baktım elbisesiyle koltukta öylece uyuyup kalmış.

Filmlere dadandık yine. İstanbul'da uzak kalmıştı ama şimdi Buz devri 3 ve Barbie fındıkkıran balesindeyi çok seviyor. Bir de Barbie bebeklerinden yakında koleksiyon yapacak herhalde. Ben hiç almıyorum ama genelde bebek tebriğine gelenler sağolsun onu da unutmuyorlar ve genelde de Barbie bebek getiriyorlar. Onlarla da sıksık kendini kaptırıp oynuyor, tabii hayvanları da unutmamak gerekir. Özellikle de filleri. Buz devrindeki gibi onları konuşturup duruyor. Oyununu takip edince aslında çocuk dünyasının ne kadar da yaratıcı olduğunu anlıyorum. Neler anlatıyor, nereden nereye geçiyor bir duysanız, kameraya çekmek lazım aslında. yaşları küçük ama hayal dünyaları öyle büyük ki...

Bandırma'ya Döndük

2010-05-18T15:02:00.005+03:00

Hastaneden çıktıktan 2 gün sonra büyük bir cesaretle Bandrma'ya döndük. Herkes biraz daha kalmamız konusunda ısrarlı idi ancak ben evime dönünce herşeyin düzeleceğine inanıyordum. Neyse ki Emre'de herhangi bir sorun olmadı. Ama bu sefer onu gerçekten kolladık. Normalde ısıtıcı yanacak bir hava değildi ama bu konularda rahat davranan ben bu sefer ısıtıcılarla ortamı hep sıcak tuttum ki hastalık tekrarlamasın. Evimize yerleştik. Tabii kayınvalidem de benimle geldi, sağolsun yemek görevi hep onda. Emre'nin de gazını çıkartıyor uyutuyor. O şimdi yarın dönüyor. Ben de henüz yardımcı bulamadım. Bakalım halim ne olacak.
Emre artık bizlere anlayarak bakmaya başladı. Başıyla takip ediyor. Kouşunca gülücükler saçıyor. Elif gibi o da güleryüzlü olacak herhalde. Playskool'un 2'li egzersiz oyuncağı vardı Elif'ten kalma, onun altına yatırıyoruz heyecanla tepinmeye başlıyor. Kucakta gezinince çok mutlu oluyor ama maalesef ablamızdan ötürü çok fala kucağa alamıyorum garibimi :(
Buarada Elif dün gece ateşlendi. Öyle çok ciddi bir durum değil 38-38.5 arasında. Gece tuvalete kalktıında ilk önce farketmedim ateşini, sonra çenesi açıldı birden. Yatağına yattı vırvır konuşup duruyor. Yanımıza geldi hala konuşuyor, masallar anlatıyor...Meğer ateşi varmış çenesine vurmuş :))) Şimdilik 6 saat arayla Calpol veriyorum.
Geçen pazar günü Erdek'e gittik. Lodos fırtınası çok kuvvetliydi o nedenle sahilde gezemedik, gazinoların olduğu şehir merkezi biraz daha kuytuydu. Gene bile deniz öyle yükselmiş ki, yolla aynı hizadaydı. Yollar hep ıslanmıştı. Akşam saatlerine doğru da hava serinlemeye başladı. Elif'in de aksi gibi hırkası yere düştü sırılsıklam oldu. Herhalde o sırada üşüttü diye düşünüyorum.
Son zamanlarda kendi yatağında yatmaya da başladı. Beraber yatıp kitap okuyoruz sonra ben kalkıyorum. Gece tuvalete de kalksa yanımıza gelmiyor. Bilmiyorum bu durum böyle devam eder mi. Ahh bir de kendi başına uyumaya alışsa....

Emre Hastanede

2010-05-06T17:33:00.005+03:00

Elif hastalığını atlattı gibi, antibiyotik almama konsunda ısrarını sürdürünce kontrole gittik. Neyse ki doktor antibiyotiklik durumu kalmadığını söyledi. 5 günlük bir şurup verdi.

Gelelim Emre'ye. Bu yazımı hastaneden yazıyorum. Bugün 4. günümüz. Emre'nin öksürüğü kesilmeyince ve emmeyi bırakınca pazartesi sabaha karşı Memorial Ataşehir acile getirdik. Bronşiolit teşhisi kondu. Oksijen seviyesi oldukça düşüktü. İlk gün sürekli oksijen verildi. İlaçlarla da akciğerlerini açtılar. Akşama doğru biraz daha kendine geldi. Doktorumuz Murat Bey ve hemşireler gerçekten çok ilgili. Ve doktorumuz bugün müjdeli haberi verdi. İnşallah yarın çıkacağız. Hastane gerçekten çok konforlu ama günler bir odada gerçekten çok sıkıcı geçiyor. Sıkıntıdan kendimi yemeye verdim. Ciddi ciddi kilo aldım herhalde.
Sonuçta Emrecik bizi gerçekten üzdü. Küçük olması dezavantajdı. Hastalık hızlı bir şekilde ilerledi. Solunum sorunu çektiği için uzun bir süre emmek de istemedi. Onu ağzında oksijen maskesi ve elinde serumla uyurken gördükçe içim parçalanıyordu. O kadar küçük ki ve o kadar yorulmuştu ki, yapılan müahelelere gıkı çıkmıyordu. İyileştiği sesinin çıkmasından da anlaşılıyor zaten. Emmesi de esk haline döndü. İnşallah kaybettiği kiloları da alacak oğluşum.

Polonezköy

2010-05-02T13:05:00.002+03:00

Elif'i hasta hasta götürdüğümüz belki de hastalığının ilerlemesine sebep olan Polonezköy gezimizden..

emre bütün gün uyudu

hamak keyfi

bol yeşillik ve temiz hava

Hastalıktan Kırılıyoruz

2010-05-01T18:24:00.002+03:00

Bir haftadan fazladır hastalıktan başımızı kaldıramıyoruz. İlk önce Elif ateşlendi 3 gece yüksek ateşle yandı. Sonra bende ses kısıklığı ile başlayan boğaz enfeksiyonu. Ve maalesef Elif'i uzak tutamadık Emre de şimdi hasta oldu. Ama öyle böyle değil, aslında doktora göre ciddi bir durum yok, ciğerlerinde biraz hırıltı varmış o kadar. Ama genel görünüm öyle değil. Öksürük krizi gelince çocuk nefes alamıyor, kızarıyor. Özellikle dün hepimizi çok korkuttu. Neredeyse acile gidecektik. Bugün yine doktora gittik, doktor burnunu iyice temizledi sonra ilaçlı buhar ve soğuk buhar verildi. Ama durumunda pek de değişiklik yok gibi ya da belki daha kötü durumda olacaktı bilemiyorum artık. Emmesi de zorlaştı tabii, birazcık emip bırakıyor. Gözü de çapaklandı. Eye Clear diye bir solüsyonla temizliyorum. Burnu için de bol bol serum fizyolojik sıkıyorum. İlaç olarak da Sekrol veriyorum yarım ölçek. Bir de sesi kısıldı zavallımın. Ağlıyor ama sesi çıkmıyor, hiç böyle birşey görmedim ben.

Elif'e de en sonunda antibiyotik verdi doktor. Ama Zinnat o kadar acı bir antibiyotikmiş ki sadece iki sefer verebildim. Bir daha almayı reddetti. Ama nasıl bir inat. Kesinlikle ikna etmek mümkün değil. Zorla da ağzına tıkınca tükürdü, sonuç olarak Elif 1-0 galibiyetle bitirdi geceyi. Bugün doktor ilaç değişikliği yaptı. Eğer bunu da almazsa tek çare iğne....

Gitme zamanı da geldi artık. Aslında bu hafta gitmeyi planlıyorduk ama çocuklar bu durumda olunca haftaya erteledik. Eğer herşey yoluna girerse haftaya evimize döneceğiz.

40 Günlük Emre

2010-04-15T22:18:00.004+03:00

Bugün 40'ımız çıktı. Altın batırılmış suda banyomuzu yaptık. Öyle bir inanış varmış, kovadaki suya altın 40 kez batırılıp çıkarılıyor sonra da içine atılıyor, o suyla da çocuk yıkanıyor. Ne anlamı var ama yapıyoruz işte.
Zaman geçtikçe Emre'nin uykuları zorlaşmaya başladı. İlk günlerde emsin diye uykusundan aydırmaya çalışırken şimdi kucakta, beşikte, emzikle her şekilde uyutmaya çalışıyorum. Elifde olduğu gibi öyle çok zamanım da olmuyor. Elif'i rahat rahat uyutmaya çalışırdım. Şimdi Emre'yi uyuturken ya Elif geliyor uyandırıyor, ya da Elif onu sürekli kucağımda görüyor diye stres oluyorum ya da Elif'in de uyku saati gelmiş oluyor Emre uyusa da Elif'i yatırsam diye sabırsızlanıyorum. Kucakta keyfi yerinde oluyor mışıl mışıl uyuyor ama yatırınca hemen gözler açılıyor.
Anne sütüne devam ediyoruz. Geceleri 2 saatte bir ayaktayım Elif'de olduğu gibi. O nedenle genelde akşamları 10 gibi Elif'le birlikte uyuyorum.
Elif de bildiğiniz gibi. Hiçbir değişme yok. O kadar konuşuyorum, konuştuğumda sakinleşiyor, şirinleşiyor, diyorum ki bu sefer değişecek galiba. Ama on dakika sonra bakıyorum yine aynı şeyler. Engel olamıyor kendisine. İçinde müthiş bir öfke var açığa çıkmayı bekleyen.
Geçen haftasonu babası ile hamur almışlar. Arada sırada beraber oynuyoruz, bazen de o yalnız oynuyor. Aslında bayağı da kaptırıyor kendisini. Bugün resmen adam yapmış. Kafası, gövdesi, gözleri, kulakları, kolları ve elleri...Detaylara önem veriyor.

Emre 1 Aylık Oldu, Elif Biraz Hasta

2010-04-08T14:19:00.004+03:00

Zaman geçiyor ve Emre bir aylık oldu bile. Onu da Elif'in doktoruna, Memorial'ın Suadiye polikliniğindeki Murat Bey'e götürdük. 5 kilo olmuş, boyu da 57.5 cm. Gelişiminde herhangi bir problem yok, hepatit b aşısını da oldu. Ardından kalça ultrasonuna girdi. Onda da sorun çıkmadı neyse ki. Geçen hafta da işitme testini yaptırmıştık. Anlayacağınız herşey yolunda gidiyor.
Yeni yeni uykuya dalmakta zorlanmaya başladı. Dünden beri tam uyudu diyorum bir de bakıyorum ki gözlerini açmış yine. Direniyor direniyor sonra uyuyunca da saatlerce kendine gelemiyor. :)
Elif bugün babaannesinde. Yine evde heyheyleri tutunca babannesi aldı götürdü. Ancak sabahtan biraz kusması olmuştu. Babaannesinde bütün gün devam etmiş bir de ishal olmuş akşam. Sabah kahvaltıda yine kusunca babaannesi doktora götürdü. Üşütmeye bağlıymış. Medpamid vermiş doktor. En son konuştuğumda keyfi yerindeydi, bana telefonda anlatıp duruyordu.
Kardeşine ne zaman alışacak bilmiyorum. Yanımdayken ona sürekli kardeşini rahatsız etmemesini, canını acıtmaması gerektiğini söylemekten ben bıktım, o duymaktan bıkmadı.
Kafamdan neler geçiyor bir bilseniz. Aklım sürekli Elif ile meşgul. Fazla mı üstüne gidiyorum diyorum bazen ama yaptığı şeyler sessiz kalınack şeyler değil ki...Bir de artık kimseyi dinlemez oldu. Elif diyorum çoğu zaman ona bile bakmıyor, disiplin falan kalmadı. Disiplini yeniden sağlamaya çalıştığımda da evde kıyametler kopuyor. Sonra diyorum ki kendi kendime "unutma Gamze Elif senin biriciğindi bir zamanlar şimdi ona böyle davranmaya hakkın yok" diyorum. Evet o benim biriciğimdi, bunu düşününce hep ağlamaya başlıyorum, hala o benim biriciğim ama neden ona böyle davranmak zorunda kalıyorum? Bazen Elif'e kardeş istemekle hata mı yaptık acaba diyorum. Elif yalnız kalmasın isterken acaba psikolojisini mi bozacağız diye korkar oldum.
Haftasonu babamız gelecek inşallah sabırsızlıkla onu bekliyorum. Ona bu dönem o kadar ihtiyacım var ki....İyi ki varsın aşkımm...Bi de bizi bırakıp Konya2ya gitmesen keşke...Haftasonlarını beklerken teselli buluyordum. Şimdi nasıl geçecek 3 hafta???

Tek Çocuk da Neymiş... Esas Marifet İki Çocuk Annesi Olmakmış

2010-03-25T09:14:00.006+02:00

Zor geçiyor günler. Gece uykusuzluklarından bahsetmiyorum. Elif'in kardeşini bu kadar kıskanacağını hiç düşünmemiştim doğrusu. Zaman zaman yumuşak bir şekilde sevse de, genel olarak ya çok sertçe öpüyor, ya ellerini sıkıyor vs... Dün yanıbaşımızda olmasına rağmen Emre ani bir çığlık attı, Elif'e ne yaptığını sordum. Canım benim o da o kadar küçük ki, ne yaptığını hemen gösterdi. Meğer çocuğun elini ısırmış. Diş izleri bile belliydi valla. Hangi birine üzüleceğimi şaşırıyorum. Emre'yi uyutup Elif'le vakit geçirmek istiyorum ama Elif onun uyumasına müsade etmiyor ki... Bu sefer kızıyorum ona, sonra pişman oluyorum. Zaten günlerim hep pişmanlıklar ve çelişkilerle geçiyor.

Dün babaannesi Elif'i aldı, geceyi orada geçirdi. Evde inanılmaz bir sessizlik ve huzur vardı. Ben dinlenmeye çalıştım ama ne mümkün.. Gerek Emre'nin gaz sancızı gerekse de kafamdaki "Elif'i ihmal mi ediyorum acaba" "dengeleri sağlayamıyorum mu" düşüncesi beni o kadar yordu ki.... Ondan uzak kalmaya ihtiyacım olduğunu biliyorum ama onu bir yerlere yollayınca da huzursuzluk yaşıyorum. Yokluğunda onu çok da özlüyorum.
Dün gece keyifsiz rüyalar gördüm hep. Gecenin bir vakti kapkaranlık suya girmiş yüzüyorum. Ayağımda da biri kısa biri uzun paletler var. Nasıl yüzeceğim ben bunlarla diye düşünüyorum. Karanlık su beni çok ürkütüyor. Hızlı hızlı bir yerlere varmak için yüzüyorum. Sonunu getiremedim maalsef, ya da hatırlamıyorum.
Günün birinde herşey yoluna girecek değil mi? Ben daha sabırlı ve dayanıklı olacağım, Elif kardeşine alışacak, hayatımızı ona göre bir düzene sokacağız değil mi???? Sanki evime dönsem herşey sihirli değnekle değişecekmiş gibi geliyor. Var mı böyle bir sihirli değnek gerçekten???

Emre Bebek Aramızda

2010-03-13T17:54:00.005+02:00

Sonunda Emre bebek de aramıza katıldı. 9 mart salı günü beklerken kendilerini 6 mart cumartesi sabaha karşı sancılarım başlayınca apar topar sezeryana aldılar. 04:39 itibariyle dünyaya gözlerini açtı minik kuzum, 3.404 kg ve 51 cm olarak. Babamız doğum anında maalesef yanımda olamadı. Ameliyata girmeden kısa bir süre önce haber verebildik ona, tabii Bandırma'dan kalkıp gelmesi 7'i buldu.
Güzel bir duygu..İkinci kere anne olmak...Oğluma baktıkça ilk günler sanki Elif'in doğumunu yeniden yaşıyormuş gibi hissettim. Ona o kadar çok benziyordu ki...
Sonra Elif girdi odaya. Ben biraz kendime gelmiştim artık. Yüzünde kocaman bir gülümseme ve merak vardı. Hemen kardeşine baktı. O gün bu gündür sürekli kardeşine bakıyor :)) Emzirirken, altını değiştirirken yapışık gibiyiz sürekli üçümüz beraberiz :)
Zormuş ikinci bir çocuk varken yeni bir bebek sahibi olmak. Kafam Emre'den çok Elif ile meşgul oldu hep. Ayağına çorabını giydi mi, yemeğini yedi mi...Ben de ilk günler canımın derdine düştüm bir yandan. Neyse artık toparlanıyorum, kendimi daha iyi hissediyorum.
Bugün de oğlumuzun sünnetini yaptırdık. Sabah 9:30 gibi aldılar ameliyata, öğlen 3'ü geçiyordu çıktık. Herşey yolunda gitti. Doktorumuz Selami Bey çok iyi birisiydi. Ben de bugün biraz dinlenmiş oldum aslında. Emre hastanedeyken hep uyudu, ben de yanında yattım hep. Hastane yatakları da bir rahat, valla her eve lazım bir tane :))) Doktormuzu oğlumuza bir de cesaret madalyonu verdi :)

Doğum Yaklaştıkça Beklemek Zorlaşıyor

2010-03-05T17:14:00.007+02:00

Son günlerde benim mi sinirlerim bozuk yoksa Elif iyicemi huysuzlaştı tam olarak anlayamıyorum. Belki ikisi birden. Ama zor günler geçirdiğimiz kesin. Herşeye ağlamak, herşeyde kendini yerlere atmak....Bazen kaçıp gitmek istiyorum, bazen de içimden dua ediyorum tanrıya bana sabır vermesi için....Onu anlamaya çalışıyorum, sakin kalmaya çalışıyorum, herşeye rağmen sarılıp öpüyorum ama... bazen....bazen zor oluyor işte...
Son günlerde aktivite kitaplarına merak sardık. Ona ilk önce Tübitak yayınlarının bir kitabını almıştım. "Farklı Olanı Bul" adındaki bu kitapta kolaydan zora doğru giden egzersizler var. Şekillerine göre, renklerine göre, yönlerine göre vs. farkları buluyor, çizgilerle birleştirme yapıyor, daire içine alıyor vs. Bu kitabı düşündüğümden çok hızlı bir şekilde yapınca ona yeni bir kitap daha aldım. Bu kitap 3-4 yaşa göre Kavramlar adında bir kitap. İçinde çeşit çeşit egzersizler var. Çok yararlı olduğunu düşünüyorum. Zihinsel becerilerinin yanı sıra el-göz koordinasyonunu da geliştirmesine yardımcı oluyor.

Bir de geçenlerde ona 25 parçalık yap-boz almıştım. İlk birkaç yapışı beraber yaptık baktım sonra kendi başına tamamladı. Böyle güzel sevinçler sıkıntımızı biraz gideriyor neyse ki....

Bebekle ilgili herşey tamam. Babaannemizin aldığı sepeti annemin bir komşusu tüllerle süslemiş sağolsun. Çok şirin olmuş. Tabii bizimkisi durur mu hemen sepetin içine cup diye atladı...Fazla tepki de vermek istemedim ama sepet parçalanacak diye de içim içimi yedi.
Yarın babamız gelecek inşallah. Salı günü de oğlumuz :) Artık son günler beklemeyle geçiyor.

Şimdi Reklamlar

2010-03-02T08:55:00.004+02:00

Annelere ve anne adaylarına yönelik yazılar yazdığımız Annelere Özel'in yayın hayatına başladığını sizlere daha önce duyurmuştum. Sizlerin ilgisi sayesinde her daim güncel tuttuğumuz sitemiz yayın hayatına son hızla devam etmekte. Çocuklarda kabızlık sorunu, anne sütünü arttırmak, bebeklerde emzik kullanımı, bebekler için yemek tarifleri, gebeliğe hazırlık, ikinci el ürünler ve daha fazlası.......Siz Annelere Özel sitemize uğramadan geçmeyin :)

Heyecanlı Bir Bekleyiş

2010-02-27T12:01:00.004+02:00

Perşembe günkü nst'de kasılmalar %79'u bulunca beni apar topar hastaneye yatırdılar. Sanki heran sezeryana girecekmişim gibi de hazırladılar. Hem aptal oldum biranda hem de sinirlerim bozuldu. Çünkü eşimin daha haberi bile yoktu. Neyse ki hidrasyon tedavisine (damardan hızlı bir şekilde serum verilmesi) cevap verdi de kasılmalar normale döndü. O gece eşim geç de olsa apar topar geldi ya, içim rahatladı. Sonuç olarak bir heyecan atlattık, ertesi gün taburcu oldum. Bir gece istirahat edeceğim varmış :) Şimdi normal yaşantıya geri döndüm, kendimi fazla zorlamıyorum sadece. Pazartesi yine NST. Umarım aynı heyecanı yaşamayız. Hastaneden çıkarken tarih de aldık. Eğer beklerse oğlum 9 martta gelecek.

Buarada Elif de hastanede kaldığım gece babaannesinde kaldı. Korktuğum gibi olmadı. Sadece gece uykusunda biraz anne diye sayıklamış ama sıkıntı yapmamış. Akşamüstü beni ziyarete de geldi. Hastane odası ona çok değişik geldi tabii. Özellikle de nst'ye bağlanma işi. Kardeşinin kalp atışlarını da dinledi hep.

Bir Hafta Daha Sebret Canım Oğlum

2010-02-24T19:59:00.004+02:00

Bugün doktora gittim yine. Ama çok da güzel haberler veremeyeceğim size. Nst'de kasılmalar olduğu anlaşıldı. Doktoruma kalsa kasılmaları durdurmak için hemen hastaneye yatmam lazımdı çünkü bir hafta daha kalmasının iyi olacağını söyledi ancak o kadar hazırlıksızdım ki ve Elif'i de düşündüm ne olacak diye, babamz da yok. Ben en iyisi evde istirahat edeyim dedim. Şimdi sadece tuvalete gitmek için kalkıyorum, sürekli yatıştayım. Yarın yine kontrol edilecek, kasılmalar devam ederse damardan bir ilaç verilecekmiş. O da cevap vermezse alacağız dedi doktor. Yani anlayacağınız bizim oğlan daha adını bile koymadan her an gelebilir. Umarım bir hafta daha sabreder çünkü normal doğum gününe daha 23 gün var.

Doğuma 14 Gün Kaldı

2010-02-23T10:20:00.004+02:00

Günler hızlı bir şekilde geçiyor. Alışveriş işlerimizi tamamladık. Nedense bu sefer hastane çantası hazırlamada yavaş davranıyorum. En temel şeyleri koydum ama eksikler daha çok.

Gecelerim zor geçiyor, sürekli yan yatmaktan mıdır nedir bilmem sırt ağrısıyla uyanıyorum her gece. Sabahı zor ediyorum. Zaten erken de kalkıyorum.

Elif de burada kendini boyamaya verdi. Boyamasını her geçen gün geliştiriyor. Ama şu boyaları bir düzen içerisinde tutmayı hala öğretemedik. Her yerden kırık kırık boyalar çıkıyor.

Bandırma'da azar azar olan öksürüğü hala geçmedi. Çok sık öksürmüyor ama öksürünce de artmış gibi geliyor. Assist kullanıyorum bir süredir. Eğer geçmezse bi doktora gideceğiz herhalde. Buaralar kimi duysam öksürüyor. Benim yeğenim Kaan da öksürünce sanırsınız ki boğmaca. Ama tamamiyle geniz akıntısıymış. Umarım Elifinki de o safhaya gelmez. Ballı sütler, ıhlamurlarla desteklemeye devam ediyoruz.

Yarın yine doktora gidiyorum. Hem nst'ye bağlanacağım hem de kan tahlilim var. Şu şekerle başım hala dertte. Maalesef sıkı bir diyet yapamıyorum ama özellikle tatlıdan uzak durduğumurahatlıkla söyleyebilirim. Fazla kilo almamamın da sebebi budur herhalde. Bir de porsiyonlarımı hep normal tuttum bu sefer. İlk hamileliğimde doymuyorum diye yiyip duruyordum. Demek isteyince az da yenebiliyormuş. Tüm anne adaylarına duyurulur :) Tabii bir de önemli olan doğum sonrasında almamak, bakalım onu da başarabilecek miyim???

İstanbul'a Geldik, Doğumu Bekliyoruz

2010-02-18T20:21:00.005+02:00

Geçen cuma günü İstanbul'a geldik nihayet. Daha fazla ağırlaşmadan buraya sakladığım alışveriş işlerini tamamladım. Elif'de de olduğu gibi yine e-bebek mağazasını ziyaret ettik. Neyse ki bu sefer bebek arabası, mama sandalyesi gibi çok masraflı bir alışverişimiz olmadı. Bebek çantası, biberon, emzik, yıkama süngeri gibi bazı şeyler aldım. Giyime dair herşey tamam zaten, artık beklemeye geçiyoruz. Yarın hastane çantamı hazırlayacağım. Hastane çantası ile ilgili detayları okumak için tıklayın.

Bugün doktora gittim, 36 haftam bitti. Herhangi bir sorun yok. NST'ye de bağlandım. Sezeryan olacağı için doktor bizden 5 mart ile 10 mart arasında bir tarih vermemizi bekliyor. Ben eşimin daha fazla yanımda kalabilmesi için 8 mart istiyorum, eşim 10 marttan yana. 14 martta onun Bandırma'ya dönecek olması işleri zorlaştırıyor maalesef. İlk çocuk olsa yine sorun etmezdim ama bu sefer Elif'in olması beni endişelendiriyor. Geceleri uyanıp tuvalete götürmemi istediğinde sezeryanlı halimle ben götüremeyceğime göre annemle gitmeyi kabul edecek mi emin olamıyorum, ya da benim o anda annemi uyandırıp uyandıramayacağım konusunda da emin değilim :) Hem gündüzleri de babası ile dışarı çıkar belki, evde misafirlerden ve bebek muhabbetinden çok bunalmaz. Bilemiyorum, kafamda binbir tane düşünce, binbir tane soru var. Geceleri uyku tutmadığı zamanlarda kafamdan hep sorular geçiyor ve günler geçtikçe endişelerim artıyor.

Neyse ki Elif burada geçen seferki gelişlerimize göre daha sakin. Anneannesiyle arası iyi. Tuvaletini ona da yaptırıyor. Ben dışarı çıkınca onunla kalıyor. İştahı da iyi. Umarım bu durum hep böyle devam eder.

Doğum Yaklaşıyor...

2010-02-10T08:38:00.006+02:00

Elif'in son zamanlardaki davranış değişiklikleri doğum sonrası için beni endişelendirmeye başladı. Artık varsa yoksa ben. Yakın zamana kadar babaannesi ile çok güzel vakit geçirirdi, onunla yatar uyurdu, ihtiyaçlarını onunla giderirdi. Şimdi oyun oynuyor oynamasına ama kısa süre sonra hemen yanıma geliyor, tuvalete sadece ben ya da babası babaanneye kesinlikle yaptırmıyor, yatıyor olsam bile kalkmak zorunda kalıyorum. Bir de uyku...Babaannemiz gelirken artık akşamları babaannesi ile yatar da ben de biraz akşamları film izler, kitap okurum vs. diye düşünüyordum...Nerdeee??? İlk bir iki gece uyudu sonra hep ben...İnadım inat diyor... Bir gece biz arkadaşlara gittik, o da nasıl olduysa babaannesi ile evde kalmayı tercih etti. Ama gece bir türlü uyumamış, annemi istiyorum diye tutturmuş. Bunları görünce hem çok üzülüyorum kimbilir o küçük kafasından neler geçiyor diye, hem de doğumda ve doğum sonrasında nasıl olacak diye çok ciddi bir şekilde endişeleniyorum. Bu şartlar altında ben hastanedeyen o babaannesindeyken aklım onda kalacak...

İlk denememiz sadece kafadan ibaret

Ertesi gün gövdeyi de akıl etti

Yukarıdaki resimler Elif'in doğumgününden önce yaptığı ilk anlamlı resim denemeleri. İnsan çocuğunun birşeyler başardığını görünce nasıl da seviniyor. Hemen tarih yazıp buzdolabına astım.

Doğuma 1 ay kadar bir zaman kaldı. Cuma günü 35. haftam bitiyor ve artık İstanbul'a gitmek üzere yola çıkacağız. Dün oğlumun kıyafetlerini yıkadım. Artık bugün yavaş yavaş bavulları hazırlamaya başlasam iyi olacak. Uzun süreli gidişler çok telaşeli oluyor. İnşallah dönüşümüz de muhteşem olacak :)))

Elif 3 Yaşında

2010-02-03T12:12:00.008+02:00

31 Ocak Pazar günü Elif'in 3. yaşgününü kutladık. Kendi aramızda sakin bir kutlama yaptık bu sene. Tabii gönlümden şöyle kızımın eğleneceği bir doğumgünü geçerdi ama bu sene şartlar böyle oldu. Ona internetten bir elbise aldım. (Markafoniyi belki duymuşsunuzdur. Dünya markalarına ait her türlü ürünü,saat, takı, giyim, kozmetik, parfüm vs, belirli sürelerle çok indirimli satan bir site. Ben de ilk defa alışveriş yaptım. Ama gerçekten aldığım elbiseyi çok beğendim. Neredeyse hergün yeni bir kampanya oluyor. Siteye davet sistemi ile üye olabiliyorsunuz. Eğer düşünürseniz bana email adresinizi verirsiniz ben de size davet gönderirim.) Tabii elbise Elif'in pek ilgisini çekti diyemeyeceğim. Şansına babaannesi de elbise almış :)))

Markafoni'den aldığım elbise

Son günlerde boyama işine pek merak sardık. Oturup sehpada uzun uzun boyama kitaplarını boyuyor. Öyle eskisi gibi de değil artık. Bazen hiç taşırmadan ya da çok az taşırarak boyamaya başlayınca kendisinin de hoşuna gitti. Bir de dün ona makas aldım. Şimdi kağıtları kesip kesip duruyor.
Babaannemizin burada olması sayesinde televizyonu eskisi kadar çok izlemiyor. Çünkü babaannesi onunla istediği heran oyun oynuyor. Onu çok güzel oyalayabiliyor. Böylece sürekli televizyon seyredeyim gibi bir isteğimiz olmuyor.
Bu sabah yine heryer bembeyaz uyandık. Sabahtan yine biraz yağdı ama şimdi güneş açtı, heryer çamur içinde. Ben de bu havada doktora kontrole gittim. Cuma günü 34. haftam bitiyor. Herşey yolunda, oğluşum 2.400gr. olmuş. Şu son günlerde hızla büyüdü galiba çünkü son birkaç gündür karnımın iyice gerildiğini ve daha da ağırlaştığımı hissediyorum. Geceleri de çok uykusuzum. Elif de gecenin bir vakti yanımıza gelince ben hiç uyuyamıyorum. Sırtüstü hiç yatamıyorum, tansiyonum düşüyor; sağa sola dönünce de ağrım oluyor, yastıklar koyuyorum ama bu sefer de yatakta çok kalabalık olduğumuz için heran düşecekmiş gibi endişe içinde oluyorum.
Ben de buarada kendime yeni bir iş-uğraş buldum. Artık kendime ait bir e-ticaret sitem var. Tabii e-ticaret sitesine sahip olmak normalde bu kadar kolay olmuyor ama benim dahil olduğum sistemde bu iş gerçekten çok kolay. Sipariş, kargo, fatura işleri ile ben ilgilenmiyorum. Daha çok yeni hayata geçtiği için bazı eksikleri olmasına rağmen kendini hızla geliştiriyor. Bu da neymiş böyle diyor ve Alışveriş Cambazı adlı entegre e-ticaret sitemi ziyaret etmek istiyorsanız tıklayınız. Sitenin üst tarafındaki linkleri tıklayarak da dahil olduğum sistem hakkında detaylı bilgi edinebilirsiniz. Distribütör olmak için de http://www.birelinnesivar.net/Network/uyeol.asp?pinno=3389 linkini tıklayabilirsiniz. Ben şimdiden gelir elde etmeye başladım bile. Eğer işinizi ciddiye alırsanız siz de sürekli bir gelir elde edebilirsiniz. Evhanımları ve kendi işini yapmak isteyen ancak sermayesi yetersiz olan tüm girişimciler için çok uygun bir sistem olduğunu düşünüyorum. Bu sistem öyle diğer network sistemlerinden farklı işliyor. Nasıl mı, detayları okuyunca anlayacaksınız. Sesime kulak verin derim :)) Bu devirde evinizde oturduğunuz yerden para kazanmak kadar rahat birşey var mı????
Eğer distribütör olmazsanız siteme müşteri olarak beklerim sizleri :)))

Kar ve Elif'in Hastalığı

2010-01-28T12:06:00.007+02:00

Bu sabah manzaramız

Karlar tam eriyor derken dün öğleden sonra başlayan kar yine heryeri bembeyaz yaptı. Dışarıda çok güzel bir manzara var. Ve biz maalsef eve kapanmak zorundayız. Çünkü Elif biraz hasta. Cumartesi gecesi kar ve fırtınaya rağmen babası ile dışarı çıktıkları için pazar akşamından beri burun akıntısı ve öksürük ile mücadele ediyoruz. Halbuki şimdi rüzgar da yok, tam çıkıp gezmelik, oynamalık hava....
Nezle ve öküsürk Elif'i biraz keyifsizleştirdi ilk başta. İlaçların da etkisiyle sürekli bir uyku halindeydi ve iştahsızdı. Bir yandan da nasıl sakin, nasıl uslu...Şimdi kendini daha iyi hissediyor, zaman zaman cadılıkları tutuyor:)) ama iştahımız hala tam gelmedi. Ona öğün aralarında bol bol ıhlamur ve ballı süt içiriyoruz. Öğünlerde de sıcak çorba...Tabii o yiyene kadar ne kadar sıcak kalabilirse....
Ben de gün geçtikçe ağırlaşmaya devam ediyorum. 33 haftam bitiyor yarın. Artık eğilip kalkmak gerçekten çok zor oluyor. Soğuklardan ve Elif'ten korumaya çalışıyorum kendimi, çünkü bu hamileliğimde burnum bir tıkandı mı geçmek bilmedi, aynı duruma düşeceğim diye çok endişeleniyorum.

Elif'in fotoğraf denemelerinden biri

Anneannemizin aldığı çamaşır makinası ile oynamayı seviyor

Bandırma Bugün Bembeyaz

2010-01-23T16:01:00.003+02:00

Dün akşam başlayan kar yağışı oldukça etkili oldu ve dün geceden beri burası bembeyaz. Ne zamandır bunu bekliyorduk. Ama maalesef rüzgar da beraberinde olunca dışarısı çok soğuk, çıkıp da kardan adam yapamadık henüz. Gerçi seyretmesi bile keyifli....
Buarada perşembe günü babaanemiz geldi yanımıza, tam zamanında gelmiş bir gün geç gelse havadan dolayı gelemeyecekti herhalde. Babaanne gelirken tabii eli boş da gelmemiş Elif bu durumdan çok memnun oldu. İlk hevesle anneannesinin yolladığı çamaşır makinesi ile bebeğinin elbiselerini yıkadı. Yıkadı derken gerçekten de yıkıyordu. İçine su koyuyorsun çalışmaya başlıyor, suyunu boşaltıyor, öyle gerçeğine yakın birşey yani...Babaannemiz de eğlenceli bir kutu oyunu getirmiş. Kartları diziyorsun sonra gözlerini kapatıyorsun bazı kartların arkasını çeviriyorsun, hangilerinde değişiklik yaptığını soruyorsun. Hafıza çalıştırıcı, dikkat geliştirici eğitici bir oyun yani...
Babaannemizin gelmesiyle biz de biraz nefes aldık. Çünkü Elif son zamanlarda artık hiç yanımızdan ayrılmaz olmuştu. Oyun bile oynarken sürekli bizi de dahil etmek istiyor, her an tepemizde birşeyler yapıyordu. Şimdi babaannesiyle oynuyor arada sırada, biz de oturup bilgisayar başında işlerimizi yapabiliyor ya da tv izleyebiliyoruz. Bilgisayar başında iş demişken, size bu konudan kısa bir süre sonra bahsedeceğim.
Babamızın başına dikiş atıldığını da sizinle paylaşamamıştım. Geçen cuma günü küçük bir iş kazası geçirdi ve başına dört dikiş atıldı. Bu nedenle bir hafta istirahat almıştı. Neyse ki yara herhangi bir sıkıntı vermedi. Sadece başını kollamaya çalıştı. Biz de ailece evde beraber vakit geçirme imkanı bulduk. Benim de ağırlaştığım şu dönemde gerçekten iyi geldi....Dün dikişlerini aldırdı, pazartesi mesaiye devam. Neyse ki bu sefer de babaannemiz olaca yanımda. Sağolsun çok yardımcı oluyor her konuda.

Elif'in Kısalan Saçları

2010-01-13T10:27:00.007+02:00

Keseyim mi, kesmeyeyim mi karar veremiyordum. Çok güzeldi ama o kadar uzamıştı ve o kadar karışıktı ki...Sonunda geçen akşam banyo sonrasında makası aldım elime kesiverdim uçlarından. Gerçi pek uçlarından olmamış...Biraz kısaltmışım...Ama rahat ettik ikimiz de. Hem karışıklığı daha rahat açılıyor hem de daha çabuk kuruyor.

Elif'in saçları artık omuzlarında

Son zamanlarda hayal gücü iyice arttı. Sürekli birlikte oyun oynamak istiyor. "Şimdi sen çocuk olmuşsun ben de senin annenmişim" ya da "şimdi sen Lampinin annesi ol ben de Roo, sen beni kurtaracaksın" bugünlerde aramızda en sık geçen diyalog. Ya da bebeğinin annesi oluyor, bebeğinin neler yaptığını bana anlatıyor. Bebeğinin yaptıkları ise kendi yaptıkları. Ben ona nasıl davranıyorsam o da bebeğine aynı şekilde davranıyor, aynı şeyleri söylüyor.

"suyunu çok az içiyor o nedenle kabız oldu", "akşam ona kitap okuyorum, sonra üstünü örtüyorum gidiyorum, yanımda kal diye ağlıyor", "yemeklerini çok az yiyor büyüyemeyecek, abla olamayacak", "parka çıkınca eve gelmeyeceğim diye ağlıyor", "benim karnımda bebek var ama yine de tulalete sen oturt diye tutturuyor, çok zorlanıyorum"... Bu cümlelerden neler yaşadığımıza dair bazı şeyleri anlıyorsunuzdur herhalde :)))

Şarkıcılık konusunda annesine çekmiş

Kedi Dili ile Tiramisu

2010-01-08T08:28:00.003+02:00

Bu tarifi yılbaşı gecesi için yapmıştım. Çok lezzetli oldu sizlerle de paylaşmak istedim.

Malzemeler:

1 paket kedi dili (pastanelerde ya da marketlerin ithal ürünler satan kısımlarında bulabilirisiniz)

1 kutu labne peyniri

2 çorba kaşığı nescafe

1.5 bardak süt

4 çorba kaşığı un

2 çorba kaşığı şeker + 5 kesme şeker

2 yumurta

1 paket vanilya

Kakao

Hazırlanışı:

Bir kupaya 5 kesme şeker ve nescafeyi koyun iyice karıştırın. Önceden bir tepsiye dizmiş olduğunuz kedi dillerini bu suyla iyice ıslatın.

Kreması için: Unu, sütü, yumurtaların sarısını mikserde çırpın. Tencerede karıştırarak pişirin. Pişmesine yakın şekeri ve vanilyayı ilave edin. İyice koyulaşınca ateşten alın ve soğumaya bırakın. Soğuyunca labne peynirini ekleyin ve yine mikserde çırpın. Karışımı önce kekin ortasına bolca koyun sonra üzerine yine ıslatılmış kedidillerini dizin ve kalan karışımı da üzerine dökün. Bir spatula ya da bıçak yardımıyla en üste koyduğunuz kremayı düzeltin. Bu haliyle birkaç saat buzdolabında bekletin. Servis yapacakken üzerine tel süzgeç ile kakao ekleyin.

Afiyet Olsun.

Bursa'da Alışveriş

2010-01-04T09:37:00.008+02:00

Yeni yıl ile birlikte soğuk hava da geldi. Bu sabah burada ince ince kar yağdı. Ama geldi geçti. Sadece soğuğu kaldı.

Cumartesi günü niyet ettiğimiz gibi Bursa'ya gittik. Mothercare'de ve Chicco'da indirim vardı. Oğluma body ve tulumlar aldım. Artık 0-3 aylık kıyafetlerimiz tamam. 3-6 ay için de birşeyler aldım ama herşeyini tamamlamak için çok da acelem yok. Yazın zaten bol bol body giyecek.

Bursa'ya gitmişken İkea'ya uğramadan olmaz tabii. Ben İkea'da gezinmeyi çok seviyorum. Hem Elif için de çok eğlenceli oluyor. Çocuk reyonunda bol bol oynadı. Sonra da ona bir çadır aldık. Kardeşine yatak alınana kadar çadır için odasında yer varken faydalansın istedik. Ayrıca 4 çekmeceli bir şifonyer aldık. Oğlan gelince sadece Elif'in dolabı yetmeyecek gibi görünüyor. Bolca para harcadıktan sonra yorgun argın döndük Bandırma'ya...İlk işimiz Elif'in çadırını kurmak oldu. Elif de hemen bütün bebeklerini peluş oyuncaklarını dizdi içine. Ama o kadar şimdilik, pek de oynadığı yok gibi :))) Özellikle arkadaşları gelince eğlenirler diye düşünüyorum.

Oğluma aldığım bazı kıyafetler, çok şekerler değil mi? Hırkada Mrs. Chicco yazıyormuş çaktırmayın :))

Elif'in çadırı

Ben de bu hafta içinde burada kontrole gideceğim. 30. haftam bitecek cuma günü. Düşününce oldukça az bir zamanım kaldı. 2 ay kadar....Doktor martın 5 ile 10'u arasında alırız demişti. 2 ay deyince çok heyecanlanıyorum... Diyetime de maalesef pek uyamıyorum son günlerde. Yılbaşı, seyehat falan olunca uymak zor oldu tabii...Bugünden itibaren biraz daha dikkat etsem iyi olacak. Rüyamda yine tahlil yaptırdığımı ve sınırda çıktığını gördüm.

2010'a Yaklaşırken

2009-12-29T12:31:00.005+02:00

Yeni yıl geliyor ve ben bu sene hiç olmadığım kadar heyecansızım. Evimizi bile hala süslemedik. Yeni yıl için ise hiç plan yapmadık, ilk defa evde bizbize geçireceğiz. İstanbul'a gitsek mi acaba diye düşündük ama ben artık bavul hazırla, bavul boşalt durumlarından oldukça yoruldum. Yol da her ne kadar 4 saat sürse de yine de bu koca göbeğimle kolay olmuyor artık. Ayrıca dışarıdaki kapalı mekanlarda sigara yasağına pek de uyulmadığını gördüm. Bu da benim için sorun yaratacak. Normal bir akşamda Caddebostan'daki balık restoranlarının hepsinde fosur fosur sigara içilebildiğine göre yılbaşında artık heryerde içilir herhalde. Yapabildiğim kadar pratik bir akşam yemeği menüsü hazırlayıp kendi eğlencemizi yaparız.

29. haftam bitmek üzere ve ben hala oğluşuma birşey alamamanın sıkıntısı içindeyim. Bandırma ihtiyaç gidermek konusunda kısıtlı bir yer. O nedenle haftasonu Bursa'ya gideceğiz. Mothercare, Chicco hepsi Bursa'da mevcut. Elif'ten bazı şeyler çıktı ama cinsiyet farklılığından dolayı yetersiz kaldı tabii. Body ve tulum takviyesi lazım. Havlu lazım. Hırkalarımız her zamanki gibi yine Sema teyzemizden geliyor. Bir tanesi bitmek üzereydi zaten, mavi üzeri beyaz ponponluydu, eminim bitince çok şirin olacak. Bebek yatağını hemen almak istemiyorum. Bir arkadaşımın oğlunun beşiği vardı, bir süre onu kullanmayı planlıyorum kendi odamızda, yaz sonuna doğru kendi yatağını alır odasına koyarız.

Kendimi de unutmamam lazım. Doğum sonrası için güzel ve rahat bir pijama almam gerekiyor. Şimdilik aklıma gelenler bunlar, ikinci doğum olmasına rağmen ihtiyaçlar hiç bitmiyor.

Yeni yılınızı şimdiden kutlar, 2010 yılının herkese gönlünden geçenleri getirmesi dileğiyle....